Zoektocht van vier maanden naar coach die al in huis was

Laren 2..

Amsterdam 0

laren Het liefst van alles staat Taco van den Honert met hockeyers op het trainingsveld. Wat dat betreft zal er niet veel veranderen als hij straks bij Amsterdam van assistent- tot hoofdcoach is bevorderd.

De vice-landskampioen had vier maanden nodig om een opvolger te vinden voor Sjoerd Marijne, die na afloop van dit seizoen naar Oranje Zwart vertrekt. Van den Honert weet hoe de keuze op hem is gevallen. ‘Er was een profiel gemaakt van iemand die we het liefst wilden hebben. Uiteindelijk luidde de conclusie dat de geschikte kandidaat reeds bij de club rondliep.’

Zes jaar is hij bij Amsterdam assistent, eerst onder Alexander Verga, nu bij Marijne. Na 215 interlands en 118 doelpunten nam Van den Honert, vanwege zijn fameuze techniek door teamgenoot Tom van ’t Hek ooit de ‘Stradivarius van het hockey’ genoemd, bij de Spelen van 1996 in Atlanta met een gouden medaille afscheid van het internationaal hockey.

Nooit eerder toonde Van den Honert (44) de ambitie als hoofdcoach aan de slag te gaan. ‘Maar ik ben de afgelopen jaren wat anders gaan denken.’ Alyson Annan wordt zijn assistent. De geboren Australische heeft eveneens een imponerende hockeycarrière achter de rug. Met de nationale ploeg werd ze twee keer wereld- en Olympisch kampioen. Tegenwoordig is ze hoofd van de jeugdopleiding bij Amsterdam.

Van den Honert heeft een goede band met haar. ‘Ze heeft veel ervaring en uitstekende ideeën. We zijn zo goed als gelijkwaardig.’ Vanuit haar achtergrond wil Annan de Australische mentaliteit aan de ploeg toevoegen. ‘Vechtlust, ervoor willen gaan, aanvallend spelen’, zegt ze. ‘Winnen is belangrijk, maar voor mij telt vooral het aspect het beste spel in de jongens naar boven te halen. Ik wil de ervaring die ik heb opgedaan als speler, coach en manager op hen overbrengen.’

Volgend seizoen zitten ze tijdens de wedstrijden getweeën op de bank. ‘We gaan alles samen doen’, zegt Van den Honert. ‘De ideeën die we hebben zijn op elkaar afgestemd. Mocht er een keer iets zijn waar we niet uitkomen dan ben ik de baas. Dat weet Alyson ook. Ik ga er niet van uit dat ik ooit in die rol zal treden.’

Voor de buitenwereld ben je een goeie coach als je titels wint. Van den Honert denkt er anders over. ‘Ik heb een hoge pet op van coaches waarmee ik nooit prijzen heb gewonnen. Maar ik heb ook wel eens prijzen behaald met coaches waarvan ik dacht: ik hoop niet dat ik hem nog een keer krijg. Een coach is iemand waar je als speler een goed gevoel bij hebt en waar je helemaal voor gaat.’

Natuurlijk is het een voordeel dat hij de club Amsterdam door en door kent. ‘Het is zo gemakkelijk schakelen. Als je iets voor elkaar wilt krijgen weet je bij wie je moet zijn. Dat merk ik nu al. Een nadeel kan zijn, als de formule niet werkt, dat er een probleem ontstaat, omdat ik iedereen juist zo goed ken. Dan zal ik inzien dat ik een stapje terug moet doen. Het zal geen breuk opleveren, maar wel heel raar zijn.’

Zondagmiddag ziet Van den Honert, als secondant van Marijne, dat zijn ploeg geen antwoord heeft op de tomeloze inzet waarmee Laren ten strijde trekt en door treffers van de Australiërs Eddy Ockenden en Luke Doerner met 2-0 verliest. ‘We hebben een goeie wedstrijd gespeeld. We krijgen zeven strafcorners die niet worden benut. In de tweede helft is Laren twee keer bij ons in de cirkel geweest. Als je zelf de kansen niet benut, kan dit gebeuren.’

Amsterdam, 19-voudig landskampioen, laatstelijk in 2004, is al een paar jaar bezig jonge talenten in te passen. Die lijn wil Van den Honert met Annan voortzetten. ‘Met ervaren knapen als Taeke Taekema en Floris Evers beschikken we over een solide basis. Van de jongeren hebben Billy Bakker en Valentin Verga onlangs deelgenomen aan het WK. Daar vlak achter komen Jan Willem Buissant en Mirko Pruyser. Er komen nog twee A’tjes bij. Ik heb er zin in. We gaan met Amsterdam een mooie toekomst tegemoet.’

Meer over