Waals antiwapen tegen Russische slagkracht

Met haar derde toernooizege op rij presenteerde de Belgische tennisster Justin Henin-Hardenne zich als de grote favoriete voor Roland Garros....

De Belgische oud-prof Filip DeWulf wist het zeker na de opzienbarende rentree van zijn landgenote Kim Clijsters eerder dit jaar. ‘De Russische revolutie in het vrouwentennis is voorbij’, meende de voormalige gravelspecialist, die in 1997 de halve finales op Roland Garros bereikte. ‘Met hun machinale spel kunnen ze niet op tegen de Belgische speelsters en een fitte Serena en Venus Williams.’

Het lijkt een te voorbarige conclusie van DeWulf. Rusland heeft maar liefst zes speelsters in de toptien en de 18-jarige diva Maria Sjarapova zou deze week tijdens het toernooi in Rome de eerste plaats op de wereldranglijst kunnen overnemen van de Amerikaanse Lindsay Davenport. Maar de indrukwekkende comeback van Justin Henin-Hardenne illustreert wel degelijk de kwetsbaarheid van de Russische hardhitters.

Zeker op gravel. Met haar derde, achtereenvolgende toernooizege op die baansoort manifesteerde Henin zich in Berlijn als de belangrijkste kandidaat voor de titel op Roland Garros. Die Grand Slam veranderde in 2004 met een finale Myskina-Dementieva in een besloten Russische sociëteit, maar dat lijkt dit jaar uitgesloten.

Hoewel Henin nog net buiten de toptien staat (11), heeft ze de Russische hegemonie dit seizoen hoogstpersoonlijk ondermijnd. Vanwege een hardnekkige virusinfectie en een knieblessure had de 22-jarige Waalse zeven maanden buitenspel gestaan. In maart keerde Henin terug in het circuit en bleek Sjarapova in Miami nog te sterk voor de voormalige nummer een van de WTA-ranglijst. Daarna volgde de afrekening met de Russinnen.

Op het greenturf in het Amerikaanse Charleston versloeg Henin in de finale Dementieva. Op het rode gravel in Warschau boog US Open-kampioene Koetsnetsova in de eindstrijd voor de opgebloeide Henin. En vorige week in Berlijn ondervonden nog eens twee Russische speelsters dat Henin weer terug is. Onder toeziend oog van Mohammad Bin Falah Al-Thani, voorzitter van de tennisbond van Qatar en eigenaar van het toernooi in Berlijn, nam Henin eerst revanche op Sjarapova.

De sjeik, die bekende een fan te zijn van Henin, kreeg in Berlijn zijn gedroomde winnares. Als vanouds etaleerde de frêle baseliner weer haar kunstzinnige, eenhandige backhand, waarmee ze onmogelijk lijkende hoeken kan schilderen. In de prestigestrijd met Sjarapova werd Henin ook beloond voor een geraffineerde tactiek. ‘Ik speelde agressief, maar ik bleef ook geduldig.’

Voor het eerst na die lange periode van blessureleed vond Henin de perfecte balans. ‘Ik gaf me niet over aan euforie en ik raakte na een fout ook niet in paniek’, zei ze. ‘Zo hield ik mijn emoties onder controle. Zelden had ik zoveel vrede met mezelf als in deze partij.’

Wimbledon-winnares Sjarapova reageerde laconiek op de demonstratie van Henin, in de wetenschap dat gravel niet haar beste ondergrond is. ‘Je kunt aan Henin zien dat ze al veel partijen op gravel heeft gewonnen’, zei het veramerikaanste wonderkind. De Zwitserse Patty Schnyder was na haar lijdensweg tegen Henin in de halve finales nog duidelijker. ‘In deze vorm wint Justine van iedereen.’

Daar leek het niet naar in de eerste ronden in Berlijn. ‘Er zit nog weinig logica in het spel van Justine’, mopperde haar coach Carlos Rodriguez. Zo vreemd was dat niet na haar afwezigheid. Twee maanden geleden was Henin vervuld van twijfels vertrokken naar Amerika. ‘Was ik fysiek en mentaal nog sterk genoeg? Ik had zoveel vragen. Nu is het vertrouwen terug. Dit is een fantastische compensatie voor de moeilijke momenten van vorig jaar, maar de weg is nog lang.’

Onder leiding van de Amerikaanse fitness-goeroe Pat Etcheberry had Henin in Florida hard gewerkt aan haar grootste beperking, een broos lichaam. Met haar slagenrepertoire zat het al snel goed. In de door diverse regenpauzes onderbroken finale in Berlijn maakte Henin tegen de Russische Petrova zelfs de meeste punten met een zwiepende forehand, normaal niet haar sterkste wapen.

Voor het eerst sinds haar olympische tennistitel in Athene zijn alle ogen in België wederom op Henin gericht en niet op haar Vlaamse rivale Kim Clijsters. Vanwege een knieblessure vreest ‘Kimmeke’ dat ze slechts als toerist op Roland Garros kan spelen, zodat een herhaling van de Belgische finale in 2003 uitgesloten lijkt. Toch was juist de wederopstanding van Clijsters dit jaar de belangrijkste bron van inspiratie voor Henin, die tot Roland Garros geen toernooien meer speelt.

Coach Rodriguez tempert de verwachtingen door te stellen dat zijn pupil ‘een overgangsjaar’ beleeft. Henin in Berlijn, met een venijnig lachje: ‘Niets kan me beletten ook te winnen in een overgangsjaar.’

Op 1 juni 1982 werd Henin geboren tijdens Roland Garros. Over twaalf dagen keert ze terug naar de oorsprong, het court central, waar ze haar eerste Grand Slam-overwinning in 2003 in tranen opdroeg aan haar tien jaar geleden overleden moeder. ‘Roland Garros blijft iets speciaals voor mij’, zei Henin. ‘Het is dicht bij huis en brengt zoveel emoties teweeg. Ik heb in Parijs mijn beste, maar ook mijn slechtste tennis gespeeld. Ik weet niet wat ik dit jaar mag verwachten.’

Meer over