Van Scheppingen aarzelt lang met beslissende klap

Het vooruitzicht van een verrassende zege op Paul Haarhuis bracht Dennis van Scheppingen een moment van zijn stuk, maar na twee gemiste matchpoints rechtte de 21-jarige Mijdrechter wederom de rug en drong bij zijn debuut in Parijs door tot de tweede ronde....

Van onze verslaggever

Wybren de Boer

PARIJS

Geen van beide spelers voert in zijn slagenarsenaal een dodelijk wapen, maar degelijkheid en een hoog tempo vormen de pijlers waarop Van Scheppingen en Haarhuis hun succes bouwen. Haarhuis toonde zich in het verleden bovendien meermalen een tacticus die menig rijker getalenteerd collega tot een knieval kan dwingen. Van Scheppingen gaf zijn landgenoot gisteren echter geen kans via tactische foefjes aan de pressie te ontsnappen.

Het moordende tempo dat Van Scheppingen zijn tegenstander oplegde bleek van doorslaggevende betekenis, waarbij de klimatologische omstandigheden de jongste van de twee spelers ook nog gunstig gezind waren. Onder de al twee dagen brandende zon zijn de banen van Roland Garros in keikarde pistes veranderd, waarop zelfs service-volley-specialisten zich niet onprettig voelen. 'Ik vind dit normaal lekkere banen, maar ze zijn nu iets te snel', oordeelde Haarhuis.

Van Scheppingen was eveneens verbaasd over de 'snelheid' van het gravel, maar voor hem was dat een welkome surprise. In tegenstelling tot het gros van zijn vakbroeders trok hij de voorbije weken niet langs het Europese toernooicircuit, maar zocht ter voorbereiding op Roland Garros zijn heil in de Verenigde Staten waar op green clay wordt gespeeld, een 'snellere' variant van het rode gravel in Europa.

Van Scheppingen had verschillende redenen voor zijn alternatieve preparatie voor Parijs. In de eerste plaats meende hij met zijn speltype op de Amerikaanse banen beter uit de voeten te kunnen, maar belangrijker nog was het vooruitzicht van gelijkwaardige tegenstanders. In Europa, waar de mondiale elite actief was, zou de kans op vroegtijdige eliminatie groot zijn geweest, in Amerika vond Van Scheppingen tegenstanders van zijn eigen niveau.

Dat hij in vijf toernooien vijf keer verloor in de tweede ronde kon niet verhinderen dat Van Scheppingen de Amerikaanse toer als een geslaagde missie beschouwde. 'Ik heb hele goeie wedstrijden gehad, veel driesetters gespeeld en veel vertrouwen gekregen.' Van dat laatste gaf hij tegen Haarhuis in de eerste twee sets in het bijzonder blijk. 'Ik raakte alles vol, ik maakte bijna geen fout.'

Met zijn dubbelhandige backhand speelde Van Scheppingen zijn tegenstander voortdurend uit positie, om vervolgens met zijn forehand het punt veilig te stellen. In een ommezien prijkten de cijfers 6-2, 6-4 op het scorebord, waarna enige schoonheidsfoutjes in zijn spel slopen en Haarhuis de gelegenheid kreeg zich terug te vechten in de wedstrijd. Twee matchpoints waren op 5-4 niet aan Van Scheppingen besteed en gretig dwong Haarhuis een vierde set af.

Het was een onverwachte wending in de partij, die volgens Van Scheppingen te wijten was aan concentratieverlies. Dat klonk als een voor de hand liggend excuus, waar een diepgaander onderzoek van zijn psyche op z'n plaats leek. De moeite die hij had om de beslissende klap af te leveren stond namelijk in schril contrast met het gemak waarmee hij daarvoor de punten had veroverd. Stress, een bekend fenomeen tijdens cruciale fasen op de tennisbaan, leek een plausibeler verklaring voor de korte inzinking.

Haarhuis prees uitvoerig het optreden van zijn overwinnaar, maar tekende subtiel aan dat een eventuele opmars op de wereldranglijst sterk afhankelijk van de stressbestendigheid. En uitgerekend op dat punt plaatste de verliezende routinier een enkele kanttekening. 'Dennis heeft het wel in zich om de Top-50 te halen, maar daar komen zoveel dingen bij kijken. En ik kan niet in zijn koppie kijken. Ik heb wel gezien dat als het echt belangrijk wordt hij moeite heeft z'n beste tennis te spelen.'

Omdat Haarhuis niet in beste doen stak ('ik miste de lengte in mijn slagen) werden Van Scheppingens zenuwen niet tot het uiterste op de proef gesteld. De vierde set trok hij onieuw resoluut met 6-4 naar zich toe. In de tweede ronde wacht hem een aanmerkelijk lastiger klus, de Spaanse gravelspecialist Bruguera, tweevoudig winnaar in Parijs. Van Scheppingen nam zich voor trouw te blijven aan zijn eigen strijdplan. 'Tempo maken en niet meegaan in die lange ralley's vannaf de baseline, want dan leg ik het zeker af.'

Als laatste van het Nederlandse quintet mannen dat op Roland Garros aan de start verscheen, verschafte Richard Krajicek zich toegang tot de tweede ronde en de overtuiging waarmee hij zich van die taak kweet liet geen onduidelijkheid bestaan over zijn ambities. Krajicek, een jaar geleden kwartfinalist, liet de Australiër Draper een set in de waan dat hij gelijkwaardig was: 7-6, 6-2, 6-1.

Zeventien aces en evenzoveel verdiende breakpoints getuigden van Krajiceks excellente vorm. Het enige hachelijke moment in de wedstrijd, bij 4-5 en 0-30, loste hij op vertrouwde wijze op. Met twee service-winners en twee aces trok Krajicek de stand in evenwicht, om vervolgens nog slechts vier games af te staan. Met een understatement gaf hij zijn vorm weer. 'Ik voelde me lekker op de baan.'

Meer over