Vuelta

Status quo na klimweekend Vuelta; Mas blijft grootste uitdager Roglic

Twee, door steile beklimmingen, hitte en een moordende tempo, spectaculaire en loodzware bergetappes in de Ronde van Spanje hebben zaterdag en zondag weinig veranderd in de top van het klassement.

Enric Mas, de grootste concurrent van Primoz Roglic. Beeld EPA
Enric Mas, de grootste concurrent van Primoz Roglic.Beeld EPA

De Fransman Romain Bardet won zaterdag het eerste deel van het tweeluik en de Pool Rafal Majka zondag deel twee. Majka, rijdend voor UAE, bekroonde een solo van liefst 86 kilometer. De Nederlander Steven Kruijswijk van Jumbo-Visma probeerde hem de laatste 56 kilometer te achterhalen, maar moest genoegen nemen met een tweede plek op anderhalve minuut.

Vóór het weekend was de verwachting dat de twee ritten voor een herschikking van de ranglijst zouden zorgen. Of op zijn minst dat de Noorse klassementsleider Odd Christian Eiking en de Franse nummer twee, Guillaume Martin, uit de top-10 zouden worden gefietst. Per slot hadden zij hun hoge klassering slechts te danken aan een monsterontsnapping in de tiende etappe waarin de klassementsrenners hen een voorsprong van 10 minuten schonken.

Eiking en Martin bleven over berg en dal echter zonder al te veel moeite bij de favorieten voor de eindzege, mede dankzij hun boven zichzelf uitstijgende ploegen Intermarché-Wanty-Gobert en Cofidis. Eiking ligt een kleine minuut voor op Martin en ruim anderhalve minuut op Primoz Roglic. De kopman van Jumbo-Visma heeft een voorsprong van 35 seconden op Enric Mas.

Outsider

Deze renner van Movistar lijkt, gezien zijn prestaties in de eerste twee weken van de Ronde van Spanje, de enige die Roglic van zijn derde Vuelta-zege kan afhouden. Als de weg omhoog loopt, en dat is ook deze Vuelta weer heel vaak het geval, is het alleen de Spanjaard die de Sloveen tot het uiterste weet te dwingen. Wie is deze 26-jarige outsider uit het Spaanse Artà?

Mas’ profiel meldt een gewicht van 61 kilogram en een lengte van 1 meter 77: een klimmer dus en daarmee een pure ronderenner. Hij rijdt nu zijn zevende grote ronde en zijn vierde Vuelta en, zegt hij in het Spaans op Engelstalige vragen, ‘ik ben in de vorm van mijn leven’. Winst in de Vuelta acht hij mogelijk. ‘Dit is een thuiswedstrijd, dus we moeten het proberen.’

Zijn derde Tour de France beëindigde Mas in juli dit jaar met een zesde plaats. Het bezorgde hem een zure nasmaak, ‘omdat ik op koers lag voor het podium’. Vorig jaar werd hij vijfde in zowel Vuelta als Tour en in 2018 behaalde Mas zijn beste ronderesultaat: tweede in de Ronde van Spanje plus winst in de (korte) bergetappe naar Andorra. De enige ronde die hij ooit won is die van Guangxi van 2019 in China.

Vertrouwen

De negende etappe van deze Vuelta, die eindigde met de klim naar Alto de Velefique, opende Mas de ogen: ik ben wel degelijk goed genoeg om te strijden om de winst in een grote ronde. ‘Nu heb ik het vertrouwen dat ik miste’, zei hij nadat hij toenmalig rodetruidrager Roglic op de Velefique voor het eerst moeilijk had gemaakt. ‘Na jaren hard werken, zat ik daar in een voor mij ongekende situatie: een man-tegen-man-gevecht om de eerste plaats in het klassement.’ Het was daar dat de twee zich loszongen van de andere favorieten. ‘Het is fijn om met Roglic te rijden, want dan zit ik dus op zijn niveau. Dat betekent veel voor me. Hij is immers, samen met Tadej Pogacar en niet veel andere renners, de referentie.’

Het is de vraag of Mas niet te veel bewondering voor zijn Sloveense tegenstander heeft om hem de knock-out toe te brengen. Anderzijds: toen in de tiende etappe de afdaling naar de finish leidde in Rincón de la Victoria, liet Mas bewust na Roglic te waarschuwen voor de spekgladde bochten daar, hoewel hij en zijn ploeg vooraf wisten van het gevaar. Roglic viel met succes aan, zou tijd gaan winnen op Mas, maar gleed uit in een bocht.

De komende week, en dan vooral in de extreem zware bergetappes op woensdag en donderdag, zal blijken of Mas Roglic kan bedreigen. Al zal hij realistisch gesproken de Sloveen moeten vermorzelen, want de olympisch kampioen tijdrijden pakt in de afsluitende tijdrit volgens zijn concurrenten minstens twee minuten op hen. Ook op mij, denkt Mas.

Zwaar vallen en derde worden

Zaterdag won Romain Bardet de eerste van de twee bergetappes van afgelopen weekeinde. De Fransman van Team DSM verdiende er ook de bolletjestrui mee, maar was vermoedelijk toch niet de sterkste man van de dag. Daar kwam de Australiër Jay Vine, kopman van Alpecin-Fenix eerder voor in aanmerking.

De 25-jarige renner is eerstejaars prof en mist de ervaring om bijvoorbeeld een bidon aan te pakken die vanuit de ploegleiderswagen wordt aangereikt. Op 34 kilometer van de finish ging dat met een snelheid van circa 60 kilometer per uur op een naar beneden lopende weg volkomen mis. Vine verloor bij het aanpakken van de bidon zijn evenwicht en smakte tegen het asfalt, een spoor van fietsaccessoires achterlatend. Toen de cameramotor hem verliet lag hij uitgeteld languit op de weg met bloed aan de benen. Het leek erop dat de mededeling spoedig zou volgen dat Jay Vine, rugnummer 21, de koers heeft moeten verlaten en in de gereedstaande ambulance was gestapt.

Het tegenovergestelde gebeurde. Toen de koplopers met een kwartier voorsprong op het peloton aan de 14,5 kilometer lange slotklim van de dag, de Pico Villuercas, begonnen, zat Vine daar opeens bij. Met wapperende, loshangende rugnummers en gaten in zijn tenue, ging hij zelfs in de aanval. Feitelijk presteerde hij uiteindelijk het ongelooflijke: Vine werd derde op 44 tellen van Bardet.

Meer over