VoetbalPremier League

Voor miljardenploeg Manchester City telt alleen die ene Europese hoofdprijs nog

Een nieuw voetbalseizoen van nieuwe verwachtingen. Soms van angst en vrees, vaak vol hoop. Hoe is dat bij de herstart van de vijf grote Europese competities? Vandaag: de Premier League in Engeland, waar topfavoriet Manchester City allang niet meer genoegen kan nemen met alleen binnenlands succes.

Jack Grealish krijgt instructies van manager Pep Guardiola bij zijn debuut voor Manchester City. Beeld EPA
Jack Grealish krijgt instructies van manager Pep Guardiola bij zijn debuut voor Manchester City.Beeld EPA

Hoewel de coronacrisis van 2020 veel grote voetbalclubs een halve stap richting een menselijker uitgavenpatroon heeft doen zetten, viert het oliegeld in het topvoetbal zijn hoogtijdagen.

Waar Barcelona na aanhoudend financieel gestuntel en gerommel Lionel Messi vanwege de Spaanse competitieregels simpelweg niet meer mocht behouden, trokken de Qatarese geldschieters bij Paris Saint-Germain grijnzend de portemonnee. PSG is een statussymbool, en niets verhoogt de status sneller dan ’s werelds beste speler ooit aantrekken. En dus was het tekenen van Messi zo geregeld, ongeacht het jaarsalaris van 40 miljoen euro.

Maar het sterrenensemble van PSG vormt niet eens het summum qua financiële excessen waartoe een door oliegeld gefinancierde voetbalclub in staat is. In dat opzicht leggen de Parijzenaren het af tegen het door de Emiraten gerunde Manchester City.

Met het aantreken van technicus Jack Grealish, die met een transfersom van 117 miljoen euro in één klap de duurste Engelse voetballer ooit is, ging City deze zomer door de grens van 1 miljard euro heen qua transferuitgaven in de periode waarin Pep Guardiola (sinds 2016) als manager aan het roer staat bij de topclub. Qatar heeft Messi, de Emiraten ’s wereld eerste miljardenploeg.

Succes is te koop in het topvoetbal. Want spelers zijn te koop. Maar het kopen van succes kost behalve bakken met geld flink wat tijd, blijkt. Ook na een miljard aan transfersommen wachten Guardiola en Manchester City nog altijd op hun eerste eindwinst in de Champions League, en hebben zij alweer een nieuwe recordaankoop op het oog.

Transferverslaafd

Waaraan City onder Guardiola een miljard aan transfersommen uitgaf sinds 2016, is interessant om te ontleden. Immers, de allergrootste spelers op aarde – Messi, Ronaldo, zelfs Mbappé en Neymar – droegen in die periode nooit het hemelsblauwe tricot van The Citizens. Ook stonden de twee beste spelers uit de huidige City-selectie, Kevin De Bruyne en Raheem Sterling, al onder contract in Manchester toen Guardiola arriveerde als manager, evenals aanvoerder Fernandinho en doelpuntenmachine Sergio Agüero (inmiddels Barcelona).

De Bruyne en Sterling, de twee oudgedienden bij Manchester City. Beeld EPA
De Bruyne en Sterling, de twee oudgedienden bij Manchester City.Beeld EPA

Manchester City lijkt bij de selectiesamenstelling de zienswijze te hanteren dat voetbal een weakest link-sport is, dat het elftal zo goed of slecht is als de kwaliteit van de minste speler op het veld. En dus moest de kwalitatieve ondergrens van de selectie verhoogd. Elk seizoen weer. En telkens voldeed alleen het beste van het beste qua jong talent. Het levert een Rupsje Nooitgenoeg-aanpak op.

Het ene jaar moet de verdediging versterkt, dan zit Guardiola weer niet breed genoeg in de aanvallers, en dan moet de gemiddelde leeftijd weer wat omlaag met een verjongingskuur. En uiteraard moet elke positie ‘dubbel bezet’, het liefst met twee jonge topspelers.

Huidige basiselftal (en reserve-elftal, tussen haakjes) van Manchester City, met transfersommen (in miljoenen euro's) per speler. Beeld Sam Planting via ShareMyTactics
Huidige basiselftal (en reserve-elftal, tussen haakjes) van Manchester City, met transfersommen (in miljoenen euro's) per speler.Beeld Sam Planting via ShareMyTactics

En zo gaat City van luxeaankoop naar luxeaankoop. En telkens moet de luxe weldadiger en efficiënter. Voor spelmaker Grealish, in essentie de opvolger van de in 2020 naar Spanje vertrokken veteraan David Silva, doorbreekt Manchester City voor het eerst de grens van 100 miljoen euro voor een individuele. Het volgende transferdoelwit, Engeland- en Tottenham-spits Harry Kane, moet nog anderhalf keer zoveel kosten.

Stuk voor stuk zijn de aankopen van City prima spelers. Sommige zelfs wereldspelers. Maar het alsmaar blijven upgraden lijkt steeds marginalere winst op te leveren. De winst die City qua kwaliteit op het veld boekt door van Ilkay Gündogan naar Grealish te gaan op het middenveld, of van Gabriel Jésus naar Kane in de spits, kan geen 100 miljoen waard zijn.

Einddoel

Althans, volgens de normale logica van een sterfelijke voetbalclub. Manchester City won tien binnenlandse prijzen (waaronder drie landstitels) sinds 2016, maar het was nog niet genoeg. Won 220 van zijn 296 wedstrijden in die periode, nog niet genoeg. Scoorde 734 goals onder Guardiola, niet genoeg. Drie statistieken die City maken tot absolute buitencategorie in de eigen Premier League, momenteel toch al de buitencategorie-competitie in het topvoetbal.

Maar het einddoel heeft City nog altijd niet gehaald. Want dit financiële machtsvertoon moet de hoofdprijs opleveren, eindwinst in de Champions League. City strandde in de voorbije vijf seizoenen respectievelijk in de achtste finale, drie keer op rij de kwartfinale en de finale. Drie keer vloog het eruit tegen een landgenoot die dat seizoen onder City stond op de Engelse ranglijst, twee keer tegen een underdog (Monaco in 2017, Lyon in 2020) uit de nietige Ligue 1 uit Frankrijk.

City-keeper Ederson kijkt vanaf de grond toe hoe Chelsea-aanvaller Kai Havertz de winnende treffer in de Champions League-finale maakt. Beeld AFP
City-keeper Ederson kijkt vanaf de grond toe hoe Chelsea-aanvaller Kai Havertz de winnende treffer in de Champions League-finale maakt.Beeld AFP

Het blijken kostbare uitglijders. Niet alleen voor Manchester City, maar ook voor de concurrentie, die niet eeuwig kan teren op een onophoudelijke stroom van oliegeld. Want zolang de hoofdprijs niet binnen is, komt er geen einde aan de spendeerdrift van City. En meegaan in de uitgavenmanie van de club uit Manchester is hooguit weggelegd voor die andere olieclub, PSG.

Meer over