Vrouwenploeg voor het eerst naar WK?

Een toeschouwersrecord en spel volgens de Hollandse school: het vrouwenvoetbal groeit. De 1-1 tegen Italië kan het optimisme daarom niet dempen. Dat WK-ticket komt er donderdag.

Lieke Martens haalt uit en Roberta D'Adda kan de bal niet meer blokkeren. De Italiaanse doelvrouw Laura Giuliani deed dat wel.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Trainer en speelsters van de nationale voetbalploeg straalden zaterdag van zelfvertrouwen, ondanks de 1-1 tegen Italië in de eerste van twee duels om een WK-ticket. Ze geloven oprecht dat ze zich donderdag in Verona plaatsen voor het WK in Canada.

Nederland - Italië toonde vooral de groei van het vrouwenvoetbal in Nederland. Ruim 13 duizend toeschouwers bezochten het stadion in Den Haag, een nationaal record, als zodanig vol trots verkondigd door de omroeper. Onder hen waren veel kinderen, die zorgden voor een aparte, opgewekte sfeer van handjeklap en gezang in hoge tonen.

Dan was daar het dweilorkest dat na rust, vlak nadat de sinterklaasliedjes waren ingezet, de biezen pakte voor mogelijk een andere schnabbel. De sfeer rond het duel was vanaf dat moment beter, met gefluit en geklap waar gefluit en geklap hoort, in plaats van de Nederlandse variant van de vuvuzela: blazers die, hoe de wedstrijd ook verloopt, blazen om het blazen.

Na afloop dromde de jeugd samen rond de speelsters, voor handtekeningen en foto's. De internationals liepen eerst een ereronde. Dat oogde vreemd voor een ploeg die zich weliswaar kansrijk waant voor WK-deelname, doch eveneens balanceert op de rand van uitschakeling. Toch was de rondtocht langs dankbaar applaus te begrijpen: bijna alles is nieuw, voor alle partijen. Ploeg en aanhang genieten van elk stapje op weg naar de top. Nooit eerder bereikte de vrouwenploeg het WK.

Maar, het zij gezegd: vooral de groei in het spel zelf is opwekkend. De vrouwen van de nationale ploeg zijn steeds rustiger aan de bal, ze kijken om zich heen, ze bouwen het spel met overleg op en ze spelen ook nog volgens de Hollandse school, met een echte nummer 10 en aanvallers op de flanken.

Overwinning

De vrouwen misten alleen te veel kansen, maar met hun aanvallende kwaliteiten vertrouwen ze op de overwinning in Italië. 'Het zou niet te bevatten zijn als we het niet redden', zei spits Vivianne Miedema.

'We houden met alle scenario's rekening', aldus bondscoach Roger Reijners, op de vraag of de ploeg al traint op strafschoppen.

De selectie is zondag al vertrokken naar Italië, om zich ter plekke voor te bereiden. 'Als we donderdag voetballen zoals we kunnen, winnen we', wist aanvoerder Mandy van den Berg.

Het Nederlandse doelpunt, de gelijkmaker na rust, was mooi. Topscorer Manon Melis had al aangegeven dat ze wilde wisselen, nadat ze in de eerste helft een tik tegen de enkel had gekregen. Vlak voor haar vertrek kwam die ene pass van spelmaakster Daniëlle van de Donk op de razendsnelle rechtsbuiten, wier voorzet werd ingetikt door Miedema. De 18-jarige topschutter maakte haar 16de goal in 17 interlands. Miedema had graag ook de 2-1 gemaakt, na een fraaie solo van Van de Donk over de linkerflank. Een Italiaanse lag op de doellijn om haar treffer te voorkomen.

De aantrekkelijke tweede helft volgde op een veel mindere eerste helft, waarin Nederland nerveus speelde achterin (rechtsachter Desiree van Lunteren met name), grote ruimten liet vallen en gebrekkige aansloot. 'Het was onder de maat', vond voormalig aanvoerder Daphne Koster, die de training heeft hervat nadat ze moeder is geworden. Ze hoopt de eventuele WK-selectie te halen.

Ook in mindere fasen blijft de ploeg voetballen, op de zelf verkozen wijze. Met overleg dus en met combinaties, en waar het kan dominant. Het is een flagrant verschil met bijvoorbeeld 2009, toen Nederland bij zijn debuut op het EK noodgedwongen de tegenaanval hanteerde omdat de aanvallende kwaliteit te weinig voorhanden was. Nu is daar bijvoorbeeld linksbuiten Lieke Martens, die jammer genoeg pas tegen het einde haar mooiste dribbels liet zien en doelvrouw Giuliani tot een paar moeilijke reddingen dwong.

Publiek tijdens de interland tussen Nederland en Italie in de finale play-offs voor het WK vrouwenvoetbalBeeld anp

Te snel

Melis is wat dat aangaat een ander type dan Martens. Zij, op haar 28ste al 117-voudig international, is soms te snel voor haar eigen techniek, maar vrijwel altijd is ze dreigend. Miedema is een fenomeen in de dop. Zaterdag bleef ze steken op één doelpunt, waar dat er drie hadden kunnen zijn. Van de Donk, de nummer 10, is een slimme aangever, een speelster met creatieve ideeën.

De Italianen, met de vroegere linksback Antonio Cabrini als bondscoach, oogden vermoeid tegen het eind. Ze waren in die matige openingsfase van Oranje op voorsprong gekomen na een prachtig schot van Melania Gabbiadini. Verder hadden ze in aanvallende zin bijna niets in te brengen.

Nederland kan vertrouwen putten uit het feit dat de laatste belangrijke uitduels zijn gewonnen, tegen België, Noorwegen en Schotland. 'En we speelden een prima tweede helft', aldus Reijners.

Daar staat tegenover dat de ploeg donderdag voetbalt in stadion Marcantonio Bentegodi in Verona. Dat is de thuishaven van Gabbiadini en Patrizia Panico, de oude getrouwen van Italië. Samen speelden ze 307 interlands, gelardeerd met 154 doelpunten. Hoeveel zelfvertrouwen Nederland ook heeft, dat zijn niet te veronachtzamen cijfers.

Vandaar dat enige reserve op zijn plaats is bij het geloof in succes. Natuurlijk weet Reijners dat ook, getuige zijn uitspraak: 'Het was beter geweest als we er een of twee doelpunten bij hadden gemaakt.'

Teamfoto van de Oranjevrouwen voorafgaand aan de play-offronde voor de WK-kwalificatieBeeld anp
Meer over