Nieuws

Wielrenners op trainingskamp in Colombia: keihard fietsen en toch een vakantiegevoel

Sinds Annemiek van Vleuten enthousiast is teruggekeerd van een trainingsstage in Colombia volgen steeds meer wielrenners haar voorbeeld. Tom Dumoulin en Taco van der Hoorn bijvoorbeeld. ‘Een verrijking voor me als persoon.’

Robert Giebels
Rustplaats in het Andesgebergte waar veel wielrenners komen op de weg van Pacho naar Zipaquirá. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Rustplaats in het Andesgebergte waar veel wielrenners komen op de weg van Pacho naar Zipaquirá.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

‘Veel beter dan dit wordt het niet’, klinkt een uiterst tevreden Taco van der Hoorn door de telefoon. De Nederlandse wielrenner van het Belgische Intermarché-Wanty-Gobert kijkt, nippend aan een koffie, uit over de bergachtige jungle van Colombia. ‘Het is hier echt schitterend’, zegt Van der Hoorn over de omgeving van de miljoenenstad Medellin. Hier gaat hij tot 11 februari trainen. Een echte hoogtestage. ‘Ik kom hier niet lager dan 2.000 meter.’

Van der Hoorn (28), die vorig jaar zijn beste seizoen ooit beleefde met ritwinst in de Giro, is niet de enige profrenner die in januari op eigen initiatief neerstrijkt in Colombia om zich voor te bereiden op het wielerseizoen. Tom Dumoulin en diens Jumbo-Visma ploegmaat Koen Bouwman zijn onderweg, net als Van der Hoorns wielervriend en baanrenner Jan-Willem van Schip. Ze zijn op het Colombiaanse spoor gezet door Annemiek van Vleuten, oud-wereldkampioen en olympisch kampioen tijdrijden.

Van Vleuten koos enkele jaren geleden voor Colombia en de omgeving van Medellin. ‘Annemiek is een voorbeeld voor heel veel wielrenners’, vertelt Van der Hoorn over zijn Wageningse plaatsgenoot met wie hij af en toe fietst. ‘Als zij zegt dat iets goed is, dan neem ik dat graag van haar aan. Ik zit nu in hetzelfde huisje als Annemiek. Ze heeft lijstjes gemaakt met supermarkten, leuke restaurantjes en renners in de buurt.’

‘Het gaafste trainingsgebied’

‘Esteban Chaves bracht me op het idee’, zegt Van Vleuten over de Colombiaanse winnaar van de Ronde van Lombardije van 2016. Ze twijfelde: is het land wel veilig voor vrouwen? Chaves’ vriendin overtuigde haar, waarna Diana Peñuela, een renster uit ‘het gaafste trainingsgebied’ Manizales, Van Vleuten ‘in een warm bad’ terecht liet komen. Ze ontmoetten elkaar in 2017 bij het WK in het Noorse Bergen, toen Van Vleuten een Colombiaanse renster zocht om haar shirtje mee te ruilen. ‘Voor mijn buurjongen.’

Van Vleuten, ruim tien jaar prof, zocht een plek waar ze hartje winter vier weken in lekker weer op hoogte hard kon trainen, maar toch ‘opgeladen’ vandaan zou komen. En het moest een prikkelende omgeving zijn. Dus niet Tenerife, het Canarische eiland waar talloze ploegen trainingskampen beleggen en de Teide-vulkaan op fietsen. ‘Tenerife is duur en na tien keer had ik het wel gezien, daar.’

Bovendien, legt Van Vleuten uit, is Colombia een totáál andere cultuur. ‘Een verrijking voor me als persoon. Met Colombianen op de fiets praten over van alles en nog wat, geeft je een frisse kijk op de wereld.’

Complete pelotons op de racefiets

Maar toch, wie de tv-serie Narcos heeft gezien, heeft misschien reserves bij het idee in Colombia te trainen op de fiets. ‘In Cali kun je zonder begeleiding niet rijden’, weet Van der Hoorn inmiddels. ‘Maar hier rond Medellin: geen probleem. Ik dacht dat Nederland druk was met fietsers, maar hier zie ik complete pelotons op de racefiets.’ ’s Avonds alleen over straat of een favela inlopen, dat doet de Wageninger niet. ‘Je moet ook niet ín Medellin zitten’, zegt Van Vleuten. ‘Veel te druk.’

Dumoulin zocht contact met haar, kreeg allerlei tips en arriveert met Bouwman volgende week. ‘Ze gaan hier vrij dichtbij zitten’, zegt Van der Hoorn. ‘We gaan zeker een dag samen trainen. Ik ken ze vrij goed, dat wordt hartstikke gezellig.’

Absoluut, zegt Bouwman. Hij vertelt: ‘Tom wilde op avontuur en zocht een trainingsmaatje. We fietsten naast elkaar en hij vroeg of ik mee wilde. Ik moest er driehonderd meter over nadenken.’ Ruim twee weken zijn ze in Colombia en hun trainer kijkt vanuit huis mee hoe zijn twee renners zijn schema's gaan afwerken. ‘Dat gaat dan om aantal uur op een dag met eventueel blokken erin van 20 of 2 minuten waarop we een bepaald wattage moeten draaien. Na onze training leest de trainer onze fietscomputers uit.’ Het wordt geen hoogtestage waarop, vlak voor een belangrijke koers, de puntjes op de i moeten worden gezet. ‘Die eerste wedstrijd is nog ver weg.’

Trainen in Colombia is niet voor iedere prof weggelegd. ‘Als je een controlfreak bent, moet je er niet heen’, is het negatieve reisadvies Van Vleuten aan renners die moeite hebben met de tijdelijke afwezigheid van water en stroom en precies willen weten wat ze gaan eten en wat de route is. ‘Er is perfect asfalt, maar soms is de weg weg. Bijvoorbeeld door een aardverschuiving of modderstroom.’

Opladen van batterij

Avontuurlijke, flexibele renners daarentegen laden hun batterij op in Colombia, zegt Van Vleuten. Dertig uur per week keihard trainen en toch een vakantiegevoel eraan overhouden, daarmee houd je ‘je mentale punten op zak’. Wie steeds hetzelfde trainingskamp doet of in Nederland in de regen traint, heeft al veel van die punten verloren als het seizoen nog moet beginnen. ‘Punten die je nodig hebt als je afziet of door minder leuke momenten moet.’

‘Mentaal gratis trainen met de hoogte als bonus', is Van Vleutens typering van een trainingskamp in Colombia. ‘Ik denk zeker dat het wat doet, maar je vliegt niet opeens de berg op. Verwacht er geen wonderen van.’

Dat doet ook Taco van der Hoorn niet, al hij is heel benieuwd naar het effect van zijn Colombiaanse maand, straks in de voorjaarsklassiekers waarin hij wil excelleren. ‘Elke renner is altijd op zoek naar dat ene procentje beter. Geweldig als het hiermee lukt.’

Maar het voorbeeld dat de 39-jarige Van Vleuten hem geeft, reikt verder dan één seizoen. ‘Ze werkt keihard, maar ze weet het leuk te houden waardoor ze het jaren volhoudt’, analyseert Van der Hoorn. ‘Dat wil ik ook en zo’n hoogtestage in Colombia is goed voor de duurzaamheid van mijn wielercarrière. Daardoor kan ik nog tien jaar of langer van het fietsen leven.’

Meer over