Zijlaard kan energie kwijt in Zesdaagse

Wielrennen..

In een onopvallend hoekje van het middenterrein staat Michael Zijlaard te genieten. Stilletjes, zoals hij dat altijd heeft gedaan. Trots straaltvan zijn gezicht als de renners van de Zesdaagse van Rotterdam wordenvoorgesteld. In Ahoy' is hij als assistent-wedstrijdleider terug op de plekwaar hij aan de hand van zijn vader kennismaakte met het baanwielrennen.

Exact een jaar nadat zijn vrouw Leontien er afscheid nam, is Zijlaardzelf een van de bekende namen in het sportpaleis. Dat zijn ster er nooitzo opvallend zal stralen als die van de voormalige wielervedette, vindt hijeigenlijk wel prettig. Zijlaard gedijt goed in de luwte en is uitgegroeidtot een belangrijke steunpilaar van de organisatie.

Hij is aanspreekpunt voor alle medewerkers en renners, de rechterhandvan wedstrijdleider Patrick Sercu en gangmaker op de derny. Integenstelling tot vorig jaar is alleen die laatste taak aan zijn pakkettoegevoegd.

Op de gemotoriseerde fiets vervangt hij zijn vader, die vanwege eenhartinfarct vlak voor de Zesdaagse verstek moest laten gaan in Rotterdam.Joop Zijlaard, die op zijn vakantieadres in Spanje herstelt, wordt doorzijn zoon gemist. 'Ik vind het fantastisch om op de derny te rijden, maarsteeds denk ik: ik hoor hier niet te zitten.'

Zijn baan als manusje-van-alles tijdens het wielerevenement is Zijlaardniet meegevallen. 'Het is heel zwaar, overdag vergader ik met Sercu, metde gangmakers en met de organisatoren. 's Avonds ben ik verantwoordelijkvoor het wedstrijdverloop en kruip ik ook nog drie keer op de derny.'

In de schaduw van Sercu wordt Zijlaard langzaam klaargestoomd om overeen paar jaar de leiding over te nemen. De route voor de toekomst wordtdoor het tweetal met zorg bepaald. 'We willen binnen drie jaar de besteZesdaagse van Europa hebben', aldus Zijlaard.

De ambitie is groot, maar het voortbestaan van de wielerwedstrijd is ingrote mate afhankelijk van renners, sponsors en publiek. Met hetbinnenhalen van Rabobank als hoofdsponsor is de toekomst van de Zesdaagsein sportstad Rotterdam in elk geval voor drie jaar verzekerd.

De aantrekkingskracht van de renners op het publiek is ook belangrijk,benadrukt Zijlaard. 'Om mensen hier naar toe te trekken heb je heldennodig. De Nederlandse jongens beantwoorden volledig aan dat beeld, zonderhen zou de Zesdaagse het heel moeilijk krijgen.'

Dat hij zelf ook kan uitgroeien tot een van die helden, lijkt hij nogniet te beseffen. Als Zijlaard plaatsneemt op de derny, toont hij aan dekunst van het gangmaken van zijn vader te hebben geërfd. Hij leidt Knavenuitgekiend naar de winst, en in de finaleronde sleurt hij de Belg Gilmorein een machtige eindsprint naar de zege. Glunderend rijdt Zijlaard deereronde, dankbaar incasseert hij het applaus.

Dat hij ondanks zijn drukke programma van die momenten kan genieten,heeft ook te maken met de rust die hij en zijn vrouw hebben gekregen. Hetis niet dat ze, na jaren in de topsport te hebben gewerkt, nu stilzitten.Integendeel, ze hebben het drukker dan ooit. Nadat viervoudig olympischkampioene Van Moorsel haar carrière beëindigde, zijn ze samen ploegleidergeworden van een wielerteam en hebben ze een sportschool in Hazerswoudegeopend.

Desondanks oogt Zijlaard ontspannen. 'De druk van buiten is eindelijkverdwenen. Er kijkt niemand meer over onze schouders mee en daardoor kunnenwij rustiger werken. Na alle hectiek is dat ook wel eens fijn', verklaartZijlaard.

In zijn tweede jaar als assistent-wedstrijdleider van de Zesdaagse heefthij er veel taken bij gekregen, maar Zijlaard schittert in zijn rol. Hetheeft iets weg van een managersfunctie, legt de kroonprins vanZesdaagsekoning Sercu uit.

De wedstrijdleider ziet in zijn rechterhand de ideale opvolger. En nietzonder reden. Zijlaard belichaamt de manager in alle facetten: een frissekop, gulle glimlach, en strak in het pak gestoken. Hij regelt, geeft handenen maakt praatjes. Het lijkt hem geen enkele moeite te kosten.

Zijlaard is drukdoende iedereen tevreden te houden, van sponsors totcateringmedewerkers. Zijn toewijding is ingegeven door dezelfde overtuigingwaarmee hij zijn vrouw naar olympisch succes leidde. 'Ik streef naarperfectie.'

Meer over