Hoe moeilijk kan het zijnJasper van Kuijk

De taco wordt in onhandigheid hoogstens naar de kroon gestoken door de tompouce

null Beeld

Voedsel dat niet te eten is zonder er een teringzooi van te maken. Goed mensen, we moeten het toch maar eens hebben over taco’s. En dan heb ik het dus over de harde schelpen van maïsmeel die je opwarmt in de oven. Midden vorige eeuw in Amerika op de markt verschenen, voortbouwend op de keuken van immigranten uit Mexico. Lekker knapperig, leuk om te vullen, ziet er heerlijk en feestelijk uit, maar bij de eerste hap desintegreren ze om daarna op je bord te landen als een weggesmeten portie tortillachips met assorti vullingmix eroverheen gemikt.

Stel, de taco was ontworpen door een ontwerpbureau, dan denk ik dat de hypothetische ontwerpers eerder stylisten waren dan interactieontwerpers. Esthetisch leuk ding, die taco, maar het bij elkaar houden en optillen van vulling, denkelijk toch een van zijn basisfuncties, vervult hij vrij beroerd. Taco’s zijn als hoge hakken, die in principe bedoeld zijn om op te lopen, maar die kernfunctie extra moeilijk maken doordat de prioriteit wordt gegeven aan het ­uiterlijk.

In consumptieonhandigheid wordt de taco hoogstens naar de kroon gestoken door de tompouce, die iedere eter ter plekke verandert in een roomstukadoor. Maar de tompouce valt nog stapsgewijs te demonteren voor verwerking, bij de taco is dat lastiger. Breek die in twee helften en de vulling wordt niet meer bij elkaar gehouden. En er zijn inmiddels wel creatieve oplossingen ontwikkeld, zoals een harde tacoschelp omwikkelen met een zachte tortilla. Of de tacobakjes: een soort eetbaar frietbakje van gebakken maïsmeel waar je alle vulling in kunt mikken en dat zich van de zijkant hap voor hap weg laat werken. Maar eigenlijk haalt dat handige alle charme af van de taco.

null Beeld

Misschien zijn taco’s stiekem als de prachtige, maar totaal onpraktische citruspers ‘Juicy Salif’, door de topvormgever Philippe Starck ontworpen voor Alessi. Gevraagd naar waarom zijn citruspers zo onhandig was in het gebruik, antwoordde de ontwerper: ‘Soms moet je kiezen waarom je ontwerpt. Stel je voor, een jong, pasgetrouwd stel nodigt de ouders van de bruidegom uit om voetbal te komen kijken. En voor de eerste keer staan de moeder van de bruidegom en de bruid in de keuken en het is ongemakkelijk – deze citruspers is bedoeld om de conversatie op gang te brengen.’ Juist.

Ik heb zo mijn twijfels of Starck dit al had bedacht vóór zijn ontwerp nogal onhandig bleek, maar kijk met deze blik naar de taco en dat onhandige is ineens geen probleem meer, maar een kwaliteit. Haal jezelf Philippe Starck voor de geest (denk klein, compact mannetje met grijzig haar, baardje, hip trainingsjack en veel zelfspot), en zeg met een Frans accent: ‘Tacoschelpen zijn niet bedoeld om voedsel bij elkaar te houden, maar om op het jaarlijkse uitje van de Nederlandse Vereniging van Stijve Huisjuristen het ijs te breken.’

Jasper van Kuijk op Twitter: @jaspervankuijk

Meer over