InterviewSporters

Waarom mogen zij voetballen en wij niet onze sport uitoefenen?

Voetballen mogen vrouwen vanaf dit weekeinde weer van sportminister Tamara van Ark, maar hockeyen, handballen en volleyballen niet. De vier beste speelsters in de Nederlandse competities over een vreemd onderscheid.

Mandy van den Berg.Beeld Eva Faché

Mandy van den Berg (30), voetbalster bij PSV. Debuut eredivisie 2007. Werd in 2017 Europees kampioen met het Nederlands elftal. Speelde bij clubs in Zweden, Noorwegen, Engeland en Spanje.

 ‘Wij zijn blij dat we ­mogen voetballen en dat we toch nog gelijk zijn gesteld aan de mannen. Voor de collega’s uit andere sporten vind ik het heel jammer.

‘Eerst kwam de discussie in het voetbal: waarom kunnen de mannen wel en de vrouwen niet doorgaan? Die vergelijking kun je net zo goed doortrekken naar andere sporten. Waarom de handballers, hockeyers en volleyballers niet en wij nu wel? Dat valt niet goed uit te leggen.

‘Wij proberen ons nu af te schermen van de buitenwereld tijdens en na trainingen en wedstrijden, maar onze bubbel kan niet alles tegenhouden. Zoiets kun je alleen nabootsen als je met het hele team in een hotel gaat zitten. We gaan na de training gewoon naar huis naar onze partners. Die zien ook mensen en gaan naar de supermarkt.

‘Je kunt niet iedereen gelijk trekken, maar als je gaat beoordelen wie een professionele sporter is en wie niet, begeef je je op glad ijs. Ik denk dat veel sporters nu tekort worden gedaan. Voor mij is iemand een professioneel sporter als de sport het hoofddoel is van wat je doet, eventueel met een bijbaantje of studie ernaast.

‘Als iemand elke dag opstaat met het idee om te excelleren in zijn passie, om er alles aan te doen om beter te worden, ben je wat mij betreft een prof. Salaris zou daar geen rol in moeten spelen. Dat verschilt per sport en club.

‘In het vrouwenvoetbal zijn de verschillen al enorm. Bij PSV en Ajax hebben de speelsters een goede cao. Er is een minimumsalaris en de voorwaarden zijn goed. Er zijn ook clubs die moeite hebben om rond te komen. Daar telt elke euro. Het zijn geen bedragen die passen bij topsportprestaties.

‘Ik heb bij veel clubs gespeeld in het buitenland en heb er nooit iets naast hoeven doen. Ik hoop dat meer meiden in de toekomst een goede boterham kunnen verdienen met voetbal, maar het hoeft van mij niet de kant van de mannen op te gaan.

Transferbedragen van 100 miljoen euro zijn bizar, ondanks wat het een club sportief en commercieel kan opleveren. Bij ons liggen de commerciële belangen anders, we zijn wel volop in ontwikkeling op dat gebied, maar in mijn ogen maakt dat onze sport nog zo puur.’

Lidewij Welten.Beeld Eva Faché

Lidewij Welten (30) hockeyster bij HC Den Bosch. Debuut eerste team HC Den Bosch 2005. Won 3 olympische medailles (2x goud 1x zilver) met Nederlands team.

 ‘Mijn hele leven draait om hockey. Ik sta ­ermee op en ga ermee naar bed. Ik laat er ­alles voor en verdien er mijn geld mee. Het is niet zo dat ik na mijn carrière met pensioen kan, we ­hebben het over een basisinkomen, maar ik kan er prima van leven.

‘Bij mijn club in Den Bosch zijn de meeste speelsters fulltime prof. We zitten bijna allemaal in de selectie van het Nederlands elftal. Ik kan moeilijk accepteren dat onze hoofdklasse vier weken stil ligt als een sport als voetbal op het hoogste niveau wel door kan gaan.

‘Hockey kun je één-op-één vergelijken met voetbal. Je staat buiten op een veld, elf tegen elf. Het verschil zal erin zitten dat de voetballers vaker getest worden. Dat protocol kunnen ze toch ook bij ons neerleggen? Als we elke vrijdag getest worden en we hebben zaterdag een goede uitslag kun je zondag spelen.

‘Ik snap heus wel dat de maatschappelijke en economische ­belangen in het voetbal groter zijn. En dat er nu veel ergere dingen zijn. De overheid moet moeilijke keuzes maken. Maar ik kan het op deze manier niet accepteren. Er wordt met twee maten gemeten.

‘Ik kijk met gezonde jaloezie naar de voetbalvrouwen die hun competitie toch kunnen spelen. Dat alleen de mannen door zouden gaan, was natuurlijk niet uit te leggen. Het is goed dat ze dat gelijk hebben getrokken. Je kunt geen onderscheid maken tussen mannen en vrouwen binnen één sport.

‘Maar er is te weinig gekeken naar de topcompetities in andere teamsporten. Onze hockeycompetitie is de sterkste competitie ter ­wereld. Gelukkig gaan de trainingen met het Nederlands team wel door. Ik richt me nu volledig daar op, maar ik sta er wel iets anders in dan bij de eerste golf.

‘In het begin was het allemaal nieuw. Het overkwam je, de Olympische Spelen gingen ineens niet door. Toen ik weer mocht hockeyen, rende ik als een puppy in de wei achter de bal aan, ook al moesten we anderhalve meter afstand ­houden. Ik werd steeds opnieuw geprikkeld en kon het nog best goed volhouden.

‘Maar als de competitie helemaal stil blijft liggen, wat gaan wij dan over drie weken doen? Ik probeer daar nu niet aan te denken en me te richten op de doelen die dichtbij liggen.’

Michelle Goos.Beeld Eva Faché

Michelle Goos (30) handbalster bij VOC Amsterdam. Debuut eredivisie handbal: 2003. Debuut Nederlands team 2009. Zilver WK 2015.

 ‘Belachelijk dat voetballers wel mogen spelen. Zijn zij immuun voor corona omdat ze miljoenen verdienen? Zijn het een soort übermenschen? Ik vind het in deze situatie niet uit te leggen dat commerciële belangen zo’n grote rol spelen. Het belangrijkste is toch om het virus terug te dringen?

‘Voetballers zijn niet immuun, handballers ook niet. Wij hadden bij VOC acht besmettingen. Ik ben in quarantaine gegaan uit voorzorg, al had ik geen klachten. Ik snap dat andere sportbonden nu in de rij staan om te vragen waarom zij niet mogen. Het is discriminerend. Omdat er bij voetbal geld in het laatje komt, mag dat wel?

‘De enig goede reden die ik kan verzinnen is dat voetbal in de ­buitenlucht wordt gespeeld en dat wij handballen in een sporthal. Die scheiding zou ik begrijpen. Als je alleen buitensporten toelaat, moet je hockey daar bijvoorbeeld ook bij trekken. Ik speelde bij een club in Duitsland en ben door het coronavirus sneller terug gekomen dan ik had verwacht. Toen de lockdown kwam, stopte alles plotseling. Ik kreeg geen aantrekkelijk contract meer. Dat kwam deels door het ­virus, deels doordat ik al twee keer mijn kruisband had afgescheurd.

‘Op zich begrijp ik dat wel. Sinds de coronatijd had ik geen werk meer. Handbal was mijn baan. Als je wat met deze sport wilt verdienen, moet je naar het buitenland. In ­Amsterdam speel ik zonder vergoeding, maar wij trainen wel zes keer in de week.

‘Ik kan met deze situatie leven, ik heb alles al gezien. Voor de jonge meiden vind ik het erger. Die krijgen nu geen kans om zich te bewijzen. Ik ben meteen fulltime gaan werken als personal trainer. Dat is ook de topsportmentaliteit, ik kan echt niet stil zitten.

‘Ik ben eerst de buren en familie gaan trainen, het liep snel uit de hand. Ik geef aan 35 mensen training, ben er bijna vijftig uur per week druk mee. Ik doe dat nu in groepjes van vier met de garagedeur open, zodat het goed door kan luchten.

Handballen lukt ook nog, we ­hebben een manier gevonden waarop het volgens de regels is ­toegestaan. We trainen in groepjes van vier die elkaar afwisselen in een hele grote lege hal. Het spelen van wedstrijden ­zit er voorlopig niet in.’

Carlijn Ghijssen-Jans.Beeld Eva Faché

Carlijn Ghijssen-Jans (33), volleybalster bij Sliedrecht Sport. Debuut eredivisie 2004. Debuut Nederlands team 2005. 6 keer op rij landskampioen met 3 verschillende clubs.

 ‘Toen er werd gesproken over uitzonderingen voor topsport, waren wij helemaal blij. Wij zijn zeven dagen per week met volleybal bezig. Alle speelsters worden betaald, dat lijkt mij topsport.

‘Ik zet alles opzij om de zorg voor mijn twee kids te combineren met volleybal. Mijn gezin en volleybal staan bij mij op een gedeelde eerste plek. Mijn team traint doordeweeks van maandag, dinsdag en donderdag van 4 tot 7 uur en op woensdag en vrijdag van 2 tot 5 uur. Daar komt nog krachttraining bij, en de wedstrijden.

‘Ik kan niet meer leven van volleybal, omdat ik vanwege mijn kinderen iets minder beschikbaar ben voor het team. Dat was anders toen ik nog in het nationale elftal zat en in de Italiaanse en Duitse competitie speelde. Ik heb een gastouderopvang gehad en doe nu een studie sportmassage naast het volleybal.

‘Wat dat betreft kun je mijn sport niet vergelijken met voetbal, waar veel meer wordt verdiend, maar op andere vlakken zijn wij minstens net zo professioneel. Ik begrijp dat maatregelen nodig zijn, maar ik snap niet dat het onderscheid niet wordt gemaakt in binnen- en buitensport. Bij onze wedstrijden komen er veel mensen samen in een hal waarvan je niet altijd goed weet hoe goed er geventileerd wordt.

‘Het coronavirus heeft ons jaar al behoorlijk in de war geschopt. Door de eerste golf konden we het seizoen niet afspelen. Er is geen landskampioen gekomen. Wij blijven op alternatieve manieren trainen omdat er nog twee Europese wedstrijden op het programma staan. We trainen in groepjes van vier per kant. Je mag niet oversteken, wel aanvallen maar niet blokkeren. We spijkeren wat technische vaardigheden bij, veel meer kun je nu niet doen. Het is allemaal heel beperkt.

‘In deze sport kun je geen anderhalve meter afstand houden. Het is fijn dat we nog wat binnen kunnen doen, dat we de bal aan mogen raken.

‘We spelen de Europacupduels op 10 en 11 november op Gran Canaria. De tickets zijn geboekt, dus ik hoop dat het door kan gaan. Als dat ook afgelast wordt, zal de intensiteit van de trainingen nog meer naar beneden gaan. Zonder doel kun je niet drie uur per dag met een team trainen, dat motiveert niet.’

Lees meer

Waarom wij niet, roepen veel sportbonden na pardonregeling voor het vrouwenvoetbal
Het moet niet om geld gaan, maar om de intensiteit waarmee de sporter zijn vak uitoefent.

Officieel valt zelfs de gelauwerde nationale vrouwenploeg onder de amateursectie van de KNVB
Als mannen bij de profs mogen voetballen tijdens de gedeeltelijke lockdown, mogen vrouwen uit de eredivisie dat ook, oordeelde minister Van Ark. 

Meer over