Columnpaul onkenhout

Wat er buiten de stadions gebeurt zal Van Marwijk en Advocaat worst zijn

null Beeld

Verdrietig nieuws: voor Bert van Marwijk en Dick Advocaat is de eindronde van het WK in Qatar, volgend jaar, bijna helemaal uit het zicht. De nummers 131 (Verenigde Arabische Emiraten) en 163 (Irak) van de wereldranglijst van landen met de meeste persvrijheid speelden dinsdag met 2-2 gelijk. Daar schoten de twee voormalige bondscoaches niks mee op.

Voor het begin van de kwalificatiereeks hadden Van Marwijk en Advocaat nog mooie praatjes, maar ze bakken er niet veel van. Iran en Zuid-Korea hebben in de groep een ruime voorsprong genomen en zelfs Libanon heeft na vier wedstrijden twee punten meer. Onder Irak en de VAE staat alleen nog Syrië.

De wedstrijd werd gespeeld in Dubai. Er waren een paar duizend toeschouwers. Voetbal International had een ervaren verslaggever naar het emiraat gestuurd, Martijn Krabbendam. De wedstrijd was volgens hem spectaculair geweest, vooral de slotfase waarin beide landen een keer scoorden. Het woord thriller viel.

Zelfs was er ‘reclame voor het voetbal in de regio’ gemaakt. Toch voelde Krabbendam de bui al hangen, want ‘zo kijken ze niet in die landen’. Het gaat hier immers om landen ‘waarbij de verwachtingen nooit parallel lopen aan de realiteit’. Desondanks denken de twee Nederlandse mannen dat ze de boel wel even naar hun hand kunnen zetten, in die landen.

Advocaat en Van Marwijk zijn trainers op leeftijd met een voortreffelijke staat van dienst. Ze kunnen niet stoppen. Het gaat ze niet om het geld, niet meer althans. Hun zakken zijn gevuld. Het gaat nu om de uitdaging. VI: ‘Het vuur brandt nog’. Ook: ‘Vooral het eergevoel speelt een rol’.

Dat ‘vuur’ en dat ‘eergevoel’ bracht het duo dinsdag naar Dubai, en met hen een hele zwik Nederlanders. Van Marwijk en Advocaat hebben veiligheidshalve allebei hun eigen hofhouding samengesteld. Van Marwijk spant de kroon, hij bezorgde vijf landgenoten een afwisselende bijbaan. Zo gaat het altijd. In de regio zelf zijn nooit vakmensen te vinden.

Dick Advocaat neemt Cor Pot altijd mee. Vorige maand was Pot te gast in een praatprogramma op RTV Rijnmond. Toen hij door de presentator werd gewezen op de miserabele situatie van de mensenrechten in Irak, plaatste hij een kanttekening en zei hij gevat dat je dan van Nederland kunt zeggen dat Pim Fortuyn is doodgeschoten.

In Irak was het na het vertrek van Saddam Hoessein ‘een stuk rustiger’ geworden, zei Pot verder. Amnesty International loopt volgens hem een beetje achter de feiten aan, ‘die weten misschien niet hoe het nu functioneert. Ik ga ze weleens informeren.’ Hier kan nog aan worden toegevoegd dat Pot nog nooit een stap in Irak heeft gezet, net zoals Advocaat trouwens. Te gevaarlijk, ze zijn niet gek.

Van Marwijk en Advocaat mogen blij zijn dat ze nog niet de laan zijn uit gestuurd, vanwege de waardeloze resultaten, maar van onzekerheid is in de VI-reportage weinig te merken. ‘Gewoon weinig zeggen, ben je zo klaar’, legt Advocaat uit als hij de persconferentie na de thriller in Dubai heeft afgeraffeld. Als een journalist het in zijn hoofd haalt om aan Van Marwijk te vragen waarom zijn ploeg zo fantasieloos aanvalt en zwak verdedigt, slaat hij zijn armen over elkaar en vraagt hij aan de verslaggever of hij de wedstrijd wel heeft gezien – een oude trainerstruc om te laten merken dat de beste man er geen zak van begrijpt.

Om hun eergevoel te bevredigen hebben ze hun eigen universum gecreëerd, omringd door jaknikkende landgenoten. Na de wedstrijden vliegen ze zo snel mogelijk weer terug naar huis. Wat er buiten de businessclass, de stadions en hun vijfsterrenhotels in Qatar of Dubai gebeurt, zal deze twee neokoloniale mannen worst zijn. Het moet allemaal wel leuk blijven.

Meer over