Warm onthaal voor mannen met ruggengraat

Het eerste wat Roy Heiner doet, zodra de BrunelSunergy in de marina van IJmuiden is afgemeerd, is zijn dochtertje in de armen nemen....

ROELF RIDDERIKHOFF

Van onze verslaggever

Roelf Ridderikhoff

IJMUIDEN

Omstuwd door familie, cameramensen, sponsors, vrouwen en vriendinnen, kortom allen die erin zijn geslaagd tot de steiger door te dringen, laat de bemanning de champagne spuiten. Hun getaande gezichten stralen. Voor ieder is er een roos.

Het zit erop. Negen maanden zijn ze weggeweest, waarvan de helft op zee. Ze zijn de wereld rond gezeild en ook al hebben ze met de achtste en voorlaatste plaats in het eindklassement genoegen moeten nemen, ze zijn trots op hun prestatie.

En zij niet alleen, want honderden, zo niet duizend fans, vrienden en familieleden zijn naar IJmuiden gekomen voor een hartelijk welkom. Als de boot aankomt klatert er van de kant een warm applaus op, dat met rooksignalen en vuurwerk wordt beantwoord. Aan de voorstag hangen vlaggen, waardoor de boot nog feestelijk gepavoiseerd is ook. Op de wal doet een dixieland band zijn uiterste best en de bierkraan staat niet stil.

Wachtleider Arend van Bergeyk, de oorspronkelijke schipper tijdens de voorbereidingen op deze zevende Whitbread zeilrace rond de wereld staat te glimmen. De mooiste momenten? 'Als je met een snelheid van 36 knopen vaart. Maar het overweldigendst was toch wel de aankomst in Brazilië.'

Daar, tijdens de vijfde etappe, verbluften de Nederlanders de ganse vloot door, na Kaap Hoorn in kansloze positie gepasseerd te zijn, als enige de Falkland eilanden aan de oostzijde te ronden en zodoende beslag te leggen op de tweede plaats. Wat met een uitbundig carnavalsfeest werd gevierd.

In de zevende etappe van Fort Lauderdale in Florida naar Baltimore mocht de 'BrunSun', zoals de boot in de vloot genoemd werd, zich zelfs triomfator noemen. Opnieuw door een tactische vondst. Waar de anderen bij elkaar in de Golfstroom bleven, om zo te profiteren van de paar knopen stroomsnelheid, kozen Heiner, navigator Stuart Quarrie en de voor de gelegenheid gecharterde meteoroloog Frits Koek voor een alternatieve koers. En met groot succes.

Voor Van Bergeyk was het zijn eerste Whitbread. Verbaasd heeft hij zich over de enorme aandacht van de media en de honderdduizenden mensen die in iedere etappeplaats op het spektakel afkwamen. Zijn collega Peter Tans is ermee vertrouwd. Per slot was dit al zijn derde ronde om de wereld. 'Maar dit was wel de zwaarste. De boten gaan iedere keer harder. Vooral mentaal is dat zwaar.' Het overall resultaat zint hem niet. 'Maar daar staan twee prachtige etappes tegenover.' Ook voor hem was de samba in Sao Sebastiao het absolute hoogtepunt.

Intussen feliciteert staatssecretaris Terpstra ('kanjers zijn jullie') Roy Heiner, die vooral verbaasd was over de begroetingen op zee. 'Vanaf Southampton, de finishplaats, werden we op weg hiernaartoe door iedereen begroet. Ieder schip, groot en klein. Dat was fantastisch.'

De door burgemeester Hartog van IJmuiden/Velsen onwrikbaar, onbreekbaar en onbuigbaar genoemde Benno Wiersma, de man die het miljoenen verslindende project van de grond tilde, is ook zeer tevreden. 'Over vier jaar gaan we weer. Ga daar maar van uit.'

En Roy Heiner, de man die na twee zeer teleurstellende etappes als de grote redder in nood ijlings naar Australië afreisde om schipper Hans Bousscholte te vervangen, hoe kijkt hij terug op deze wedstrijd? Ook voor hem was het de eerste keer. 'Kaap Hoorn, dat was het dieptepunt en het hoogtepunt tegelijk. Dieptepunt, omdat het bij hoge uitzondering vrijwel windstil was. Zoiets komt maar een paar dagen per jaar voor. Ik had me voorgesteld om daar in razende storm met vijftig knopen langs te stuiven. Hoogtepunt omdat het ons de kans gaf tot die koerswijziging waardoor we tweede werden.

'De zuidelijke oceaan is een streek waar geen wegenwacht is. Op dat moment moet je presteren, heb je mannen met ruggengraat nodig.'

Heiner is blij maar moe. 'Het was een gigantische uitdaging. We hebben het onmogelijke gedaan en het is gelukt. We hebben bewezen ons te kunen meten met de beste zeezeilers ter wereld. Als je bedenkt dat er zes verschillende etappewinnaars zijn, dan is wel duidelijk hoe groot de competitie was. Ik ben dan ook vooral blij met de kwaliteit die we geleverd hebben. Het eindresultaat doet me niet zoveel. We hebben een team en de ervaring. We weten wat er nog allemaal verbeterd kan en moet worden, maar daar is meer tijd en meer geld voor nodig.'

En is hiermee een droom voor je uitgekomen? 'Nee', klinkt het verrassend, 'die ligt op een ander plan. Dit was een stap in de richting. Jongen, wat is er mooier dan met een Nederlandse boot mee te dingen in de America's Cup', lacht hij zijn witte tanden in zijn gebruinde hoofd bloot.

Meer over