Champions League

Spektakel verzekerd bij een kort en krachtig avondje baanwielrennen

Het baanwielrennen krijgt ook een Champions League. Een kort en overzichtelijk avondprogramma inclusief prijzengeld in plaats van een ondoorzichtig evenement over meerdere dagen. De meningen zijn verdeeld, blijkt uit een rondgang langs Nederlandse toppers.

Rob Gollin
Shanne Braspennincx in actie tijdens de WK in Roubaix. Beeld ANP
Shanne Braspennincx in actie tijdens de WK in Roubaix.Beeld ANP

Het is een geregeld spectaculaire maar niet altijd even gemakkelijk te doorgronden tak van de fietssport, het baanwielrennen. Wedstrijden, op EK’s en WK’s, worden uitgesmeerd over enkele dagen, gevuld met kwalificaties, voorronden en herkansingen. In de duuronderdelen worden soms tot 160 ronden afgelegd, waarbij renners niet zelden verspreid raken over de volle lengte van de baan en toeschouwers het spoor bijster raken. Heeft iemand een ronde voorsprong genomen? Wie rijdt er nu eigenlijk vooraan?

Om de aantrekkingskracht een impuls te geven, heeft de internationale wielerfederatie UCI het initiatief genomen de discipline in meer hapklare brokken uit te serveren, in een programma dat slechts één avond in beslag neemt - preciezer: drie uur - uitgevoerd door het puikje in de sport. Zaterdagavond is op het eiland Mallorca, in het velodroom Illes Balears, de eerste aflevering van de UCI Track Champions League. Spektakel verzekerd, belooft de organisatie. RTL 7 en Videoland gaan de wedstrijden live uitzenden.

Alleen maar kampioenen

Olympische en wereldkampioenen uit Nederland zijn erbij: Jeffrey Hoogland, Harrie Lavreysen, Shanne Braspennincx en Kirsten Wild. Ook Roy Eefting en Laurine van Riessen kregen een uitnodiging. In totaal doen 72 renners uit 30 landen mee, 36 mannen en 36 vrouwen. Na Mallorca trekt het circus naar Litouwen en Groot-Brittannië, in Londen op twee achtereenvolgende dagen. De reeks wordt op 11 december afgesloten in Tel Aviv. Saint-Quentin-en-Yvelines, net buiten Parijs, viel onlangs af: de wielerbaan daar dient als vaccinatiecentrum.

WK baanwielrennen. Harrie Lavreysen (links) wint in twee manches de finale van de spint van Jeffrey Hoogland. Beeld Klaas Jan van der Weij
WK baanwielrennen. Harrie Lavreysen (links) wint in twee manches de finale van de spint van Jeffrey Hoogland.Beeld Klaas Jan van der Weij

Met vier nummers is het overzichtelijk gehouden. Voor de explosieve nummers staan twee onderdelen geprogrammeerd: de sprint en de keirin. Op de sprint rijden in de voorronde en de halve finale drie renners over drie ronden tegen elkaar, in de finale zijn het er twee. Op de keirin leggen zes deelnemers twee ronden achter een gangmaker af, waarna ze in drie ronden om de winst strijden. Uit de nummers die een lange adem vereisen, is gekozen voor de scratch (18 renners rijden over 5 kilometer om het hardst) en de afvalkoers (wie na twee ronden als laatste over de streep komt, moet de baan verlaten). Met elke race zijn punten te verdienen, de winnaar ontvangt ook geld: 1000 euro. Wie de eindzege in zijn of haar categorie grijpt, krijgt 25 duizend euro. In totaal is ruim 500 duizend euro aan prijzengeld beschikbaar.

Commercieel baanwielrennen?

Het initiatief maakt onder de renners gemengde gevoelens los. Harrie Lavreysen is enthousiast. ‘Het kan een eerste stap zijn in de richting van commercieel baanwielrennen. Zo’n compact programma kan leiden tot meer verbinding met fans. Ik kan nu tegen mijn vrienden zeggen: kijk zaterdagavond maar, dan ben ik op tv. Tot nu toe moest ik ze laten weten dat ik op woensdag rij, op donderdag, op zaterdag en op zondag, op verschillende momenten. Dat is niet zo aantrekkelijk.’ Van het prijzengeld is hij niet onder de indruk. ‘Natuurlijk wordt er elders meer verdiend. Maar onze sport is baanwielrennen. Daar moet je het maar mee doen.’

Jeffrey Hoogland stelt zich wat afwachtender op. ‘Het klinkt wel oké, het kan een cool concept zijn, maar ik moet nog zien wat er gebeurt. Laten we over een jaar maar eens oordelen.’ Aan zijn inzet zal het niet liggen. ‘Als ik ergens start, wil ik winnen.’ Over de verdiensten maakt hij zich geen illusies. ‘Het is fijn dat er nu beloning komt, maar ik ben deze sport niet begonnen omdat ik dacht dat het een vetpot was. Je zult nooit tonnen gaan verdienen. Harrie en ik zijn zo’n beetje de Ronaldo en Messi van het baanwielrennen, we werken net zo hard, alleen zijn er veel minder fans aan verbonden. Nee, dat steekt niet. Dan had ik maar moeten gaan voetballen. Dat kan ik totaal niet.’

Vriendin Shanne Braspennincx: ‘Ik ben benieuwd hoe het uitpakt. We moeten veel zelf doen, de KNWU stelt alleen het materiaal beschikbaar. Het is wel spannend, het kan het begin van een nieuw model zijn, met meer partijen.’ Ook zij beschouwt de prijzenpot als bijzaak. ‘Baanwielrennen blijft een wat ondergeschoven kindje, maar ik voel me niet benadeeld. Ik doe dit uit liefde voor de sport.’ Kirsten Wild liet vorige maand op de WK in Roubaix na haar laatste wedstrijd in het oranje shirt weten dat er voor haar in de Champions League weinig eer op het spel staat. Ze betitelde de competitie als ‘werk’.