Nieuws

Van der Poel levert onverwacht geslaagde tijdrit af, waar die van Kelderman mislukt

Mathieu van der Poel heeft met een sterke tijdrit zijn gele trui met succes verdedigd. Hij finishte als vijfde en bleef daarmee de Sloveen Tadej Pogacar in het algemeen klassement net voor.

Mathieu van der Poel in de gele trui tijdens de individuele tijdrit. Hij zou die gele trui behouden.
 Beeld Klaas Jan van der Weij
Mathieu van der Poel in de gele trui tijdens de individuele tijdrit. Hij zou die gele trui behouden.Beeld Klaas Jan van der Weij

Tijdrijden, dat blijkt Mathieu van der Poel óók al te kunnen. Tot zijn eigen verrassing, zo bleek woensdag na de 27 kilometer lange ‘op-en-af-tijdrit’, de vijfde etappe van de Ronde van Frankrijk. ‘Dit was een van de beste dagen van mijn carrière op de fiets’, zei de wegwielrenner, tevens viervoudig wereldkampioen veldrijden, tevens mountainbiker die aast op olympisch goud.

De Nederlander won de tijdrit niet, dat deed de Tourwinnaar van vorig jaar, Tadej Pogacar. Maar Van der Poel behield, na de langste tijdrit die hij ooit reed en pas zijn tweede dit jaar, met een vijfde plaats tussen gekende tijdrijders de gele leiderstrui op 8 tellen van nummer twee Pogacar.

Het geel in de tijdrit behouden, dat leek hemzelf vooraf onmogelijk. ‘Daar was geen woord van gelogen.’ Alleen Van der Poels ploegleider Christoph Roodhooft geloofde erin en liet zijn mecaniciens tot dinsdagavond laat de perfecte tijdritfiets voor de kopman van Alpecin-Fenix in elkaar schroeven. Eentje met speciale, in allerijl in Andorra opgehaalde wielen, een wat hoger stuur voor het comfort, een snellere helm. Alles om de man in het geel ruim een half uur aangenamer, aerodynamischer vooral op de fiets te laten zitten. ‘Dat pakte beter uit dan verwacht’, concludeerde Van der Poel droogjes.

Vertrouwen

Niet voor het eerst heeft zijn ploeg meer vertrouwen in hem, dan hij in zichzelf. Zondag pakte hij de leiding in het algemeen klassement van de Tour, hoewel hij zich er al bij neer had gelegd dat die gele droom altijd een droom zou blijven. Zijn eerste poging, een dag eerder, om de trui te veroveren die zijn opa nimmer droeg, was immers jammerlijk mislukt. Dus waarom zou ik morgen opeens wel de benen hebben, vroeg Van der Poel zich terneergeslagen af.

Ploegleider, ploeggenoten en vader Adrie wisten de 26-jarige alleskunner ervan te overtuigen dat hij wel degelijk de kracht had om zich over de zaterdagse teleurstelling heen te zetten. Waarna Van der Poel senior zondag, door de NOS gesignaleerd langs de kant van de weg, ‘trappen!’ schreeuwend naar zijn zoon op een tv’tje in een camper, de woorden kon uitspreken: ‘Maillot jaune, je pense.’

Het zat hem in die trui, dat Van der Poel in de tijdrit boven zichzelf uitsteeg. ‘Die gaf me vleugels. Het was heel speciaal om met de gele trui door Franse menigten te rijden.’ Wat ook hielp: het parcours. ‘Dat bleek me te liggen. Het ging op en neer en als het omlaag gaat kun je wat herstelmomenten pakken.’ Dat kwam hem bekend voor van een veldrit: ook op-en-af met afwisselend krachtsexplosies en herstel.

Wilco Kelderman

Net zo onverwacht als dat de ene Nederlander het geel behield, mislukte woensdag de aanval van een andere Nederlander op die trui volledig. Wilco Kelderman is wel een tijdritspecialist, maar de kopman van Bora-Hansgrohe stelde teleur op zijn terrein en duikelde in het klassement van plek vijf naar dertien. Hij had meer last dan gedacht van een pijnlijke elleboog, door een val in de eerste etappe. Uitgerekend op het punt waarop het lichaam rust wanneer het zich op een tijdritfiets vlijt, doet het pijn. Een kussentje hielp ‘totaal niet’, zei de teleurgestelde Kelderman. ‘Want daardoor zat ik scheef op mijn fiets.’

Zou Van der Poel zijn gele trui niet aan een andere Nederlander kwijtraken, zo luidden de voorbeschouwingen van de tijdrit, dan wel aan zijn eeuwige rivaal, Wout van Aert van Jumbo-Visma. Maar ook voor de Belg liep de ‘chrono’ uit op een deceptie. Hij gaf alles, deed niets fout, maar kon onvoldoende kracht op de pedalen brengen voor een topprestatie. Bij de verkenning van het parcours merkte de ontgoochelde Van Aert al dat het niet goed zat. Waar Van der Poel blij was met de ingebouwde herstelmomenten zodra het omlaag ging, zag zijn tegenstrever het ‘omhoog’ als een probleem. ‘Daar moet je elke keer over de limiet gaan en dan recupereren. Daar had ik helaas de benen niet voor.’

Pleisters en bandages

Van Aert is van zijn ploeggenoten het minst gehavend, waar zijn kopman, Primoz Roglic met pleisters en bandages is ingepakt na een valpartij. Roglic kan zich onder normale omstandigheden meten met winnaar Pogacar als het om tijdrijden gaat, maar de Sloveen moest nu 44 seconden toegeven op zijn negen jaar jongere landgenoot. Gewond fietsen kost extra energie, merkte Roglic. ‘Een tijdrit doet altijd pijn, maar nu miste ik ook wat vermogen. Ik heb alles uit mezelf geperst, maar het was zwaar.’

Zoals verwacht bracht de tijdrit enige tekening in het algemeen klassement. Van de mannen die hun zinnen hebben gezet op de eindzege staat Pogacar er veruit het beste voor: de overige klassementsrenners geven minstens anderhalve minuut op hem toe.

Van der Poel gaat niet voor het klassement, want hij kan niet klimmen, zegt hij. ‘Misschien draag ik de gele trui nog twee dagen, maar zaterdag na de eerste bergetappe moet ik hem teruggeven aan een klimmer.’ Wanneer hebben we dat eerder gehoord: een Van der Poel die zegt dat hij iets niet kan op een fiets?

Meer over