SV Urk vloekt noch betaalt

Op Urk voetballen ze nog voor twee paar voetbalschoenen in een seizoen en twee kratjes bier na de wedstrijd. En de contributie van 250 gulden betalen de spelers van het eerste elftal gewoon zelf....

SV Urk staat stijf bovenaan in de Hoofdklasse C van het zaterdagvoetbal en om velerlei redenen is dat uniek. Zo is op de doelman na het hele elftal opgeleid in het vissersdorp, krijgen de spelers in tegenstelling tot de meeste voetballers op het hoogste amateurniveau geen onkostenvergoeding die in de duizenden guldens loopt en traint het elftal slechts twee keer per week. Dat laatste heeft met het strenge geloof te maken, want voetbal is immers maar een bijzaak des levens.

Benzinegeld, waarvoor zouden ze dat trouwens moeten krijgen? Alleen doelman Job van Veldhuijzen is van buiten het dorp. Alle anderen zijn echte Urkers die elkaar al een leven lang kennen en een vriendenploeg vormen: onder anderen electrotechnicus Bram Brouwer, visverwerker Pieter Ras, militair Tijmen de Boer, grafisch binder Fokke Jan Gnodde, schilder Jan Kramer, politieagent Jacob Tol, de broers Wakker en, hè hè, visser Henri Romkes, die nooit traint omdat hij van maandag tot vrijdag op zee vertoeft.

Op Urk geen doldwaze situaties van voetballers die in jaar A van club B naar club C gaan, en een seizoen later naar club D omdat ze aldaar meer kunnen vangen.

Alleen met doelmannen is het behelpen. Het is Brazilië in het heel klein, waar de kneuzen in het doel belanden omdat alle talenten willen aanvallen. Na het duel met Be Quick (1-1) van zaterdag heeft het eerste elftal al 46 keer gescoord in dertien duels. Zo was de uitslag tegen Olympia uit Hasselt onlangs 10-1, astronomisch hoog op dit niveau.

Op Urk - hoewel het dorp al zestig jaar geen eiland meer is spreekt iedereen van op Urk-, heerst nog de sfeer van puur amateurisme. Wie je er ook naar vraagt rond de fraaie, door louter vrijwilligers opgetrokken accommodatie in het Urker bos, het antwoord klinkt trots en stellig, alsof het iets zeer bijzonders is: 'Wij betalen niet.'

Elftalleider Dirk Visser, in het dagelijks leven exporteur van vis, vertelt dat de leiding zelf soms begint over betalingen, bang als ze is dat de beste spelers zullen vertrekken.

'Veel vaders van de spelers van het eerste elftal zijn vrijwilliger', zegt Visser. 'Ten opzichte van hun vaders kunnen ze het niet eens maken om geld te vragen.'

Een paar jaar geleden waren ze na het kampioenschap een weekeindje in Valkenburg, net als DOS Kampen. Die van Kampen kregen alles vergoed, die van Urk betaalden zelf. Maar voor een uitstapje of een Chineesje is tegenwoordig geld vrijgemaakt. Onlangs heeft de selectie Barcelona - Real Madrid bezocht, maar dat is een gevolg van de enigszins mysterieuze entree van Urk United.

Urk United? Het gaat hier om een groep zakenlieden die zich treft bij Ajax en die Urk een dermate sympathieke ploeg vindt, dat er is besloten te sponsoren, hoewel de meeste leden van Urk United nog nooit in het dorp waren.

Middenvelder Jan Kramer is al 22 jaar lid van SV Urk. Hij hoort wel eens bedragen die vallen in het zaterdagvoetbal. Zestigduizend gulden was gemoeid met een overgang van IJsselmeervogels naar Spakenburg, vertelt hij. Kramer gniffelt. Híj voetbalt louter voor zijn plezier.

Toen hij achttien was kon Kramer naar Go Ahead Eagles. 'Ik kon een contractje krijgen voor 350 gulden per week. In de vis verdiende ik toen al 800 gulden', vertelt hij na de wedstrijd, als de twee kratjes bier op tafel staan. Misschien, oppert hij, zou een Urker zwichten als een grote club zou komen met een lucratief contract. Maar zelfs dat is nog maar de vraag. 'Betaald voetbal ís geen verleiding op Urk', zegt vice-voorzitter Wybren Faber.

Want Urkers voetballen omwille van hun geloofsovertuiging niet op zondag en dat is toch een handicap voor een beroepsspeler. Urk is gereformeerd, in allerlei gradaties. De strengsten in de leer hebben zelfs geen televisie, ze zijn tegen sport en zeker tegen voetbal. Maar de grote meerderheid accepteert het voetbal, ook omdat het de jeugd van de straat houdt.

De club uit het dorp van 14.000 inwoners telt 800 leden en heeft ruim vijftig jeugdteams. Dat SV Urk slechts zeven seniorenelftallen rijk is, komt mede door de 'hobbyvereniging' die een paar kilometer verderop speelt. Dat is een wilde competitie van twintig teams, die gevuld zijn met mannen die varen of door de week niet kunnen of willen trainen.

Och, de broers Jacob, Klaas en Kees Wakker zijn al geregeld gevraagd voor het betaald voetbal, maar ze peinzen er niet over. Kramer zou het een goede voetballer die naar de betaalde sector overstapte niet eens kwalijk nemen als hij op zondag voetbalde. Hij sluit ook niet uit dat het gaat gebeuren, want ook in Urk veranderen de tijden.'Het gaat er uiteindelijk om of je een goed mens bent van binnen. Het is best mogelijk dat iemand die op zondag voetbalt een beter mens is dan iemand met een zwart pak aan die drie keer op een dag naar de kerk gaat.'

Als voorzitter Dirk Bakker met een trainer praat over een contract, legt hij uit dat door het seizoen heen twee keer mag worden getraind in de week. Want sommigen gaan ook naar catechesatie en er zijn nog zoveel andere zaken van belang te doen. 'Met twee keer trainen en zaterdag spelen vinden we dat het voetbal een behoorlijke invulling heeft gekregen.'

Bakker benadrukt de christelijke grondslag van SV Urk. Om die te onderstrepen liet hij een kaartje drukken dat hij verspreidde onder de leden. Het is een gedragscode met tien regels, door buitenstaanders alras omgedoopt tot de tien geboden van SV Urk.

Een keuze:

1: Als speler van Urk ben je in alle opzichten een voorbeeld voor anderen.

2: Je bent matig in het gebruik van alcohol en tabak en je gebruikt het zeker niet op het veld of in de kleedkamers. Drugs zijn helemaal taboe voor je.

4: Zowel in als om het veld vloek je niet. Je beledigt niemand en gebruikt geen schuttingwoorden of krachttermen. Medespelers, scheids- en grensrechters worden hierop zonodig aangesproken.

Als bij Urk - Be Quick een speler van de bezoekers de naam van de Schepper wel zeer ijdel gebruikt, staan veel stoere kerels met oorbellen op de hoofdtribune als één man op om hem uit te joelen.

Kramer: 'Een paar jaar geleden hebben we in het eerste elftal besloten te stoppen met vloeken en met onnodige overtredingen. Je moet iedereen in zijn waarde laten, of hij nou gelovig is of niet. Ik speelde eens tegen een Turkse jongen die steeds 'oh God oh God' zei. Ik vroeg hem waarom hij dat deed. Wij bemoeien ons toch ook niet met Allah.'

Meer over