Vitesse-trainer Fraser weet niet te winnen bij zijn grote liefde Feyenoord

Het is een half uur na afloop van Feyenoord-Vitesse als Edward Sturing vertelt hoe vaak hij Henk Fraser vandaag handen heeft zien schudden bij zijn oude club. Niet alleen die van oud-spelers en bestuurders, maar vooral ook van supporters en stewards. Dat zegt iets, meent Sturing. 'Henk is niet alleen een goede trainer, hij is ook een goed mens.'

Iwan Tol
Nicolai Jørgensen (rechts) in duel met Vitesse-verdediger Fankaty Dabo. Beeld anp
Nicolai Jørgensen (rechts) in duel met Vitesse-verdediger Fankaty Dabo.Beeld anp

Sturing, een clubicoon, werkt sinds twee jaar samen met Fraser. Hij is assistent, Fraser de baas. In een ver verleden speelden ze ook nog tegen elkaar. 'We waren alletwee verdediger, daardoor kwamen we niet vaak in elkaars buurt.' Grijnzend: 'Misschien maar beter ook.'

Sierlijke atleet

Fraser, 51 jaar en opgegroeid in Suriname als zoon van een Surinaamse militair, was een voetballer met twee gezichten. Aan de ene kant een sierlijke atleet, die als een hinde over het veld stoof. Aan de andere kant een meedogenloze voorstopper bij wie het soms zwart voor zijn ogen werd. Dan greep hij in de bekerfinale tegen Volendam Ulrich Wilson naar de keel of bezorgde hij Stefan Pettersson in de klassieker een bebloed gezicht.

Met dezelfde benen waarmee hij ooit André Ooijer een doodschop gaf, loopt Henk Fraser, zaterdagavond kwart voor negen, richting de dug-out. Het publiek is gek met de oud-speler. 'Blijf je lekker zitten, Henkie?', roepen ze. Fraser knipoogt. Sturing: 'Hij houdt van dat spelletje.'

138 wedstrijden voor Feyenoord speelde Fraser. Toen nog als Henk Fräser, maar de umlaut verdween toen uit stamboomonderzoek bleek dat de naam niet uit Duitsland komt, maar uit Schotland. Twee keer won hij de landstitel met Feyenoord, vier keer de KNVB-beker en één keer de Johan Cruijff Schaal. Maar het was vooral zijn karakter wat hem zo populair maakte bij de fans: onbevreesd en onverzettelijk. Het zijn dezelfde waarden die de club zo graag uitdraagt.

Vandaar ook dat de naam van Fraser bovenaan op lijstjes van toekomstige Feyenoord-trainers prijkt zodra Giovanni van Bronckhorst onder vuur ligt. Leo Beenhakker, John de Wolf, Regi Blinker; allemaal noemden ze Fraser al eens de droomkandidaat. Zelf liet Fraser er, in aanloop naar het duel in Rotterdam, ook geen onduidelijkheid over bestaan: 'Feyenoord is een droombaan.'

Generatie Z

Zaterdagavond, in de vrieskou, moet hij voor elkaar krijgen wat hem als trainer van ADO Den Haag al eens lukte: winnen in De Kuip, de plek waar hij vorig seizoen het grootste succes uit zijn carrière haalde door de KNVB-beker te winnen met Vitesse. Hij heeft zijn spelers opgedragen scherp te beginnen. Alleen dan krijg je het legioen stil, weet hij uit ervaring.

Maar na negen minuten ligt de bal al achter goalie Remko Pasveer: 1-0 door Nicolai Jørgensen. Fraser baalt. 'We begonnen veel te afwachtend', zal hij later, licht geïrriteerd, op de persconferentie zeggen. 'Die goal? Hmmm, storend.'

Als trainer van Vitesse worstelt Fraser met de 'Generatie Z', spelers die meer willen voor minder. Als speler van Feyenoord liep hij naar eigen zeggen twee keer per jaar de Bruggenloop. 'Je hebt er niks aan als voetballer of trainer. Tien kilometer op een harde ondergrond. Maar je ziet wel wie de zeikerds zijn. Je ziet karakter. Uitleggen is niet erg. Maar dan moet je als speler ook verantwoordelijkheid nemen.'

Voetbalzaken

Zijn assistent Sturing is uit hetzelfde hout gesneden. 'Als trainer wil je bezig zijn met voetbalzaken, niet met het motiveren van mensen. Als spelers waren wij overlevers. Dat wil je graag terugzien bij deze spelers. Maar misschien hoort het ook bij ouder worden: over ons zei Van Hanegem ook dat we van de patatgeneratie waren.'

In de tweede helft lukt het Vitesse wel om de schroom van zich af te schudden, vooral in het laatste deel van de wedstrijd zetten de Arnhemmers Feyenoord onder druk. Maar de inhaalpoging is te laat ingezet: Feyenoord haalt zijn eerste thuisoverwinning in de competitie sinds 27 augustus (5-0 tegen Willem II) binnen.

'Het was net-niet', zegt Fraser: 'Dat heb ik ook tegen de spelers in de kleedkamer gezegd: het gaat om dat laatste stapje. Misschien wel de moeilijkste stap van allemaal. Het is het verschil tussen meedoen in een wedstrijd of echt iets kunnen betekenen in het resultaat.'

Dan geeft hij Giovanni van Bronckhorst een hand, de man die hij als jonge, verlegen speler bij Feyenoord nog in bescherming nam tegen 'de oudjes'. Een paar bekenden van vroeger worden begroet en daarna stapt hij de bus in, terug naar Arnhem. Sturing weet precies hoe hij zich voelt. 'Henk is Feyenoorder, maar nog veel meer een winnaar. Geloof me, die gaat met een klotegevoel naar huis.'

Meer over