Strenge eisen topliga volleybal

De Champions League is ook voor Nesselande het heiligdom van het volleybal. Maar deelname aan de topliga vergt een enorme financiële inspanning van de club....

Van onze verslaggever Mark Misérus

Manager Piet Bijl vreest het mailtje dat hem een dezer dagen vanuit Luxemburg zal worden toegestuurd. Daarin wordt Nesselande op de vingers getikt voor het uitduel met Roeselaere, waarvan de samenvatting niet op de Nederlandse tv te zien was De NOS kreeg de beelden vorige week niet doorgestraald vanuit Vlaanderen.

Maar daar hebben ze bij de Europese volleybalunie CEV maling aan. Geen Champions League op tv is geen reclame en geen reclame betekent straf, zo goed als zeker een geldboete. Die vermaning komt voor rekening van de NOS. Maar omdat Nesselande de omroep betaalt voor de uitzendingen, loopt ook de club schade op.

Toch mag de landskampioen zijn handen dichtknijpen, vinden de almachtige bestuurders van de CEV. De Europese thuiswedstrijden van elke club moeten integraal en rechtstreeks op de nationale tv te zien zijn. Nesselande mag echter uitzenden bij de regionale omroep RTV Rijnmond.

Wel moesten minimaal vijf camera’s voor die registratie worden gebruikt en diende Luxemburg binnen 48 uur in het bezit te zijn van de videobanden met wedstrijdbeelden.

De CEV hanteert een rechtlijnig beleid en eist dat de uniformiteit van de belangrijkste clubcompetitie door de deelnemers wordt nageleefd. Clubs die zich hebben ingeschreven voor de Champions League (kosten: 26.000 euro), werden verblijd met een vuistdik dossier met regels en beperkingen waarin ze zich dienen te houden.

De eisen zijn ongekend streng, zegt Bijl. ‘Ik begrijp dat de CEV zijn werk doet. En dat we de regels moeten naleven, is logisch. Maar dat de lengten van de diagonaallijnen op de millimeter worden gecontroleerd, gaat wel erg ver.’

De vier centimeter dikke ordner bevat tientallen richtlijnen die in veel gevallen als futiliteiten kunnen worden omschreven. Zo moeten langs het veld een thermometer en een hydrometer klaarliggen, zodat de temperatuur en de luchtvochtigheid in de sporthal op ieder moment kunnen worden gecontroleerd.

De grootte van de van internet voorziene persruimte is vooraf vastgesteld. Van elk duel moeten foto’s worden gemaakt door een door de CEV erkende fotograaf die zijn kiekjes zo spoedig mogelijk naar Luxemburg moet doorsturen. Bijl: ‘Dus niet iemand uit het ledenbestand die met een klik-klak rondloopt.’

De supervisor en de twee scheidsrechters worden op kosten van de club ondergebracht in een hotel met minimaal vier sterren. De eerste mag, als hij daar prijs op stelt, twee dagen voor de wedstrijd al afreizen.

Gelukkig voor Nesselande nemen de supervisors meestal genoegen met een zo kort mogelijk verblijf. ‘Die mensen zijn de kwaadsten niet’, aldus Bijl.

Bij Nesselande gaan ze gebukt onder alle restricties, maar klagen doen ze niet. Bijl: ‘We zijn hier uit sportief oogpunt ingestapt. Omdat we ons willen meten met de Europese en misschien wel de wereldtop. We wisten van tevoren waaraan we begonnen.

‘We hebben oude handboeken opgevraagd en ik heb met CEV-secretaris Riet Ooms besproken wat we konden verwachten. Het is geen avontuur waaraan we zomaar zijn begonnen.’

Wel trekken de acht CL-wedstrijden een zware wissel op de financiële huishouding van Nesselande, dat in de competitie onverslaanbaar is, maar Europees vooralsnog geen potten kan breken.

De inkomsten – 3000 euro bij een overwinning, 1000 euro bij een nederlaag – staan in geen verhouding tot de 150 duizend euro die de campagne volgens Bijl kost. ‘Het is pas kostendekkend als we de laatste vier halen.’

Omdat de CEV de reclameborden en vloerstickers heeft vergeven aan zijn huissponsors, kunnen de clubs hun inkomsten alleen uit de kaartverkoop halen. En de toeschouwersaantallen zijn nog niet om over haar huis te schrijven.

In het openingsbal tegen Iraklis Thessaloniki waren de tribunes matig gevuld. Dat was al beter tijdens de laatste thuiswedstrijd tegen Almeria, maar Bijl constateert dat Nederland niet warmloopt voor internationaal clubvolleybal. Logisch: de liefhebbers zijn immers de laatste jaren niet verwend met aansprekende resultaten.

Hoe anders gaat het eraan toe in België, dat met twee teams is vertegenwoordigd in de Champions League. Op bezoek bij Roeselaere zag Bijl hoe de club sponsors een buffet plus een vip-plaats aanbood voor een ‘flink bedrag’. Liefst 370 vermogende zakenlieden maakten van het aanbod gebruik. Bijl droomt ervan dit eens in Rotterdam te mogen meemaken.

Hoewel ze bij Nesselande natuurlijk het liefst hun krachten meten met de besten uit Zuid-Europa, is Bijl uit financieel oogpunt blij dat zijn team bij de loting werd gekoppeld aan Iraklis, Innsbruck, het Spaanse Almeria en vooral aan Roeselaere.

De reis naar Vlaanderen kon namelijk per bus worden ondernomen. En de Belgen hoefden voor de wedstrijd in Rotterdam niet van het vliegveld te worden afgehaald.

Meer over