Schone steenkool, dat is nu de grote uitdaging

Wie het licht wil laten branden en iets aan het klimaat wil doen moet een oplossing vinden voor steenkool. Die is er, volgens Ed Miliband: afvang en opslag van CO2....

Met nog iets minder dan vijftig dagen te gaan voordat de klimaatconferentie in Kopenhagen begint, is er afgelopen week in Londen over het klimaat gesproken. Ministers uit twintig landen kwamen er bijeen om tot een oplossing te komen voor een van de lastigste klimaatvraagstukken: steenkool.

Voor mensen die én de lichten willen laten branden én iets aan het klimaat willen doen, is steenkool de brandstof die schoon zou moeten worden.

Zelfs in vergelijking met andere fossiele brandstoffen zijn kolen vervuilend. Bij de productie van 1 megawatt uit een kolencentrale komt ongeveer twee keer zo veel CO2 vrij als bij eenzelfde hoeveelheid energie uit een gasgestookte centrale. Maar we kunnen niet zonder, omdat het in veel landen over de hele wereld de belangrijkste pijler onder het elektriciteitsnet is. Steenkool is goedkoop en in overvloed aanwezig.

In Groot-Brittannië wordt eenderde van de elektriciteit gewonnen uit steenkool. In andere landen ligt dat percentage nog veel hoger. Vorige week was ik in Polen, waar 95 procent van ’s lands elektriciteit uit kolen afkomstig is.

Het is dus haast onmogelijk je een toekomst voor te stellen zonder kolen. De conferentie van deze week, waarvan Groot-Brittannië samen met Noorwegen de gastheer was, was gericht op technologie die dit dilemma kan oplossen: CO2-afvang en -opslag (Carbon Capture and Storage, CCS).

CCS kan de CO2-emissies uit kolencentrales in potentie met 90 procent terugbrengen. Koolstofdioxide wordt afgevangen in de schoorsteenpijpen van energiecentrales en weggesluisd naar plekken waar het voor een lange periode veilig kan worden opgeslagen. Goede CO2-afvang en -opslag kan van steenkool een relatief schone brandstof maken. Zonder CCS zullen de kosten voor het oplossen van het klimaatprobleem met 70 procent toenemen.

Voor afvang en opslag van CO2 is een nieuwe en zeer complexe technologie nodig. Om die grote uitdaging aan te kunnen is er een gezamenlijke aanpak nodig waarin de kleinschalige proefprojecten, die momenteel uitgevoerd worden, uitgebreid worden tot het formaat dat nodig is voor een gemiddelde energiecentrale. De snelheid die nodig is om die overstap te maken, stelt de ingenieurscapaciteiten van de mensheid op de proef. Als we de techniek nog op tijd klaar willen hebben om een antwoord op het klimaatvraagstuk te kunnen geven, zal er snel gehandeld moeten worden.

Groot-Brittannië heeft reeds grootse plannen om de technologie voor afvang en opslag grootschalig te ontwikkelen. We willen dat onze nieuwe kolencentrales aan de zwaarst mogelijke eisen voldoen en we zijn voornemens de bouw van maar liefst vier grootschalige CCS-energiecentrales te ondersteunen, zodat de techniek zich kan bewijzen. Miljoenen ponden trekken we uit om schone kolentechnologie te ondersteunen.

Als we het nodige willen veranderen, moeten landen die zich met CCS bezig houden, samenwerken om ervoor te zorgen dat de technologie een optie wordt voor de wereldwijde grootverbruikers van fossiele brandstoffen.

Daarom hebben we het deze week in Londen gehad over de plannen voor CCS. We hebben met vertegenwoordigers uit Europa en China gesproken over plannen om China’s eerste grootschalige CCS-energiecentrale te ontwikkelen. De Amerikaanse minister van Energie, Steven Chu, vertelde over de centrale die in Amerika al operationeel is. Samen met andere landen die kusten aan de Noorzee hebben, bespraken we de mogelijkheid daar CO2 in lege gasvelden op te slaan.

De bredere context van de onderhandelingen in Kopenhagen komt deze week in Londen aan de orde. De zeventien leden van het Major Economies Forum zullen trachten consensus te bereiken over algemene vraagstukken. Het is wrang dat de landen die het minst aan de klimaatverandering bijdragen , de zwaarste consequenties ondervinden. Daarom ben ik blij dat landen als Bangladesh, de Maldiven en Costa Rica eveneens aan de gesprekken zullen deelnemen.

Er komt geen tweede kans om de klimaatverandering aan te pakken, er is geen dag te verliezen tussen nu en Kopenhagen. We moeten elke kans benutten – inclusief de gesprekken in Londen deze week – om tot het meest ambitieuze, effectieve en eerlijke akkoord te komen.

Meer over