'Zie wat er op de kankermarkt is'

'Darmkanker is in A', zegt de vrouw tegen haar echtgenoot. 'De A van Anton?'..

Ze kijkt nog eens op het schema: 'O nee, prostaatkanker is in A. Je moet naar D. Daar is dikke-darmkanker.'

'Okay', zegt de man, 'ik ga naar D. Zit jij dan bij Ria Bremer in B?'

'Nee', zegt de vrouw, 'ik ga eerst naar pijnbestrijding in E. En daarna naar stemexpressie. Misschien ook naar de zandtableaus in N. Of overlappen die elkaar?'

Kanker '99 heet het tweedaagse congres van de 50-jarige Nederlandse Kankerbestrijding/KWF dat vrijdag begon in de Amsterdamse RAI. Het is niet verboden het een kankerbeurs te noemen. Want behalve workshops, lezingen en mini-symposia zijn er ook ruim honderd stands en kraampjes in de Deltahal, gegroepeerd rond het Lotgenotenplein en het Lotgenotencafé met bier (en geen asbakken).

Een historisch congres, noemt de jubilerende Kankerbestrijding/KWF het. Nooit eerder was het gezelschap van deskundigen en hulpverleners zo doordesemd met patiënten en hun naasten. 'We willen laten zien wat er anno 1999 allemaal op de markt is', zegt voorlichter Van Koppen, 'En zeggen: maak er gebruik van'.

Vierduizend mensen hebben zich vooraf ingeschreven voor het congres, zevenduizend voor een bezoek aan de infomarkt in de RAI, die overigens vrij toegankelijk is.

In Nederland krijgt een op de drie mensen in hun leven van een arts te horen dat er een meer of minder kwaadaardig gezwel in hun lichaam huist.

Voorbij de stand van Vereniging Cerebraal (hersenletsels) en die van Asbestslachtoffers kun je je laten opmaken of een pruik passen. En een badpak uitzoeken of fijne lingerie, met goed passende protheses eronder.

Druk is het bij de alternatieve kramen van Moerman en andere niet-toxische therapieën. Dokter Houtsmuller signeert een exemplaar van zijn Het dr. Houtsmuller-dieet en zegt tegen de dame die het boek onder de arm klemt: 'Vierhonderd gram per dag is uitstekend. Ze zeggen allemaal dat het niet kan. Maar het helpt wel! Hebt u mijn huisadres?'

Ondertussen hebben in zaal N bij de workshop Creatieve verwerking bij kanker de deelnemers zandbakken bedekt met minidingetjes die jonge meisjes vroeger in letterbakken verzamelden. Een mevrouw probeert uit te leggen wat de betekenis zou kunnen zijn van het baby'tje, het poesje, het hondje en het kruisje dat ze 'zonder na te denken' in het zand zette.

Haar jongste kind is net op kamers gaan wonen. Haar man kreeg een nieuwe baan in het buitenland, 'waardoor ik op mezelf ben geworpen, vandaar die poes en de hond misschien'. En dat kruisje op het zandbultje? 'Ik ben nogal filosofisch de laatste tijd.'

Creatieve verwerking van kanker kan ook met stemexpressie. Mevrouw Blink oefent met meer dan honderd liefhebbers in een kring rond haar en haar piano. 'Het kommetje van uw hand voor de mond en voel de kwaliteit van het geluid dat u in handen heeft.' Het klinkt als de zang van de heksen uit Shakespeares Macbeth.

Ze speelt en 'nadaadaat' een melodie vol weemoed en verlangen, iets Oost-Europees. Het gezelschap volgt.

Eerst met de kin op de borst, dan het hoofd in de nek: 'Nadaadadadaadadadaa.' Ze verklaart de bedoeling: 'Het ontdekken van een stuk kracht, een stuk emotionaliteit, een stuk overtuiging naar de ander toe.'

Op de wand voor Hartekreten en Gouden Tips op de informatiemarkt schrijft iemand: 'Brandnetels i.p.v. melk - geen wijn, te zuur' en een ander: 'Kanker, Ga met God!'

Meer over