Willem II trekt in aardig duel aan het kortste eind

Aan de vooravond van de wedstrijd tegen Bordeaux kwam Willem II-trainer Adriaanse met een interessante definitie van offensief spel. Hij zette zich daarmee af tegen de volgens hem zogenaamd aanvallende opvattingen van opponent Baup....

Bordeaux - Willem II werd een raar, enerverend en leuk duel tussen twee ploegen die in offensieve zin niet voor elkaar onder deden. De thuisploeg trok met 3-2 aan het langste eind, zodat de Tilburgers nog steeds zonder punten en al tamelijk kansloos zijn in groep G van de Champions League.

Volgens de leer van Co Adriaanse speelt een ploeg pas echt aanvallend als de tegenstander vroeg wordt gestoord. Het siert hem dat hij dat ook durft in het hol van een leeuw als Bordeaux.

Maar Adriaanse deed zijn tegenstander van gisteravond wel te kort met zijn steile visie. Bordeaux komt misschien pas echt in actie bij balbezit, maar deed dat in de eerste helft zo overdonderend dat daarvoor geen andere definitie dan offensief voetbal kan worden gegeven.

Net als tegen Spartak Moskou begon Adriaanse met drie man achterin, waarbij Jaliens en Hill waren gekoppeld aan Laslandes en Wilford. Victoria was de vrije man en op het middenveld moest Valk de offensieve Micoud in de gaten houden. Maar rechtsachter Jaliens moest veelvuldig naar binnen trekken en daardoor had de aanvallende linksback Bonnisel grote vrijheid van handelen.

Lijdt Bordeaux in de competitie onder de afwezigheid van aanvoerder Pavon, tegen Willem II was daarvan geen sprake, althans niet in de eerste helft. Al in het eerste kwartier stapelden de kansen zich op. Net toen Willem II die openingsfase schadevrij leek te zijn doorgekomen, kopte de ongelukkige Victoria een vrije trap van Martins in eigen doel.

Vijf minuten later was het al 2-0. In de wijze waarop dat doelpunt tot stand kwam, leek Bordeaux weer op de kampioensploeg van vorig jaar. In een razendsnelle combinatie sneden Rouvière, Micoud en Laslandes door het hart van de Willem II-verdediging.

Buiten een klein kansje voor Bombarda en een afstandsschot van Valk kon Willem II daar niets tegenover stellen. De tegentreffer, vijf minuten voor rust kwam dan ook uit de lucht vallen. Een hoekschop van Arts zeilde langs het doel en viel neer op het hoofd van Jaliens. Hij kopte de bal naar Abdellaoui die van dichtbij de 2-1 aantekende, ook al met het hoofd.

Het wankelmoedige Bordeaux verloor meteen zijn zelfvertrouwen. Dat had fatale gevolgen toen de ene doelpuntenmaker na rust het veld had geruimd voor de man die de andere doelpuntenmaker zou worden. Sanou, die in de eredivisie ook al drie keer doel trof als invaller, deed dat nu ook in de Champions League.

Halverwege de tweede helft, ruim tien minuten na zijn entree, kon Sanou na een pass van Galasek vrij oprukken naar het doel. Net als Laslandes bij Mampaey had gedaan, omspeelde hij Ramé en schoof de bal in het lege doel.

Als twee vermoeide boksers die toch op zoek blijven naar de verlossende knock-out speelden Bordeaux en Willem II hun wedstrijd uit.

Adriaanse bracht Schenning in het veld voor Bombarda om daarmee een aanspeelpunt voor lange ballen te hebben. Baup wisselde Wiltord voor de pas achttienjarige Feinondou uit Guinee.

Beide trainers bleken deze avond een gelukkige hand te hebben in hun omzettingen. Nadat Feinondou vooral was opgevallen door een ongelukkige balbehandeling, groeide hij acht minuten voor tijd uit tot matchwinnaar. Eerst schoot hij tegen twee verdedigers op. Daarna wipte hij de bal slim over Mampaey in de verste hoek.

Daarmee won Bordeaux na ruim een maand, drie nederlagen en twee gelijke spelen eindelijk weer een wedstrijd. De opluchting was groot. Maar Willem II mocht trots zijn op zijn substantiële bijdrage aan een aantrekkelijke wedstrijd. Overigens had Adriaanse ook dat al aan de vooravond van het duel voorspeld.

Meer over