Standard nieuwe heerser in België

Zomerse hitte omhelst Zuid-Europese warmbloedigheid als Standard Luik op een zwoele zondagavond, even na half elf, de landstitel prolongeert. Ook België heeft zijn kampioen, na twee beslissingduels tegen Anderlecht.

Van onze verslaggever Willem Vissers

Luik ligt zo dicht bij het bedaarde, chique Maastricht, en is toch zo anders. Heetgebakerd voetbalpubliek. Rauw. Tribunes als rode muren rijzen bijna loodrecht op uit het frisgroene gras, tegen het silhouet van de uitlopende Ardennen. Gezang zoals het in Nederland niet bestaat. Nou ja, bij FC Twente een beetje of bij NAC, en bij Feyenoord in zijn vervlogen toptijd. Spelers staan onder stroom.

Luik lijkt opeens zoveel zuidelijker, alsof het in Italië ligt of Turkije. In zekere zin is dat ook zo, met al zijn nationaliteiten. Het is misschien jammer dat vooral Nederlanders niets zien in de Beneliga, hoewel KNVB-voorzitter Van Praag onlangs weer eens een balletje opgooide. Standard, Anderlecht, Racing Genk, Club Brugge, ze zouden een extra dimensie toevoegen aan de Nederlandse competitie, qua sfeer, maar zeker ook qua mentale weerstand en fysieke kracht.

Standard – Anderlecht is een gevecht dat soms alleen op voetbal lijkt, met een scheidsrechter die zich wat fluiten betreft bij handbal of waterpolo gewaand moet hebben.

De voormalige Anderlecht-ster Jan Mulder, gast van de Belgische tv, kijkt voor de aftrap uit over een verwachtingsvol Sclessin en slaakt een kreet van verrukking: ‘Schitterend. Anderlecht-trainer Jacobs heeft gezegd dat België met zijn beslissingswedstrijden het lachertje van Europa is. Juist niet. Dit is de droom van elke jongen! Schoolvoetbal.’

Anderlecht en Standard eindigden gelijk in punten na 34 duels en hadden even vaak gewonnen, hetgeen in België in dat geval beslissend is. Voor het eerst sinds 1986, en voor het laatst, omdat de bond aldus heeft besloten, moest de kampioen komen uit twee zogenoemde testmatches. In Brussel werd het 1-1, en nu 1-0.

Standard was tot 2008 25 jaar geen kampioen geweest en prolongeerde dus de titel. De ploeg van de Roemeense trainer Bölöni is een strijdbare, vaardige ploeg die ook op Europees niveau aardig meekan, zo bleek afgelopen seizoen.

Met de duels tegen Anderlecht herleefde ook iets van het glorieuze verleden van het Belgische clubvoetbal. Mulder: ‘Anderlecht en Standard waren in mijn tijd (eind jaren zestig) dé rivalen. Voetballen op Sclessin, dát was iets.’ Hij herinnert zich zinderende persoonlijke duels met Pilot, een Luxemburger. ‘Beenhard’, aldus Walter Meeuws, die meeluistert. Meeuws is een voormalige vedette uit de grote tijd van Standard, van pakweg een decennium na Mulder.

Sclessin ligt ook zo mooi. De cafés rond het stadion puilen uren voor de wedstrijd uit, de straten lopen vol, auto’s maken stapvoets vorderingen op weg naar de geïmproviseerde parkeerplaatsen. Hier geen tekentafel-stadion aan de rand van een industrieterrein, liefst met een parkeergarage, om maar bewijs te leveren dat voetbal onderdeel is van de amusementsindustrie. Nee, het volk en voetbal zijn hier elkaars verlengde, en de partijen nemen eventueel ongemak gaarne op de koop toe.

Het kampioenschap van Standard, het tiende pas in de geschiedenis, herschept de orde in België. Mark Degryse, voormalig uitblinker van Anderlecht, voor de wedstrijd: ‘Wint Luik, dan kan het op nationaal vlak blijven heersen. Dan kan de club rekenen op 15 miljoen euro, door de plaatsing voor de Champions League.’

Dat bedrag is slechts een miljoen of vijf minder dan het jaarbudget van Standard. Anderlecht dient twee voorrondes af te werken, met zeker één topper als opponent.

De spelers van Standard, met de jonge Belgische regisseurs Defour en Witsel, gaven al aan te willen blijven als ze samen de Champions League in kunnen. Het was dus duidelijk hoeveel op het spel stond, in deze wedstrijd van vijftien miljoen.

Veel overtredingen dus, negen gele kaarten, nervositeit, en een verdiende winnaar, Standard. Tientallen malen vraagt de omroeper om sportiviteit van het publiek, dat van het vooraf uitgedeelde papier voor de sfeeractie proppen maakt en het veld bekogelt. Vuurwerk ontploft het en der.

Standard wint dus, na een omstreden strafschop. Witsel scoort. Na afloop breekt de gekte los. De hymne van de Champions League weerklinkt en de omroeper smeekt of de fans na de bestorming van het veld terug naar de tribune willen. Nee dus.

Meer over