'Flora-ramp is een soort Bijlmerramp'

Zijn vader bezocht de Westfriese Flora, en 25 dagen later was hij dood. De veteranenziekte als sluipmoordenaar. NICO HOFFER strijdt nu voor de belangen van Flora-nabestaanden....

DE PIJN verzachten, op wat voor manier dan ook. De Initiatiefgroep Flora-Veteranenziekte heeft een brede doelstelling. Drie familieleden van mensen die op de Westfriese Flora in Bovenkarspel de legionella-bacterie opliepen, willen de belangen behartigen van slachtoffers of hun nabestaanden.

Een financiële schaderegeling is een doel, maar op dit moment niet het belangrijkste, zegt Nico Hoffer, een van de initiatiefnemers. 'Vermoedelijk wordt op een gegeven moment de Flora of de overheid aansprakelijk gesteld. Maar dat punt ligt nog ver weg. Het gaat nu vooral om verzachting van de mentale en morele schade.'

Sinds de begrafenis van zijn vader, afgelopen dinsdag, wil hij zijn vrije tijd steken in de Initiatiefgroep: 'Mijn vader zou gewild hebben dat ik vecht.' Hoffer weet nog niet wat hij wil bereiken. ' Ik weet alleen dat er iets moet gebeuren.'

Voor hem is zijn deelname aan de iniatiefgroep een eerbetoon aan zijn vader. 'In zijn dagboek las ik dat hij samen met mijn moeder een heel mooi uitje had naar de Flora. Hij schreef: ''Ik ben blij dat ik hier loop. Ik ben af en toe wel dodelijk vermoeid, maar ik zie hier ook mensen met krukken en invalidewagentjes''.'

'Vijfentwintig dagen na dat uitje is mijn vader gestorven. Hij was 76 jaar, maar gezond. We kunnen niet meer samen de 21ste eeuw in. Mijn vader is dood omdat hij op de Flora was. Dat is een rotstreek en dat drijft mij.'

Hoffer vertelt dat zijn vrouw zijn gedrevenheid pas goed begreep toen ze na de begrafenis huilend werden gecondoleerd door familie van slachtoffers die nog op de intensive care liggen. 'In hun ogen zag ze de vertwijfeling. Ze wisten dat wij hen straks misschien moeten condoleren. Mijn vrouw zei: ''Als je hen ziet, weet je dat je iets moet doen''.'

Voor hemzelf was in eerste instantie niet de dood van zijn eigen vader, maar het verhaal van een ander slachtoffer de reden voor deelname aan de initiatiefgroep. 'In het ziekenhuis ligt nog een man van 54 jaar, een kleine zelfstandige. Als hij het overleeft, kan hij zijn bedrijf waarschijnlijk niet voortzetten. Deze mensen hebben meestal geen dekkende verzekering. Door een lullige omstandigheid van buitenaf is hij nu misschien ridder te voet.'

Hij heeft geen idee hoeveel doden en overlevenden er zijn. 'Officieel zijn er sinds donderdag negentien doden. Is dit het werkelijke aantal? Hoeveel mensen zijn overleden zonder dat de diagnose legionella is gesteld. Ik ken een bezoeker van de Flora die op 4 maart overleed. De officiële dodenlijst begint twee dagen later.'

Hoffer vertelt dat het Westfries Gasthuis alarm sloeg toen twaalf mensen met soortgelijke ziekteverschijnselen waren opgenomen. Voor die tijd was het niet opgevallen. 'Ik wil niets opblazen, maar ik sluit niet uit dat het werkelijke aantal doden twee keer zo hoog is als wordt gezegd. Dan heb je de omvang van de Bijlmerramp.'

Het is waarschijnlijk niet meer te achterhalen, en je kunt er ook weinig mee, erkent hij. Het zijn meer gedachten die door hem heen stuiteren. 'De veteranenziekte is een sluipmoordenaar. De media melden het keurig als er weer iemand dood is, maar deze gezondheidsramp heeft niet dezelfde impact als bijvoorbeeld een vliegramp. Dat zit me dwars.'

De initiatiefgroep weet nog niet precies welke belangen moeten worden behartigd. 'We gaan eerst aan de slachtoffers of nabestaanden vragen wat hun ervaringen zijn en welke vragen en klachten ze hebben. Dan zien we verder.'

Er zijn contacten met de Consumentenbond, waar zich zeventig slachtoffers en nabestaanden hebben gemeld. Hoffer: 'We willen de belangenbehartiging niet aan hen overlaten. De bond zal professioneel alles doen binnen de wettelijke mogelijkheden. Als betrokkenen worden wij gedreven door de mentale klap. Dan is de wilskracht om iets te bereiken meer dan honderd procent.'

Meer over