Interview

Van de Jordaan tot Washington; de lange reis ijshockeyer Daniel Sprong

Het duurde even, maar Daniel Sprong lijkt zijn plek in de Noord-Amerikaanse ijshockeycompetitie te hebben gevonden. Bij Washington Capitals krijgt de enige Nederlander in de NHL het vertrouwen waaraan het bij zijn voorgaande clubs ontbrak.

Koen van der Velden
Daniel Sprong heft gescoord tegen de Pittsburgh Penguins.  Beeld AFP
Daniel Sprong heft gescoord tegen de Pittsburgh Penguins.Beeld AFP

Of het gesprek in het Engels kan, klinkt het verzoek vooraf, maar eenmaal aan de praat houdt Sprong het bij Nederlands, al nestelen Engelse woordjes zich hier en daar in zijn zinnen. Vreemd is dat niet. Sprong verhuisde op zijn 7de van de Jordaan naar Montreal.

In Nederland was het onmogelijk om zijn potentie te verwezenlijken, besefte vooral zijn vader; ook hij was ijshockeyer. Sprong begon op zijn 3de. Schieten in de achtertuin. Bij Amstel Tijgers stond hij in de jaren die volgden als kleuter tegenover oudere jongens die hij moeiteloos zoek speelde. Uitgedaagd werd hij zelden en daarom nam de familie in 2004 een drastisch besluit: vader, moeder en zijn zusje gingen met de jonge Daniel mee op ontdekkingsreis naar Canada.

Daar maakte Sprong naam als goaltjesdief bij juniorenteam Charlottetown Islanders. Het gezin bleef achter in Montreal toen hij zijn eerste stappen zette in de NHL, de droomwereld waarvoor zijn vader hem vroeger midden in de Amsterdamse nacht wakker maakte.

In 2015 werd de destijds 18-jarige aanvaller in de jaarlijkse draft als 46ste gekozen door topclub Pittsburgh Penguins. Zes jaar later speelt hij voor Washington Capitals, zijn derde club in de NHL.

Sprong (10) tegenover Florida Panthers-keeper Bobrovsky. Beeld AP
Sprong (10) tegenover Florida Panthers-keeper Bobrovsky.Beeld AP

Het afgelopen, door corona ingekorte seizoen, zijn eerste in Washington, was het beste uit zijn carrière. In 42 wedstrijden tekende hij voor dertien doelpunten en zeven assists, in het ijshockey samengevat als twintig punten. Als beloning behield de winger zijn plek in de derde aanvalslinie en kreeg hij dit seizoen meer speeltijd. ‘Alles klikt hier’, zegt Sprong vanuit zijn hotelkamer, in de aanloop naar een uitwedstrijd tegen Florida Panthers.

Spelersruil

In de afgelopen drie jaar moest hij tweemaal zijn spullen pakken als gevolg van een spelersruil. Bij Pittsburgh Penguins zag men zijn potentie als doelpuntenmaker, maar waren er twijfels over zijn verdedigende kwaliteiten. De club stuurde hem meermaals terug naar ontwikkelingscompetitie AHL, waar Sprong excelleerde. In december 2018 besloot Pittsburgh hem te betrekken in een ruil met Anaheim Ducks.

Bij de club uit Los Angeles maakte hij indruk met veertien doelpunten in 47 wedstrijden, maar het daaropvolgende seizoen kwam hij slechts acht duels in actie. En weer werd hij teruggeplaatst naar de AHL. Waarom weet hij nog altijd niet, maar de meeste frustratie is na zijn goede seizoen in Washington verdwenen. ‘Ik heb het achter me gelaten’, zegt hij. ‘Ik zit hier bij een toporganisatie, met geweldige spelers.’

De beste van allemaal is Alexander Ovetsjkin. De 36-jarige Rus werd driemaal uitgeroepen tot waardevolste speler van de NHL, leidde Washington in 2018 naar het kampioenschap en heeft de illustere Canadees Wayne Gretzky in het vizier op de eeuwige topscorerslijst van de NHL. ‘Voor mij is hij de beste doelpuntenmaker van zijn generatie’, zegt Sprong.

Ook zelf beschikt hij over een uitzonderlijk schot, aangeleerd op het ijs van de Jaap Edenhal in Amsterdam, maar van Ovetsjkin kan hij nog het een en ander opsteken.

‘Hij schiet ongelofelijk hard, soms lijkt het of de puck dwars door de keeper heengaat’, zegt Sprong. ‘Niet normaal.’ Met zijn Russische teamgenoot bespreekt hij de kunst van het afmaken. ‘Het is goed om te weten wat er in zijn hoofd omgaat, wat hij ziet als hij alleen op het doel afgaat. Het zijn kleine dingen waar ik naar vraag. Hoe een keeper beweegt, waar die zijn handschoen houdt.’

Bij Washington tekende Sprong voor twee seizoenen en een kleine anderhalf miljoen dollar. Na de huidige jaargang loopt de verbintenis af. ‘Als ik hier wil blijven, moet ik een goed seizoen hebben,’ zegt Sprong. ‘Ik probeer het van wedstrijd tot wedstrijd te bekijken.’

Coach Laviolette

Vechten voor zijn plek moet hij nog altijd. Op spannende momenten kiest zijn coach Peter Philip Laviolette geregeld voor anderen, zoals in de verloren play-offserie tegen Boston Bruins van afgelopen seizoen.

Het vertrouwen van zijn club is niet onvoorwaardelijk, weet Sprong, maar zorgen maakt hij zich niet. ‘Ik speel goed, ben ook verdedigend beter geworden.’ Zijn statistieken kunnen beter, vindt de Amsterdammer, die dit seizoen in ruim twintig wedstrijden vijf doelpunten en vijf assists noteerde. Tien punten dus. ‘Dat is nog niet zoals ik het wil zien, maar als ik zo doorga, komen de punten vanzelf.’

In de zomer bereidde Sprong zich in Zweden voor op het nieuwe seizoen. Daarvoor bracht hij enkele dagen door in Amsterdam, waar hij sinds zijn tienerjaren niet meer was geweest.

Montreal is nu zijn thuis, maar de banden met de Nederlandse hoofdstad zijn nog altijd hecht, vooral vanwege zijn opa en oma. Hij bezocht ze in de Jordaan, ging wat met ze winkelen. Grotere fans heeft hij niet.

Moeilijk was de periode waarin hij hoorde dat ze beiden besmet waren met het coronavirus, in het begin van de pandemie. ‘Ze zijn nu weer goed,’ zegt Sprong, die zijn grootouders door reisbeperkingen lang niet kon zien. In de afgelopen jaren kwamen ze een paar keer op bezoek, zagen ze hun kleinzoon spelen. Hij kijkt ernaar uit om ze weer te kunnen ontvangen, dit keer in Washington. ‘Ik hoop hier nog een lange tijd te blijven.’

Meer over