NieuwsEK Indoor

Superieure kalmte van atleet Femke Bol is jaloersmakend

Zo snel gaat het met Femke Bol, dit weekeinde goed voor twee gouden medailles op de EK Indoor in Torun, Polen. De reputatie van de 21-jarige Amersfoortse als diva in de dop was al gevestigd voordat ze voor het eerst in haar prille carrière in een individuele finale op een internationaal titeltoernooi stond.

Femke Bol behaalt winst op de 400 meter.  Beeld AFP
Femke Bol behaalt winst op de 400 meter.Beeld AFP

Het tekenende haar status dat de organisatie in Polen vorige week alvast een voorschot nam op de resultaten. Tijdens de persconferentie aan de vooravond van het evenement was voor haar een plaats gereserveerd naast de Franse legende Renaud Lavillenie, oud-wereldrecordhouder polstokhoogspringen. Kijk maar eens goed, dit zijn de vedetten van de komende dagen.

Met Bol schoten de officials in de roos. Waar Lavillenie nog voor zijn eerste sprong geblesseerd afhaakte, denderde het supertalent, gekneed op Papendal, zaterdagavond op de in de atletiek prestigieuze 400 meter onbedreigd naar het goud, haar eerste kampioenschapsprijs bij de senioren. Zondagavond maakte ze als laatste loper in de estafette, na Lieke Klaver, Marit Dopheide en Lisanne de Witte, op die afstand het karwei af: weer goud, in een kampioenschapsrecord van 3.27,15. Het leverde Nederland voor het eerst in de geschiedenis winst in het medailleklassement op, met vier keer goud, één keer zilver en twee keer brons.

Haar status als torenhoge favoriet doet Bol ogenschijnlijk niets. De zware inspanning – feitelijk is de 400 meter een lang uitgesmeerde sprint – is haar niet van het gezicht af te lezen. Het ziet er voor de concurrentie jaloersmakend kalm en rustig uit.

Ze knabbelde op haar individuele race en passant met haar 50,63 nog maar eens een honderdste af van haar twee weken geleden in Apeldoorn gelopen Nederlandse record. Het was al de vijfde aanscherping in ruim een maand. Ze wist met die prestaties alle ogen op haar gericht, in Europa kwam de afgelopen maanden niemand bij die tijden in de buurt. De 400 meter is niet eens haar favoriete onderdeel, ze houdt meer van de 400 meter als er horden te nemen zijn. Daar hoopt ze op de Olympische Spelen in Tokio naar een medaille te lopen.

De uiterlijke rust ten spijt, had ze ’m nog even geknepen. Voor de camera van de NOS bekende Bol zaterdag na de race dat de zenuwen voor de finale ‘het toch wel een beetje overnamen’, zozeer zelfs dat ze er even geen zin meer in had. Ze kon zich tijdig vermannen. ‘Ik wist zo goed wat ik doen moest. Ik heb deze race duizenden keren in mijn hoofd gelopen.’

Het illustreert haar arbeidsethos. Haar trainer Bram Peters was het meteen opgevallen toen ze als tiener onder zijn vleugels kwam. Naast een nog wat ongecontroleerde stijl – ‘haar ledematen vlogen werkelijk alle kanten op’ - zag hij vooral toewijding: leven als topsporter, aanwijzingen opzuigen als een spons, op vrijwel tienden van seconden aan te sturen. Ze is volgens hoofdcoach Charles van Commenée van de Atletiekunie intussen een voorbeeld voor andere atleten op het sportcentrum in Arnhem.

De race in Polen verliep dan ook volgens plan. Het was haar vriendin, trainingspartner en deze avond ook concurrent Lieke Klaver (22) die gelijk na de start de kop nam. Zij is ook actief op de 200 meter, kiest altijd een furieus begin en hoopt dan stand te kunnen houden. Maar na de eerste volle ronde, schoof Bol, vanaf buiten naar binnen komend op de baan, even in haar kielzog, om vervolgens langszij te komen. Dan nam ze allengs meer afstand. ‘Het was het ideale scenario. Ik wilde na 300 meter op kop liggen.’

null Beeld ANP
Beeld ANP

Ze kan erop vertrouwen dat het dan wel goed komt. Haar sterkste punt is de eindfase. Als geen ander slaagt ze erin de verzuring in de benen te negeren. Ze heeft er trucjes voor, zoals zich concentreren op haar houding of zich inbeelden dat achter haar een tegenstander naderbij komt.

Dat gebeurt de laatste tijd maar weinig en zaterdagavond was dat evenmin het geval. Justyna Swiety uit Polen moest acht tienden toegeven, de Britse Jodie Williams ruim een seconde. Niet voorzien was dat Klaver haar snelle start wel moest bekopen. Waar ze in vorige races geregeld niemand duldde tussen haar en haar vriendin, stortte ze in het laatste rechte stuk in. Ze eindigde als vijfde, met 52,03.

Op de estafette trok Bol op eenzelfde manier als op haar individuele race het laken naar zich toe. Als eerste loper wist Klaver een voorsprong te nemen. Dopheide, struikelend op de finish, zag de Tsjechische, Poolse en Britse lopers voorbij steken. De Witte kon in een uiterste krachtinspanning, ook eindigend in een tuimeling, Bol als tweede het stokje aanreiken. Die ging achter de laatste Britse aan, Jessie Knight, en nam in de laatste ronde een ruime marge.

Na de race stond het viertal gloeiend van trots voor de camera. ‘Dit is zo bijzonder. We hadden allemaal goede tijden staan, we wisten dat we konden winnen. Maar je moet het wel even doen.’ De Witte (28) verklaarde dat de prestaties van Bol en Klaver haar nieuwe energie geven. ‘Dat helpt echt. Op een bepaalde leeftijd denk je dat je op een piek zit, maar die meiden verleggen echt de grenzen.’ Dopheide (30): ‘De jongere generatie is ineens een inspiratie.’

De onderlinge banden zijn hecht. Bol nam zaterdagavond na haar eerste gouden medaille de felicitaties van enkele tegenstanders welwillend in ontvangst, maar begaf zich vervolgens snel naar de op de vloer ineen gezegen Klaver voor een innige omhelzing. De respectvolle klapjes op schouder en knie die de Enkhuizense na het einde van de omstrengeling aan de winnaar uitdeelde waren tegelijkertijd een gebaar naar de buitenwereld: kijk maar eens goed, tegen haar is dus helemaal niks tegen te beginnen.

Meer over