Van Poppel grijpt zijn kans

De Avenida Prat de la Riba in het Spaanse Lleida is zo lang als zijn naam. Een streep van ruim anderhalve kilometer, rechtstreeks naar het hart van de stad. Vlak voordat deze hoofdader strandt op een rotonde is de eindstreep van de twaalfde etappe getrokken. En Danny van Poppel passeert die streep donderdag als eerste.

Bart Jungmann
null Beeld BELGA
Beeld BELGA

Er gebeuren rare dingen dezer dagen in Spanje. Nederlandse wielrenners domineren in de Vuelta zoals ze dat in 1997 voor het laatst deden. Slechts met z'n twaalven zijn ze er anderhalve week geleden aan begonnen. Nu al is 25 procent van dat smaldeel succesvol geweest.

Tom Dumoulin staat derde in het klassement en won een etappe. Dat laatste presteerde Bert-Jan Lindeman vorige week ook in een uitputtingsslag bergop. En nu doet Danny van Poppel het nog eens dunnetjes over in de vijfde massasprint van deze Vuelta.

'Waar is Danny?' Die vraag zoemt rond over de Avenida Prat de la Riba wanneer een compact peloton na de finish in splinters uiteen spat. Nederlanders en ploeggenoten vallen hem om de hals. Het langst duurt de omhelzing met zijn oudere broer Boy.

Nuchter

Wat betekent deze overwinning voor hem? Boy van Poppel kan alleen maar puffen. 'Dat moet je hem maar vragen. Ik ben kapot.'

'Een race is een race en een zege is een zege', zegt de pas 22-jarige Danny na de huldiging. De nuchterheid heeft hij van zijn vader, Jean-Paul van Poppel. Op diens enorme erelijst prijken negen overwinningen in de Ronde van Spanje. Dat stemt inderdaad nuchter. Aan de andere kant: 'Het is wel World Tour en live op televisie.'

Drie jaar geleden, toen nog 18 jaar, maakte Danny van Poppel een stormachtige entree op dit niveau met een derde plaats in de eerste Tourrit. Dat schiep hoge verwachtingen, te hoog eigenlijk.

Hij verdween enigszins naar de achtergrond om in 2014 samen met broer Boy over te stappen van Vacansoleil naar Trek.

Eigenlijk is dat de herstart van zijn loopbaan geworden, omringd door leermeesters als Cancellara en Popovitsj. De laatste loodst hem naar de finish nadat zijn ploeg de eindsprint heeft ingeleid. Een lekke band dreigt nog even roet in het eten te gooien, maar Van Poppel sluit dankzij zijn teamgenoten tijdig weer aan.

Met een gelukzalig gezicht: 'Ik kwam al vroeg op kop en was even bang dat ze er nog overheen zouden komen. Maar ik had vandaag zulke goede benen. In deze Vuelta zijn niet zo veel kansen voor sprinters. Dus als je de kans krijgt, moet je die pakken.'

Meer over