'Taal van volk' drijft Duitsers tot waanzin

'De taal is van het volk', verklaarde de Duitse Bondsdag in 1998 parmantig. Er zou een nieuw stelsel van vereenvoudigde spellingsvoorschriften van kracht worden, en de overheid wilde niet de indruk wekken dat zij de taalgebruikers haar voorkeuren wilde opleggen....

Het resultaat van al die mooie bedoelingen is dat vrijwel niemand denieuwe spellingsregels kan samenvatten, en evenmin kan melden in welkontwikkelingsstadium de Rechtschreibreform zich precies bevindt.

Om zich te onttrekken aan de verwarring, hebben gerespecteerdeperiodieken als Der Spiegel, de Frankfurter Allgemeine Zeitung en deSüddeutsche Zeitung in 2004 al besloten zich van de oude spellingvorm teblijven bedienen. Tot groot genoegen van het gros der lezers.

Vermoedelijk is de 'typisch Duitse' behoefte aan duidelijkheid debet aande ontstane problemen. Dat zou althans kunnen worden opgemaakt uit het feitdat de spellingshervorming in Oostenrijk, Liechtenstein en het Duitstaligedeel van Zwitserland geruisloos haar beslag heeft gekregen.

Bij de introductie van de nieuwe spellingsregels werd eenovergangsregime tot medio 2005 afgekondigd. Het ongewenste neveneffect vandit moratorium was dat uitputtend over de verdiensten van beide stelselswerd gediscussieerd.

Tegenstanders van de nieuwe spelling twijfelen aan de wenselijkheid vande verduitsing van leenwoorden (Jogurt in plaats van Joghurt, Portmonee inplaats van Portemonnaie), en verschillen met de hervormers van mening overhet gebruik van de Ringel-S.

Inmiddels is er een (betwiste) tweedeling aangebracht tussen 'betwiste'en 'onbetwiste' spellingswijzigingen. Over de eerste categorie wordt opdiverse niveaus nader gediscussieerd. De tweede categorie wordt geacht tezijn aanvaard. Behalve door de kranten die de voorkeur blijven geven aande oude spelling. Want in dat opzicht houdt de spellingshervorming vast aanhaar oorspronkelijke uitgangspunt: dwang is uit den boze.

Meer over