Sport in de VS

Van trouwe adjudant tot grootste criticaster van Jordan: Pippen neemt in biografie geen blad voor de mond

Vanuit New York belicht Koen van der Velden wekelijks ontwikkelingen in de Amerikaanse sport. Vandaag: hoe Scottie Pippen in zijn biografie alsnog een oude rekening vereffent met basketballegende Michael Jordan.

Koen Van Der Velden
Michael Jordan (23) (links) en Scottie Pippen (33) geven elkaar bij de Bulls een boks. Beeld Getty
Michael Jordan (23) (links) en Scottie Pippen (33) geven elkaar bij de Bulls een boks.Beeld Getty

In de eerste maanden van de coronapandemie keken miljoenen mensen naar The Last Dance, de tiendelige documentaire over het laatste jaar van basketballegende Michael Jordan bij Chicago Bulls. Dat niet iedereen blij was met de inhoud, bewijst de nieuwe biografie van Scottie Pippen, de voorheen trouwe adjudant van Jordan.

De inmiddels 56-jarige Pippen is op oorlogspad, bleek afgelopen week uit een voorpublicatie van het boek Unguarded Scottie Pippen in het tijdschrift GQ.

Close is hij niet met Jordan, schrijft Pippen. Nooit geweest ook. Zijn illustere teamgenoot, in de jaren negentig een wereldster van de buitencategorie, was groter dan de Bulls, en gedroeg zich daar volgens Pippen ook naar.

Hij en zijn teamgenoten kwamen er in The Last Dance bekaaid vanaf, vond Pippen, net als vroeger. ‘Elk seizoen kregen we maar weinig complimenten als we wonnen,’ schrijft hij, ‘maar alle kritiek als we verloren.’ De documentaire ‘hemelde Michael Jordan op, maar ik en mijn trotse teamgenoten kregen bij lange na niet genoeg waardering’.

Decorstukken

Jordan behandelde de andere spelers als decorstukken, oordeelt Pippen. Voor zijn deelname aan The Last Dance zou die volgens hem tien miljoen dollar hebben ontvangen, terwijl hij en anderen die meewerkten geen cent kregen. Typerend, vond Pippen.

Dat Jordan vetorecht had over het vertoonde, maakte de documentaire volgens hem bij voorbaat een eenzijdig verhaal. Hij zou de reeks bovendien hebben gemaakt om te bewijzen dat hij nog altijd groter is dan Los Angeles Lakers-ster LeBron James. ‘Volgens velen zijn gelijke of zelfs superieur’, schrijft Pippen.

Ooit vormden ze een droomkoppel, hij en Jordan. Samen wonnen ze tussen 1991 en 1998 zes kampioenschappen in de Amerikaanse basketbalcompetitie NBA. Zonder Pippen was er geen Michael Jordan, sprak laatstgenoemde in de documentaire.

Jordan was de topscorer, de kunstenaar die welhaast leek te vliegen. De maniakale winnaar die, inderdaad, een veeleisende, snoeiharde lastpak kon zijn voor zijn teamgenoten. Maar alleen kon ook hij het niet. Pippen had hij het hardst nodig.

De man uit Arkansas was met zijn lange armen een van de beste verdedigers aller tijden, en ook aanvallend kon hij het stokje soms moeiteloos van Jordan overnemen.

Toen zijn beroemde ploeggenoot in 1993 tijdelijk stopte met basketballen, was Pippen volgens sommige kenners de beste speler in de NBA. De voormalige forward, 2.03 meter lang, werd in 1996 gekozen tot de vijftig grootste uitblinkers uit de geschiedenis van de competitie.

Bittere nasmaak

Toch lijkt hij met een bittere nasmaak terug te kijken op zijn carrière. Het valt wellicht te verklaren uit het contract dat hij in 1991 tekende bij de Bulls. Om zijn familie, en met name zijn lichamelijk beperkte vader en broer te kunnen ondersteunen, hapte hij toe toen de club hem 18 miljoen dollar voor vijf seizoenen voorschotelde. Zijn zaakwaarnemers adviseerden hem om niet te tekenen, maar Pippen koos voor zekerheid. Toen de markt in de jaren die volgden explodeerde, was hij een koopje voor de Bulls.

Opnieuw onderhandelen wilde Chicago niet. In 1998, het laatste kampioensjaar van de Bulls, waren er 121 spelers in de NBA die meer verdienden dan hij. Pippen voelde zich uitgeknepen. (Later tekende hij marktconforme contracten bij Portland Trailblazers en Houston Rockets, waardoor hij in zijn gehele carrière alsnog honderd miljoen dollar bij elkaar speelde.)

In zijn jaren bij de Bulls deden zich incidenten voor die in The Last Dance worden besproken. In 1990 miste Pippen een beslissingswedstrijd tegen rivaal Detroit Pistons vanwege een migraineaanval. In de documentaire lijkt Jordan er zijn bedenkingen over te hebben.

In 1994, toen zonder Jordan, weigerde een verbolgen Pippen van de bank te komen toen coach Phil Jackson het laatste schot in een beladen wedstrijd tegen New York Knicks niet aan hem, maar aan teamgenoot Toni Kukoc gaf.

Onvrede

Voor het seizoen dat centraal staat in The Last Dance, 1997-1998, stelde Pippen een operatie uit tot aan het begin van de competitie, naar verluidt uit onvrede over zijn contractonderhandelingen. ‘Zelfzuchtig,’ zegt Jordan daarover in de documentaire. Vooral dat woordje lijkt Pippen in het verkeerde keelgat te zijn geschoten.

Dikke vrienden waren de twee nooit, maar in het verleden klonk uitsluitend wederzijdse bewondering wanneer Jordan en Pippen over elkaar spraken. ‘Zijn beste teamgenoot ooit,’ zegt Jordan in The Last Dance.

Toen Pippen in 2010 de eregalerij van de Hall of Fame betrad, stond Jordan op het podium aan zijn zijde. ‘Je hebt menigeen weten te raken’, sprak Pippen toen, ‘maar niemand meer dan ik. Je was de beste teamgenoot, daarvoor wil ik je bedanken. Ik zal onze relatie altijd blijven koesteren.’ Na het zien van The Last Dance lijkt Pippen op zijn woorden te zijn teruggekomen.

Meer over