Nieuws

Volleybalsters van nieuwe topclub Apollo 8 zijn op een missie

De mannenfinale van het bekertoernooi in het volleybal werd afgelast wegens coronabesmetting. De vrouwenfinale werd gewonnen door een nieuwe topclub in het volleybal, Apollo 8, uit het nietige Borne.

Emma Bredewoud van Apollo 8 duikt naar de bal tijdens de gewonnen bekerfinale. Beeld Ronald Hoogendoorn
Emma Bredewoud van Apollo 8 duikt naar de bal tijdens de gewonnen bekerfinale.Beeld Ronald Hoogendoorn

In 1969 noemde een stel bevlogen volleyballers hun zojuist opgerichte club naar een ruimtevaartuig, de Apollo 8, een missie waarbij voor het eerst een bemande module voor een ronde om de maan werd gelanceerd. Het was voor een nog niets voorstellende vereniging een wat wilde naam, waarbij vaak werd gedacht dat het achtste team van Apollo zou aantreden voor die wedstrijd.

Die gedachte is reeds jaren weg. Want klein is groot geworden. Een droom van beter worden wordt steeds meer gerealiseerd. Er wordt nu gesproken van het volleybalsprookje van Apollo 8, sympathieke dorpsclub uit Twente die in vijftien jaar liefst zeven klassen steeg. En het sprookje duurt voort. De lof is er niet voor niets.

Paasmaandag werd de eerste grote prijs uit de clubgeschiedenis binnengehaald: de nationale beker bij de vrouwen. In de finale, na een uiterst compact toernooi van drie ronden in vier dagen, werd Laudame Financials VCN uit Capelle met met 3-1 verslagen (27-25, 25-13, 16-25, 25-19).

De vreugde bij de Twentse winnaars was enorm. De speelsters konden geen genoeg krijgen van het poseren met de beker. Het dorp Borne, goed voor 23 duizend zielen, had wat graag de tribunes van Martiniplaza bezet, maar coronaregels verhinderden dat. ‘Een wijntje of een biertje in de bus. Daarmee gaan we het vieren’, sprak coach Thijs Oosting. Het feest dat zal later moeten plaatsvinden. Wanneer, geen idee, zei hij.

Aanvoerder Eline Gommans heft de beker, het teken voor haar ploeggenoten bij Apollo 8 om feest te gaan vieren. Beeld Ronald Hoogendoorn
Aanvoerder Eline Gommans heft de beker, het teken voor haar ploeggenoten bij Apollo 8 om feest te gaan vieren.Beeld Ronald Hoogendoorn

Mogelijke dubbel

Misschien wordt het wel een dubbel feest, want Apollo 8 is nog in de strijd om het landskampioenschap. Titelhouder Sliedrecht Sport, nog zo’n geestdriftige club uit een hardwerkend dorp, is de komende weken in een best-of-five-serie de tegenstander.

Iedereen had in de bekerfinale een botsing tussen de twee sterkste vrouwenteams van het Nederlandse clubvolleybal verwacht, maar Sliedrecht liet zich in de kwartfinale verrassen door Fast uit Gennep, dat vervolgens in de halve finale van VCN verloor. Het Capelse team, gebouwd rond de getalenteerde Elles Dambrink (18), had daarvoor een ronde vrij gehad wegens de terugtrekking van VC Sneek, ook al een slachtoffer van alle coronabesmettingen die de sport teisteren.

Apollo 8 had er allemaal geen boodschap aan. Het team van de coachende broers Bart en Thijs Oosting trad plots aan als favoriet voor een finale, maar wist de hoge verwachtingen na een aarzelende start redelijk te managen. Het team komt voor uit de regio Twente, dat met drie clubs in de eredivisie een bolwerk van vrouwenvolleybal is geworden.

Coachende broers

De voornaamste vertegenwoordiger was lange tijd Arke Pollux uit Oldenzaal, waar trainer Jan Berendsen zijn fijne opleidingswerk deed. Berendsen gaat deze zomer bij Eurosped uit Vroomshoop met coachpensioen. Hij heeft bij de streekgenoten van Borne een paar bijzondere opvolgers. Bart Oosting werkt al tien jaar als trainer bij de club die vijf jaar geleden een scherp doel stelde: van de topdivisie naar het hoogste niveau, de eredivisie. Thijs Oosting ging toen zijn broer bijstaan in dat karwei. Zij blijven na dit seizoen nog zeker drie jaar.

De mannen zijn 37 en 35, zijn allebei leraar lichamelijke opvoeding (in Losser en Almelo) en wonen op 350 meter (Thijs) en 1000 meter van sporthal De Veste. Hun reistijd is beperkt. Ze hebben een warm hart voor hun club en delen de taak van hoofdtrainer, omdat fulltime trainen, het leraarschap uitoefenen en het bezit van een jong gezin lastig samengaan.

Apollo 8 traint tegenwoordig zes keer per week, ‘vier keer bal en tweemaal kracht’ zoals Thijs Oosting het benoemt. ‘En we gaan naar zes keer bal en drie keer kracht. Van dertien naar zeventien, achttien uur per week’, aldus de coach die bij wedstrijden direct langs de lijn vertoeft.

Bart zit op de bank, laptop op schoot, krijgt de data van de scouts op de achterlijn en souffleert broerlief Thijs. De twee hebben soms hun verschillen van inzicht, maar nooit een geschil. Zo benadrukken zij bij voortduring, als hun gevraagd wordt naar de familiaire samenwerking.

In het bolwerk Twente gaat Apollo 8, door het bekersucces verzekerd van Europees volleybal in het nieuwe seizoen, de ‘superclub’ worden. Onder die titel werkt de ambitieuze nationale volleybalbond NeVoBo met de topclubs van het land samen. Er komen in totaal vijftien van die clubs, die met meer professionalisering van de staf stappen omhoog dienen te maken.

Er zijn meer lijnen ter versterking van het volleybal. Technisch directeur Joop Alberda werkt met bondscoach Avital Selinger aan ‘een lijst van 19’ zoals hij wordt genoemd. Het lijstje bestaat uit speelsters die talent hebben en een jaar stoomcursus van zelfs internationaal volleybal krijgen. Het doel is enkelen klaar te maken voor een plaats in de nationale selectie. Volgend jaar staat immers het WK vrouwen in Nederland op het programma.

Thijs Oosting weet dat een van zijn veertien speelsters op de lijst van Joop en Avital staan. Welke? ‘Ik kan haar naam niet noemen’, is zijn mededeling na de gewonnen bekerfinale. Na het kampioenschap komt die mogelijk naar buiten.

We stellen nog even de historisch verantwoorde quizvraag: wie zijn Frank Borman, James Lovell en William Anders? Geen idee, zegt de ene Oosting. Hij had het moeten weten. Het was de bemanning van de Apollo 8.

Meer over