Columnpaul onkenhout

Willem van Hanegem ging op Molenvliet 76 in het weelderige meubilair lekker onderuit

null Beeld

Feyenoord - Ajax zondag. Ajax staat 24 punten voor, supporters van Feyenoord moeten met het ergste rekening houden. Ik denk terug aan een wandeling die we vorig jaar maakten in Rotterdam-Zuid, zoekend naar sporen van Feyenoord. Ze waren er in overvloed, vooral in Lombardijen, een hardcore Feyenoord-wijk.

Dat moest je wel weten. Niemand is ooit op het idee gekomen om met een bordje aan te geven dat op het adres Molenvliet 76 Willem van Hanegem nog heeft gewoond, samen met Truus, en iets verderop, in de Immanuel Kantstraat op nummer 348, Ernst Happel, de legendarische trainer die Feyenoord in 1970 naar een zege in de Europa Cup voor landskampioenen leidde. De sporen zijn onzichtbaar.

Het ommetje was een aflevering in een reeks audiotours. Het kan nog steeds worden beluisterd, en gelopen. Architectonisch gezien was de wandeling in de schaduw van de Kuip niet erg interessant, maar na een paar uur voelde ik me meer aangetrokken tot Feyenoord dan tot pakweg Ajax, om het zo maar even te zeggen.

Dat kwam door de mensen, door de gepensioneerde politieagent en zijn even hartelijke vrouw bijvoorbeeld die al 35 jaar in het huis van Happel woonden, een eenvoudige benedenwoning. Ze vertelden dat in het stamcafé van Happel, ‘t Haantje, jarenlang de spot werd gedreven met Mario Been, oud-speler en oud-trainer van Feyenoord.

Dat zat zo. Been kwam ook graag in ‘t Haantje. Elke keer als hij voor de deur stond, gaf een van de stamgasten snel een tikje tegen de foto van Happel. Het eerste wat Been deed als hij binnenkwam was de foto recht hangen, mopperend over het gebrek aan respect voor de grote trainer.

Niet veel verder woonde Willem van Hanegem, in een appartement dat nu eenvoudig wordt genoemd, maar destijds luxueus. In 1969 kregen de Van Hanegems bezoek van een verslaggever van Het Parool. Willem Ammerlaan zag dat Van Hanegem in het ‘weelderige meubilair lekker onderuit ging’.

Andere spelers van het gouden Feyenoord, de Oostenrijker Franz Hasil en de Zweed Ove Kindvall, plus Amsterdammer Rinus Israel, waren door het bestuur van Feyenoord ook in Lombardijen ondergebracht. ‘Je zat bovenop elkaars lip, iedere dag, maar dat voelde juist wel goed’, zei Van Hanegem in 2016 in de VARAgids.

Wat een tijden waren dat, met een trainer die gehaktballen etend zat te klaverjassen en te zuipen in de buurtkroeg en voetballers die gezellig bij elkaar over de vloer kwamen. Tegenwoordig dingt Feyenoord mee naar een startbewijs voor de tweede voorronde van godbetert de Conference League, een grove belediging voor een club met zo’n achterban en zo’n verleden.

Toch valt het mee met de opwinding. Er is vooral berusting, wat nog erger is dan woede. De club levert een wanprestatie, maar de directie en technische staf worden gespaard, ook door de media - wat ook weer een veeg teken is. Feyenoord is al bijna opgegeven.

Trainer Dick Advocaat faalt. Het is tien jaar geleden dat Feyenoord er zo beroerd voor stond, maar als iemand (Pierre van Hooijdonk) het op tv waagt om te zeggen dat Advocaat zijn beste tijd heeft gehad en niet kan voldoen aan de eisen die tegenwoordig aan een trainer worden gesteld, wordt hij door een andere commentator (Johan Derksen) en public een ‘nare, irritante, rancuneuze, achterbakse klootzak’ genoemd, want van Haagse Dickie blijf je af.

Het ommetje in Rotterdam-Zuid voerde vorig jaar ook langs plekken in Vreewijk waar Gerard Cox heeft gewoond en langs de school waar hij lesgaf. Dat is nog dichter bij de Kuip.

Cox is zoals bekend Feyenoord-supporter. Van hem is de stelling dat je dat niet voor je lol bent. Dat klopt niet, het gaat ze wel om de lol. Er is alleen weer eens een groot gebrek aan.

Meer over