De paddestoel verandert alles

'Ook al is mijn fiets een banaan, ik ga toch naar huis', zei Jasper (17) toen hij op zijn rijwiel stapte....

RAOUL DU PRE

Het verhaal van Jasper staat in het boekje Alles over paddo's (Prometheus, f 18,90). Daarin trekt Arno Adelaars ten strijde tegen de vele misverstanden die over de hallucinogene paddestoelen bestaan. 'De paddo is inmiddels immens populair, maar de kennis van de achtergronden, de werking en het gebruik is nog steeds heel beperkt.'

Paddo-minnend Nederland is in afwachting van de uitslag van het proces tegen de paddestoelenkweker uit Kerkdriel die in januari van dit jaar de politie op zijn dak kreeg. Paddo's zijn de natuurlijke bron van de werkzame stoffen psilocybine en psilocine. Deze twee stoffen staan als harddrug in de Opiumwet. Is dat reden genoeg om de paddestoelen te verbieden? Tot er een antwoord is, snoepen de liefhebbers er lustig op los. En waarom eigenlijk niet, vraagt Adelaars zich af. Oké, je moet het de eerste keer niet met vreemden doen, je moet je goed voorbereiden, je niet tegen de werking verzetten - dat alles om een bad trip te voorkomen - en onder invloed van paddestoelen kun je beter niet aan het verkeer deelnemen, zoals we uit het relaas van Jasper kunnen opmaken. Maar verder kan je volgens Adelaars weinig gebeuren, of het moet zijn dat je jezelf tegenkomt.

Het verhaal van Adelaars begint bij het begin: de ontdekking van 'de heilige paddestoel van Mexico'. De Amerikaanse bankier G. Wasson smaakt in 1955 als eerste blanke het genoegen paddo's te eten tijdens een nachtelijk paddestoelenritueel bij de Mazatekenstam in Mexico. Het is meteen raak. 'Wasson ziet paleizen, en tuinen versierd met juwelen. Hij ziet een mythologisch beest dat een vorstelijke koets voorttrekt. Later lijkt het alsof de lemen muren van de Indiaanse hut verdwijnen. Wasson krijgt het gevoel dat hij door de lucht vliegt. Hij ziet de aarde onder zich voorbijrollen. Hij ziet een karavaan kamelen langzaam een berg opklimmen.'

Het is de eerste van een reeks 'getuigenverklaringen'. Het oordeel varieert van 'lachen' en 'heftig' tot: 'De paddestoel heeft de richting van mijn leven veranderd.' Negatieve ervaringen zijn er ook, een paar, onder de noemer 'paddestoelen zijn geen speeltjes'. Een te grote dosis leidt voor een van de getuigen tot 'het ergste wat hij ooit heeft meegemaakt'. 'Het is alsof je alleen nog maar gedachten hebt, en geen lichaam meer. Die gedachten vrolijkten me niet bepaald op. Ik wilde voor geen goud inslapen, want ik was bang dat ik nooit meer wakker zou worden, dat ik in coma zou raken.'

Alles over paddo's staat vol met de meest uiteenlopende wetenswaardigheden. Over het zelf plukken van paddo's (kijk uit voor radioactiviteit), over het kweken van paddo's, over de paddo als middel bij therapie, en over de te hanteren hoeveelheden. 'Een nieuwe generatie onderzoekers bericht van doseringen van drie tot dertig milligram psilocybine, respectievelijk van vijf tot vijftig milligram. De hoogste dosering die ooit door een mens is ingenomen, bedraagt 120 milligram.' Wat de gebruiker daarna aan zich voorbij zag trekken, vertelt het boekje niet.

Raoul du Pré

Meer over