Toeschouwers in Noordwijk opgelucht bij lancering Europese raket De Ariane-5 vliegt! En hij blijft vliegen

En weer laat de techniek de Europese ruimtevaartorganisatie ESA in de steek. Het is donderdagmiddag iets na twee uur. In de rechterbovenhoek van het videoscherm in de Space Expo hapert 48 seconden voor de lancering van de Ariane-5 plotseling de klok....

Van onze verslaggever

Martijn van Calmthout

NOORDWIJK

De klok staat stil en de officials van ESA, bedrijven en ministeries verstrakken. Cameralampen flitsen aan, radioreporters snellen toe. Gaat het weer mis? Het gaat niet mis, meldt de vluchtleiding op de lanceerbasis Kourou in Frans-Guyana, maar er is een foutmelding van de satellieten aan boord. De klok wordt teruggezet op min zeven minuten en het wachten op nieuwe clearance begint.

Een halfuur later wordt het gezelschap in de Noordwijkse uitstalkast van Europese ruimtevaarttechnologie overhaast teruggehaald van de koffie en de broodjes. De count down in Kourou is weer begonnen. Mannen in pakken nemen hun plaats op de eerste rij weer in en staren strak naar het videoscherm. Onder een blauwe lucht met bloemkoolwolken staat de witte raket te wachten op wat komen gaat.

Het wordt vijf minuten voor lift off, drie minuten, twee. De spanning stijgt. Om 1 minuut 40 vliegt een troep gieren door het beeld. Kan dat kwaad, gieren? De heikele 48ste seconde wordt gepasseerd. En dan, enkele seconden voor de nul is plotseling het beeldscherm zwart. Cameraploegen vloeken. Graf springt op en beveelt stilte, het geluid doet het immers nog. 'Ontbranding. En we hebben lift off', meldt de stem van de vluchtleider in Kourou. Niemand klapt.

Alle parameters normaal, meldt de stem.

Rolbeweging normaal, meldt de stem.

Hoogte zesduizend meter, meldt de stem.

De klok wijst 1.30 minuut verder als er opeens weer beeld is. Een langwerpig vlekje met een intense vlam erachter bibbert door het beeld. Hij vliegt! En al veel langer dan de 37 seconden van die noodlottige vierde juni vorig jaar. De eerste rij staart gebiologeerd naar het scherm. Vluchtleiders in Kourou zitten aan hun stoel genageld.

En hij blijft vliegen. Op 2.34 minuut raken de twee boosterraketten zonder haperen los. Het is misschien wel het meest delicate moment van de vlucht. Dan barst in het zaaltje voor het eerst een applaus los. Op tien minuten is de raket ruim boven de Atlantische oceaan en maakt de bovenste trap zich los van de hoofdraket. Applaus. Op 26 minuten, boven Afrika, worden de satellieten uitgezet. Harder applaus. De Magsat H en B, twee kleine satellieten, gaan los. Applaus, gejuich.

En dan, dertig minuten na de lancering, passeert het stipje op het geprojecteerde beeldscherm het punt waar de laatste satelliet, de Speltra, moet worden uitgezet. Achter de deuren rinkelen hoorbaar glazen champagne. Maar Kourou zwijgt. De vluchtleider trekt even met zijn mond. Hij staart naar zijn beeldscherm. Een halve minuut geen bevestiging. Vijftig seconden.

En dan, een eindeloos lang lijkende minuut later, is er de bevestiging. Estec-voorlichter Heidi Graf springt op en valt de eerste de beste official in de armen. 'Deze dag kan niet meer stuk', kondigt Dave Dale, directeur van ESA/Estec, aan. De champagne vloeit. ESA's reputatie is gered.

Pas drie kwartier na de lancering besluit de oficiële ESA-verslaggever in Frans-Guyana, dat het tijd is om de beelden van de lancering nog eens te vertonen. Noordwijk ziet voor het eerst hoe om 14.43 uur een immense steekvlam van onder de hoofdraket op het platform opschiet, hoe de oranje wolken onder de twee boosterraketten opspuiten en hoe het geheel zich majestueus naar de hemel verheft. De klok tikt rechtsboven keurig mee.

Meer over