Columnpeter winnen

Voor Afghaanse wielrenster Masomah Ali Zada is geen gat te diep

null Beeld

De Afghaanse Masomah Ali Zada beëindigde in Tokio de Olympische tijdrit voor vrouwen op de 25ste en laatste plaats. Haar achterstand op onze nationale trots Annemiek van Vleuten bedroeg 13 minuten en 51 seconden. De tijdrit was 21,1 kilometer lang, dus per kilometer verloor ze afgerond naar beneden 39 seconden. De Poolse Anna Plichta op plaats 24 beperkte het verschil per kilometer tot 13 seconden en een beetje. Tussen plek 24 en plek 25 gaapt een ravijndiep gat.

Voor Masomah Ali Zada was geen gat te diep. Ze was in Tokio om een ander gat te dichten. Als lid van de door het IOC geïnitieerde vluchtelingenploeg was ze op een missie. Eigenlijk ging het om twee missies. ‘Het is mijn verantwoordelijkheid om te vechten voor de rechten van de vrouwen in Afghanistan of waar ook ter wereld. Maar als lid van de vluchtelingenploeg hoop ik ook een boodschap van hoop en vrede te brengen voor elke vluchteling op aarde.’

Of ze in Tokio vermoedde dat de Taliban in de startblokken stonden weet ik niet. Voor haar boodschap had het niet uitgemaakt. Aan Masomah Ali Zada is net als aan haar zus, haar ouders en drie broers een jaar of vier geleden asiel verleend in Frankrijk.

Ik meen dat het in een documentaire op de zender Arte was dat ze eerder verhaalde over haar wielrenambities in Afghanistan. Alleen al het feit dat een vrouw op een racefiets zat, riep weerstand op. Het was haar vader die haar verbood af te stappen: ‘Je moet door tot het einde.’ Dat was nog in het ‘vrije’ Afghanistan, een periode van twintig jaar op een vacuüm van eeuwen.

De Taliban hebben het vacuüm der eeuwen terug geclaimd. Spoorslags. Een kenmerk van deze tijd is het, dat de tijd zichzelf niet meer herkent.

Wanneer ik heel vroeg in de ochtend tot plassen gedwongen word, herken ik mezelf ook niet in de spiegel boven het toilet. Wat ik zie, is iets van een andere orde. Mijn toekomst? Hopelijk niet.

Het artikel op de website van Cyclingnews is drie dagen oud, een update is er niet, ik ga ervan uit dat ik actueel ben. De bron van de Afghaanse wielerfederatie wil alleen maar praten als hij niet herleid kan worden tot zichzelf.

Er heerst paniek. Een wielerbond die de promotie van het vrouwenwielrennen tot beleid verhief is in acuut levensgevaar. De bron maakt er verder geen geheim van dat alle fietsende mannen, vrouwen en niet-fietsende progressieve en corrupte officials beter nu dan morgen het land kunnen verlaten.

Er bestaan landen waar sport de belangrijkste bijzaak van het leven is. Misschien dat die landen nu iets kunnen betekenen in de opvang van hoofdzaken?

Meer over