COLUMNJoost Zaat

Het kerstlicht komt niet van virusrelativeerders, maar van vaccins

null Beeld

Kerst vind ik altijd al een lange tunnel met weinig licht, blij als het weer februari is en ik om vijf uur ’s middags de zon nog zie. Ik kook graag uitgebreid voor mijn familie, maar het is geen ramp dat het deze week niet kan. Ook is het geen onoverkomelijk drama dat we niet naar ons net geboren kleinkind kunnen, zes tijdzones verderop. Al kan ik haar niet pakken of ruiken, ik kan haar dankzij big tech elke dag zien en horen. Hoe anders zou dat 10, 20 jaar of nog langer geleden zijn geweest. Bijna de helft van de kinderen van mijn ene oma en opa vertrok in de jaren vijftig naar Canada. Zij zagen hun kleinkinderen pas jaren later. Nimmer zagen ze dat als een ramp.

Ik schat dat veel Volkskrant-lezers de lockdown ook wel doorkomen. Maar niet iedereen heeft dat geluk. Zoals de kindertjes die ik op hun laatste schooldag uit de basisschool naast mijn huis zie komen, schoolwerkjes onder de arm. Ze worden de ‘levende enkelbanden’ voor hun ouders die zo worden gedwongen thuis te werken, zoals Rob Jetten die dag zei. De dagen waarop ze minder leren dan normaal zullen niet gelijk heel dramatisch zijn, maar politici vergeten dat terwijl anticovidmaatregelen ons in kleine stapjes uit de tweede golf helpen, alle nadelen ook in kleine beetjes stapelen, vooral bij kinderen die toch al minder kansen hebben. Ik vind het – net als de kinderombudsman – een blamage van volwassenen dat het niet gelukt is die sluiting te vermijden.

Ook de onverzekerde vreemdelingen die ik op mijn spreekuur zie, krijgen een sombere Kerst. Hun zwarte schoonmaakbaantjes vallen vaak weg, of ze gaan met postcovidklachten noodgedwongen te snel weer aan de slag, waardoor ze helemaal instorten.

In tegenstelling tot de onmiddellijke en behoorlijk ruimhartige steun voor ondernemers, lijkt er geen helder plan te zijn hoe kinderen hun onderwijsachterstand moeten inlopen, laat staan dat onverzekerde dak- en thuislozen op enige extra consideratie kunnen rekenen.

Ik kijk net iets te lang naar dat Kamerdebat over de lockdown en hoor daar het ‘enige ondernemende Kamerlid’ van een splinterpartijtje zeggen dat de zorgbelasting wel meevalt, covid een griepje en het vaccin niet nodig is en je ivermectine, een antiwormmiddel, moet slikken. Een ander beweert op hoge toon dat alle winkels en horeca open kunnen omdat daar bijna niemand wordt besmet. Het virus is pech, maar naast zwalkend overheidsbeleid heeft die verloochening van feiten en wetenschap door politici en een te grote groep regelrandzoekers de crisis verergerd.

Kinderen en daklozen zijn kwetsbaar voor achterstand en andere ellende, maar vergeet niet dat voorlopig vrijwel iedereen nog kwetsbaar is voor het virus zelf. Die dreiging verdwijnt niet door kerstwensdenken. Het licht komt van slimme wetenschappers en deze keer ook van big pharma met goede vaccins (ook via uw huisarts).

Kijk naar dat licht in februari, het komt, zij het met kleine en ingewikkelde stapjes. Lieve zorgcollega’s: houd intussen vol.

Joost Zaat is huisarts.

Meer over