Columnpaul onkenhout

Toen de oude Hollandse meester Leo Beenhakker zich in Rome liep op te fokken

null Beeld
Paul Onkenhout

Don Leo (79) heeft zich alweer teruggetrokken als lijstduwer van 50Plus in Rotterdam, helaas. Samen met de Grote Kale Leider (78) had hij zich deze week aangesloten bij de ouderenpartij die zich van meet af tegen het stadsnieuwingsproject Feyenoord City keerde.

Oud-voorzitter Jorien van den Herik blijft wel duwen. Volgens 50Plus had oud-trainer Leo Beenhakker niet voorzien dat de gevolgen van zijn plek op de kieslijst zo groot zouden zijn. Hij is ‘tot het inzicht gekomen dat hij die belangstelling niet meer wil’.

De publiciteit heeft hem kennelijk overweldigd. Hij wil rust. Het was ook nogal wat, twee coryfeeën van Feyenoord die zij aan zij het verzet zouden mobiliseren tegen Feyenoord City. De vrouw die in Rotterdam 50Plus runt, Ellen Verkoelen, hoopte met de steun van het duo bij de gemeenteraadsverkiezingen in maart drie à vier zetels te halen – haalbare kaart, vermoed ik, want de oude, gammele Kuip wordt in Rotterdam door veel kiesgerechtigden beschouwd als een mythisch relikwie. Leo Beenhakker is een van hen.

Als iemand in het voetbal wordt gemist, is hij het wel. De bluf, de oneliners, de onderkoelde humor, de zelfspot, de charme, ja ook die sigaartjes en het overdreven gezucht als hij het zat was: er waren er niet veel zoals hij, en tegenwoordig al helemaal niet meer. Erik ten Hag, Roger Schmidt en Arne Slot zijn bezeten trainers die handelen volgens de jongste inzichten en openstaan voor allerhande innovaties, maar ze zijn ook ontzettend sáái. Er is werkelijk geen lol met ze te beleven.

Voetbal International publiceerde deze week een groot profiel van Feyenoord-trainer Slot. Hij werd, een tikkeltje voorbarig misschien want de competitie is pas halverwege en zo wereldschokkend is het spel van Feyenoord nou ook weer niet, ‘de nieuwe Hollandse meester’ genoemd. Het kan snel gaan, Slot is pas een halfjaartje bezig bij Feyenoord.

In het stuk stelt VI-redacteur Tom Knipping vast dat Slot geen avonturier is. Slot zal bijvoorbeeld niet snel deelnemen aan een expeditie naar de berggorilla’s in Oeganda, schrijft Knipping, verwijzend naar Louis van Gaal die zich een paar jaar geleden in Rwanda nobel opwierp als beschermheer van deze bedreigde diersoort, gehuld in traditionele kleding.

Nee, dan Slot. ‘Een cd’tje van de Zeeuwse band Bløf afdraaien was lange tijd exotisch genoeg’. Ook wordt hij de ‘braverik uit Bergentheim’ genoemd. Het diepst dringt Knipping tot de ‘evenwichtige nuchterling’ Slot door met een monumentale zin over zijn vrouw en een lievelingsgerecht. ‘Hij is nog steeds bij Mirjam, de basisschooljuffrouw uit Ommen met wie hij begin deze eeuw trouwde, en lange tijd kon weinig hem zo bekoren als de rode kool met hachee van oma.’

In een compilatiefilmpje dat ESPN vorig jaar online zette ter gelegenheid van de 79ste verjaardag van Leo Beenhakker, gaat het er heel anders aan toe. ‘De beste quotes van Leo Beenhakker’, heet het filmpje. Bij een van de fragmenten had ik het voorrecht in de zaal te zitten, in 2000 in Rome waar Feyenoord een wedstrijd speelde tegen Lazio Roma.

De persconferentie daags voor de wedstrijd begon veel te laat. Sorry heren, zei Beenhakker, maar we zijn er door die chauffeur van Lazio Roma ergens voor het stadion uitgepleurd en hebben een half uur naar de ingang gezocht. Wij lachen natuurlijk. De wereldburger uit Charlois genoot, het bleek uit alles. Het podium, de aandacht, de volle perszaal, de slordigheid van de Italianen: hier kon Don Leo wel wat mee.

Ik heb me een beetje op lopen fokken, gaf hij toe, om vervolgens in het tweede deel van de zin in het kort en met een schijnbare tegenstrijdigheid grijnzend zijn ziel bloot te leggen: ‘Ik hou d’r van.’ Mooie tijd was dat.

Meer over