Kale mannen zijn de bofkonten van de evolutie

Kees Jansma heeft het al lang, bij Paul de Leeuw manifesteert het zich steeds duidelijker, Gerard Joling doet alles om ervan af te komen en Socrates had het als een van de eersten: alopecia androgenentica, mannelijke haaruitval....

ERIC ARENDS

Zelfs nu de mode het gladgeschoren hoofd heeft opgewaardeerd tot trendy coupe volgen miljoenen droevige mannen voor de spiegel dagelijks het onomkeerbare proces van de zich terugtrekkende haarlijn. Dat kan leiden tot depressies, neurosen en minderwaardigheidscomplexen.

Dat moet nu maar eens afgelopen zijn, vindt Henk Hanssen, schrijver van het boekje Kaal! zonder kopzorg (Uitg.: Alpha, ¿ 24,50) en trotse drager van een brede scheiding.

Kale mannen voelen zich volgens Hanssen gedegradeerd tot biljartballen, badmutsen en vleespetten. Ten onrechte. Zij vormen de elite van de mensheid, de frontlinie van het evolutieproces.

Hanssen heeft er de geschiedenisboeken op nageplozen. De homo sapiens stapte lang geleden, toen ie eigenlijk nog aap was, door het leven met een harige vacht. Maar in de loop van miljoenen jaren hebben we het verschil geleerd tussen zelf een bontjas kweken en er een aantrekken.

Langzaam kwam onze voorouder erachter dat hij beter overleefde zonder een altijd kriebelende haardos. Die ontwikkeling zet zich voort bij kale en kalende mannen - zeg maar gerust de bofkonten van de evolutie. Kaal is cool, schrijft Hanssen. Het afstoten van lichaamshaar is welbeschouwd een teken van vooruitgang, beschaving, ontwikkeling. Hoe kaler, hoe meer mens. En hoe erotischer, want Hanssen heeft opgemerkt dat het kale hoofd een fallussymbool is van de eerste orde.

Sterker: kale knarren genieten de reputatie van onvermoeibare sekstijgers. Dat blijkt niet uit de lucht gegrepen. Hanssen haalt een Griekse arts aan die vorig jaar vaststelde dat mannen met een hoge concentratie van de hormoonsoort dihydrotestosteron (DHT) vaker een orgasme hebben dan mannen met een lager DHT-niveau. Toeval of niet: een hoge concentratie DHT is, naast erfelijke aanleg, de oorzaak van kaalheid.

Kaal! zonder kopzorg combineert ongein met serieuze informatie. Zo moet de lezer het ene moment een melige test doen om te zien hoe kaal hij tussen de oren is en krijgt hij op het andere moment nauwkeurig de voor- en nadelen van chirurgische behandelingen uiteengezet.

De lezer leert zelf vaststellen of hij binnenkort tot de gelukkige gemeenschap van kalende, potente, mannelijke sexbommen behoort: pak een plukje van ongeveer honderd hoofdharen tussen duim en wijsvinger en geef er een zacht rukje aan. Bij wie meer dan twintig haren spontaan loslaten ligt de kaalheid in het verschiet.

Vooral jongeren met schielijk oprukkende inhammen zijn moeilijk van de genietingen van het kale hoofd te overtuigen, weet Hanssen. Speciaal voor hen staat hij daarom stil bij de vraag wat vrouwen eigenlijk van kale mannen vinden. En verdraaid als het niet waar is, voor de 108 vrouwelijke, universitair geschoolde proefpersonen uit het onderzoek dat hij aanhaalt, blijkt de kaalheid van mannen in het sociaal verkeer nauwelijks een belasting. Oudere vrouwen vinden jonge, kalende mannen zelfs aantrekkelijker dan behaarde jonge mannen omdat zij ouder lijken.

Eric Arends

Meer over