Resoneren

'Morag Joss is een schrijfster die de lezers van Ruth Rendell, P.D. James en Minette Walters zeer zal aanspreken. Een typisch Brits decor - de Engelse badplaats Bath met zijn prachtige baden en romantische gebouwen - en invoelbare personages zijn de ingrediënten waarmee deze nieuwe Britse misdaadschrijfster debuteert.'..

Afgezien van het feit dat Bath geen badplaats is (verkeerde vertaling van spa?) is de hele zin volksverlakkerij. Een vriendelijker woord is voor deze flaptekst niet te bedenken. Het badhuis (De Boekerij; ¿ 29,90) lijkt in de verste verte niet op enig werk van Rendell, James of Walters. De betere bladzijden hebben het meeste weg van Agatha Christie, de slechtere lijken afkomstig uit een keukenmeidenroman.

Zijn het misschien gemankeerde schrijvers die dit soort flapteksten schrijven? 'Het badhuis: een opvallende detectiveroman die blijft resoneren in je hoofd, als een melodie die je niet loslaat.' Mag het alstublieft wat minder! Hij of zij is zeker geïnspireerd door het feit dat de hoofdpersoon, Sarah Selkirk, een (beroemde) celliste is. In mijn hoofd resoneerde na lezing niets. Niets althans dat door Het badhuis teweeg was gebracht. Het enige dat resoneerde, was die flaptekst. Plus de gedachte dat zoiets ongestraft opgeschreven kan worden. En dat zoiets af en toe aan de kaak moet worden gesteld.

Meer over