zomergastenBastaardsatijnrups

We moeten de bastaardsatijnrups ook niet groter maken dan zij is

Komkommernieuws bestaat allang niet meer, het zomernieuws wordt al sinds jaren overvleugeld door angstwekkende berichten over jeukbeestjes en plaagplantjes. Tijd voor een onbekommerde blik. Vandaag: de bastaardsatijnrups.

De bastaardsatijnrups.Beeld Imageselect

Naam: Bastaardsatijnrups (Euproctis chrysorrhoea) Familie: Erebidae.

Zomergast sinds: 2010, aan de kust, oprukkend vanuit het zuiden.

Nooit komen rampen eenzaam als verspieders. Dacht je onbevangen een dagje naar het strand te kunnen, vind je ineens William Shakespeare op je pad. Dat lag niet aan de Britse schrijver, maar aan een strandtenthouder in Ter Heijde. Die stond onlangs een cameraploeg van Omroep West te woord, vanwege het tweede onheil dat zijn nering had getroffen. ‘Eerst corona, nu dit’, citeerde de uitbater zijn klassieker.

‘Dit’: het leed dat bastaardsatijnrups heet. Dan heb je al een satijnrups, blijkt het nog een bastaard ook. De ‘beruchte bastaardsatijnrups’, zoals de regionale omroep het diertje doopte, is (alweer) een harig beestje dat (alweer) jeuk kan bezorgen.

Volgens de NVWA vreet de rups duindoornstruiken in de duinen van Den Haag tot aan IJmuiden kaal. Omdat-ie andere duinplanten niet blieft (wel meidoorn, zomereik, berken, iepen en vruchtbomen, maar daar kun je in de meeste duinen lang naar zoeken), drijft honger de rupsen richting strand, waar zij voor overlast kunnen zorgen. Zijn ‘brandharen’ kunnen, net als bij de eikenprocessierups uit een eerdere aflevering van deze rubriek, bij aanraking voor irritatie zorgen.

De rupsen verpoppen eind mei, begin juni. Dan worden de haren van de laatste ruiperiode in de cocon verzameld. Later in de zomer kun je ook nog last hebben, doordat de wind haren verspreidt die in het nest of de cocon zijn achtergebleven.

Jeuk op de huid en irritatie aan de ogen kunnen het gevolg zijn. Dat is vervelend. Maar we moeten het ook niet groter maken dan het is. Dat ‘massale migratie van de rupsen over rijwielpaden kans kan geven op slipgevaar’, zoals het Kennis- en Adviescentrum Dierplagen meldt, is schromelijk overdreven. Nog nooit heeft de bastaardsatijnrups geleid tot kettingbotsingen onder fietsers.

In plaats van paniek zaaien en chemische oorlogsvoering zou enige kennis van de natuur een veel efficiëntere en goedkopere oplossing zijn. Die kennis zijn we een beetje kwijtgeraakt. Leer de rups (her)kennen (een elegante, golvende verschijning met sierlijke haren die tot een parelwitte vlinder transformeert), stap er met een hoffelijke boog omheen en wens hem of haar een mooie dag. Niets aan de jeukvrije hand.

Meer over