Zelden verloopt de WK zoals voorspeld

Net even te luid klinkt de verwachting dat het wereldkampioenschap voor de beroepsrenners op een groepssprint zal uitdraaien, meent Johan Museeuw, de onverslijtbare Belg wiens deelname morgen samenvalt met zijn 37ste verjaardag....

Van onze verslaggever Marcel van Lieshout

Niet eerder in de recente WK-geschiedenis werden de namen van topsprinters zo veelvuldig genoemd als belangrijkste kandidaten voor de regenboogtrui als deze keer in het Belgische Zolder. Nu de renners een parkoers zonder noemenswaardige obstakels krijgen voorgeschoteld wacht de snelle finishers een gouden kans, zo gonst het rond het circuit van Zolder.

Het goede voorbeeld -vvanuit sprintersoptiek bezien - werd vrijdag gegeven in de UCI-categorieën vrouwen junioren en mannen tot 23 jaar. In beide categorieën mondde de wegwegstrijd in een massasprint uit, beiden met Nederlandse inbreng.

De achttienjarige Suzanne de Goede uit Zoeterwoude greep in de ochtenduren de titel, de 21-jarige Eindhovenaar Hans Dekkers leek 's middags achter de Italiaan Francesco Chicchi het zilver te grijpen, maar werd wegens het afwijken van de rechte lijn gedeklasseerd.

In Hans Dekkers - lid van de Rabo-amateurploeg - lijkt Nederland weer een potentiële topsprinter te hebben. Zijn naam werd de laatste maanden steeds vaker genoemd als het ging om versterkingen van de Rabo-profploeg. In zijn leeftijdscategorie toonde Dekkers zich dit jaar in de massasprints vrijwel onklopbaar. Gisteren kwam hij te vroeg op kop waarna Chicchi met een krachtige manoeuvre aan de andere kant van de weg alsnog voorbij kwam. De jury bezorgde Dekkers nadien een tweede deceptie.

Tot de grote kanshebbers bij de beroepsrenners worden de Nederlanders niet gerekend. Snelste finisher in het twaalf man tellende gezelschap van bondscoach Gerrie Knetemann is Steven de Jongh. Maar bij het aansturen op een massale aankomst heeft Nederland geen belang, zegt Knetemann. 'We zullen voor de aanval kiezen.'

Dat moet dan gebeuren op een racecircuit waaraan Nederland goede herinneringen bewaart. In 1969 werd Harm Ottenbros in Zolder de verrassende wereldkampioen door in de sprint zijn Belgische medevluchter Julien Stevens te verslaan.

Het WK in 1969 werd in augustus onder prachtig weer verreden, morgen wachten de renners minder fraaie omstandigheden. Regen en wind kunnen ertoe bijdragen dat de titelstrijd helemaal niet in een Milaan-San Remo of Parijs-Tours-achtige wedstrijd uitmondt, klassiekers die veelvuldig op een massasprint uitdraaiden. 'De renners zelf én het weer bepalen de zwaarte van een koers', luidt het aloude wieler-adagium. In de laatste twee WK-edities voorspelden velen op basis van het lastige parkoers dat sprinters er niet aan te pas zouden komen, maar Vainsteins (2000) en Freire (2001) bewezen het tegendeel.

Klimmetjes als in Plouay of Lissabon wachten de 201 deelnemers morgen in Zolder niet. Twintig rondjes met een totale afstand van 256 kilometer krijgen de renners voor de wielen. Het lastigste deel is op bijna drie kilometer van de finish wanneer er een klimmetje van vierhonderd meter lengte wacht (de Pitsberg), gevolgd door een stuk vals plat.

Veler ogen zijn zondag op de Italiaanse ploeg gericht. Dat land wacht al sinds 1992 op een opvolger van Bugno. Op 35-jarige leeftijd maakt topsprinter Cipollini zijn WK-debuut. Twee vaste helpers, Scirea en Lombardi, zijn eveneens van de partij. De Duitser Zabel, de Australiër McEwen én regerend wereldkampioen Freire (de Spanjaard is in onderhandeling met Rabo), worden eveneens veevuldig getipt.

Meer over