Volleybaltrainer Vermeulen na drie nederlagen de laan uit

De Padre, het kerkelijke hoofd van de parochie Napels en omstreken, deed hem uiteindelijk in de ban. Gido Vermeulen, Nederlands volleybaltrainer in Napolitaanse dienst, wist dat hij op een vulkaan danste, maar de uitbarsting kwam op een onverwacht moment en uit een onverwachte hoek....

Van onze verslaggever John Volkers

'Ik had een tweejarig contract bij ER Napoli. De voorzitter wilde me wel houden. Na drie nederlagen werd ik bij hem geroepen, feitelijk voor de eerste keer in die twee seizoenen bij deze club. Ik verwachtte een boete en een pittig gesprek, maar ik werd ontslagen. De padre, de pastoor, en het lokale parlementslid uit het bestuur vonden dat een grote club als Napoli zich geen drie nederlagen op rij kon permitteren. Zij zijn de grote bazen van de club. Zij hebben me eruit geknikkerd. Napoli drie keer verloren, daarmee kon de padre zich niet in de kerk vertonen.'

De speelsters gingen bij de katholieke clubleider nog om genade vragen. 'Ze hebben gezegd dat het allemaal hun schuld was, dat zij die derde wedstrijd te gemakkelijk hadden opgevat. Maar er was geen weg terug. Mijn tweede trainer, Mario Vecchia, heeft het moeten overnemen. Hij wilde eerst niet, want hij zou het precies zo doen als ik. Maar hij moest. Ze dreigden zijn salaris in te houden.'

Vermeulen, in het interregnum tussen Goedkoop en Mathieu in 1998 nog enkele maanden Nederlands bondscoach, had veel structuur aangebracht in de Italiaanse cluborganisatie, maar de instelling had hij niet kunnen veranderen. 'Er was paniek. Terwijl er eigenlijk niets aan de hand was. Al weken stond vast dat we vijfde zouden worden.

'Vierde kon ook nog, maar voor de paring van de play-offs zou dat niet hebben uitgemaakt. Derde kon niet, zesde worden zat er ook niet in. We kozen voor krachten sparen. Vorig seizoen toen we succes hadden, de Europa Cup wonnen en de bekerfinale haalden, bleken we aan het eind kracht tekort te komen. Ik wilde anders pieken. We hadden een sterk team, met de Nederlandse speelsters Riette Fledderus en Cintha Boersma en met de Kroatische Barbara Jelic. Er waren mogelijkheden.' De drie nederlagen deden dat beeld vertroebelen. 'We verloren eerst met 3-2 van de ranglijstaanvoerder Calabria, echt de sterkste ploeg van Italië. Daarna gingen we onderuit tegen het sterke Perugia, ook met drie Cubaanse topspeelsters. En toen kregen we klop van Cislago Busto Arsizio dat moest strijden tegen degradatie. Zij gaven alles.

'Wij hadden Boersma nog een week vrij gegeven om echt te herstellen van een zware kuitblessure. Alles was gericht op de play-off die deze week begint. Het ging mis, maar voor de ranglijst maakte het niets uit.'

Het schaadde evenwel het aanzien van de club, besliste de leiding. De afwikkeling was op zijn Italiaans. 'Ik werd met mijn zaakwaarnemer bij de presidente geroepen. Ik had nog ruim een contractjaar te gaan. Over dat geld hoef ik me geen zorgen te maken.

'In '98 ben ik eigener beweging bij het Nederlands team en bij TVN vertrokken. Ik heb hier ongelooflijk veel geleerd. Ik weet nu hoe topvolleybal beleefd wordt. Ik heb veel contacten opgedaan. Had een goede naam. Andere trainers lieten me weten dat Napoli echt heel dom bezig is geweest.

'Mijn toekomst is even onduidelijk. Ik heb nog echt geen andere club. Ik heb me nooit op andere zaken geconcentreerd. Ik was gericht op Napoli. Ik had mijn gezin hierheen gehaald. Mijn kinderen hadden hun vriendinnetjes, gingen hier naar school, naar hun sport. Mijn vrouw had een eigen vriendenkring opgebouwd. Dat is in één keer weg. Het is terug naar Edam.'

Meer over