Columnpeter winnen

Wonderkind Remco Evenepoel is in Italië begonnen aan de allereerste grote rondrit van zijn leven

null Beeld

Hij wordt een wonderkind genoemd, en er zijn geen redenen om aan deze kwalificatie te twijfelen. Remco Evenepoel stapte pas op zijn zeventiende op een racefiets; meteen was hij de schrik van het peloton. Hij sloeg een categorie over en bij de professionals bleek opnieuw dat het joch door de geest was besprongen. België stuiterde van genot: na minstens twintig keer vergeefs de nieuwe Merckx te hebben aangekondigd was hij nu eindelijk daar.

Natuurlijk werd de grootste renner aller tijden meteen om een opinie gesmeekt: ‘Laten we niet te voorbarig zijn. Hij heeft nog niets laten zien. Hij praat veel, maar ik wacht rustig af.’ Typisch Merckx, praatjes verkopen doe je uitsluitend met de benen. Het ging de vragensteller er trouwens om of hij in Evenepoel een toekomstig winnaar zag van een grote ronde.

Aan Merckx werd ooit gevraagd waarom hij altijd met een zuur gezicht op het podium stond wanneer hij weer een nieuwe gele trui kreeg aangereikt. Dat was, zei hij, omdat hij al bezig was met de dag van morgen. De tegenstand zou hem op een moment van zwakte kunnen betrappen en hem het hoofd afsnijden. De tegenstander is een veelkoppig monster waarvoor je respect dient te hebben. Aan valse bescheidenheid deed de grootmeester niet.

Remco Evenepoel is in Italië begonnen aan de allereerste grote rondrit van zijn leven. De corona-Giro van vorig jaar moest hij overslaan: bekkenbreuk, en nog wat andere averij kort daarvoor opgelopen in de Ronde van Lombardije. De revalidatie is nog maar net afgerond. Naar eigen zeggen heeft de val in het ravijn hem veranderd: het kan allemaal zo afgelopen zijn, we gaan naar de Giro ‘om ervan te genieten’. Verwacht niet te veel van mij! Het klonk als een winstwaarschuwing. Of was het botweg valse bescheidenheid?

Een Vlaamse vriend zei me dat in België de ‘gewone man’ zich moeilijk kan identificeren met Evenepoel. De gewone man zou het gevoel hebben dat de superster te hoog boven de hoofden straalt; hij heeft een afstand gecreëerd door zich glad en ongrijpbaar te maken. De ideale schoonzoon is hij zeker niet. Opmerkelijk.

Het is geen sinecure superster op twee wielen te zijn in een land dat ‘de koers’ tot in de haarvaten bemint. En al helemaal niet als die superster tot de lang verwachte verlosser is gebombardeerd. Wie met een goudklomp in het hart geboren is ontkomt er haast niet aan een beschermingslinie aan te leggen. De Evenepoel van voor de tuimeling is wellicht dezelfde als de Evenepoel van na de tuimeling - een temperament verander je niet door een masker op te zetten. Het is zijn lot dat hij niet onbevangen van de Giro zal genieten.

Ik verwacht erg veel van Evenepoel in zijn eerste grote ronde. Hijzelf ook - meen ik te weten.

Peter Winnen is oud-wielrenner en columnist.

Meer over