Spaanse geel past geen renner zo goed als Zülle

Na zes jaar peseta's te hebben verdiend in Spanje gaat de Zwitser Alex Zülle dat volgend jaar in Andorra doen....

GEEN WIELRENNER past het Spaanse geel beter dan Alex Zülle. Terwijl zijn ploeggenoten zich zondag hulden in het gele tricot van sponsor ONCE voor de afsluitende etappe van de Vuelta, hees de 29-jarige Zwitser zich in het gele leiderstricot. Uitgesmeerd over drie Ronden reed tweevoudig Vuelta-winnaar Zülle maar liefst 38 dagen in het amarillo en dat is een record.

Vanaf volgend seizoen zal Alex Zülle de concurrentie achter zich moeten laten om het geel te mogen dragen, want de clubkleuren zijn voortaan blauw-wit. Na zes jaar de Spaanse blindenloterij ONCE te hebben gediend, gaat hij nu de belangen van horlogefabrikant Festina verdedigen.

Het nieuws van zijn overstap lekte uit tijdens de Tour de France en zijn aanstaande ploeggenoten kregen veel vragen te beantwoorden. Vreesde Richard Virenque niet voor zijn kopmanschap? Nee, zei Richard Virenque. Hij was en blijft het speerpunt voor de Tour. Zülle kan dan mooi de verkoop van horloges in Spanje stimuleren. En de afgelopen weken bewees hij opnieuw daarvoor geknipt te zijn.

Zülle kon in die tweede Tourweek zijn licht niet meer laten schijnen over de aanstaande rolverdeling. Hij had op dat moment de Tour al noodgedwongen de rug toegekeerd en dat maakte zijn zegetocht gisteren in Madrid ook zo bevredigend: wat een bleek seizoen leek te worden, kreeg opeens toch nog kleur.

Na al het blessureleeed van de afgelopen maanden had Zülle zelf al nergens meer op gerekend toen hij drie weken geleden in Lissabon aan de Vuelta begon. Van fietsen was de afgelopen zomer niet veel gekomen door alle valpartijen. 'Ik ben ook nog nooit zo relaxed aan de Vuelta begonnen', zei hij gisteren na aankomst in Madrid.

Zülle fietst voor geld sinds 1991 en heeft sinds 1993 de reputatie van brokkenpiloot. Je zult hem overigens moeilijk sneller kwaad krijgen dan in die richting suggesties te doen. 'Ze zeggen altijd: Zülle valt, Zülle valt. Soms heb je schuld, maar ik heb ook veel pech gehad', zei hij drie maanden geleden in de Volkskrant.

Vier jaar geleden ging hij onderuit in de Ronde van Spanje. Hij droeg op dat moment de leiderstrui, maar moest die inleveren omdat verder rijden onmogelijk was. In 1996 sloeg Zülle tijdens de Tour tegen het wegdek in de afdaling van de Cormet de Roselend. Bij het WK in eigen land gebeurde hetzelfde toen de ravitaillering niet helemaal vlekkeloos verliep.

Dit jaar begon de ellende in de Dauphiné Libéré. In de finale van de tweede etappe ging Zülle onderuit en besloot vanwege de kwetsuren een paar dagen later zijn voorbereiding op de Tour de France in Zwitserland te vervolgen. Maar ook in die ronde ging het mis. In een afdaling slipte hij weg op het natte wegdek en brak zijn sleutelbeen.

Deelname aan de Tour, waarin hij door de pensionering van Indurain favoriet was geworden, leek uitgesloten. Maar een dag later ging Zülle al onder het mes en drie dagen later zat hij al op de hometrainer.

Zülle verscheen dus toch aan de start in Rouen, maar in de eerste etappe naar Forges-les-Eaux ontbrak hij vanzelfsprekend niet bij de eerste de beste massale valpartij. Aanvankelijk leek de schade mee te vallen, maar na de vierde etappe vond Zülle het wel mooi geweest. Bij nadere inspectie bleek het sleutelbeen toch weer gebroken.

Met schroeven in het sleutelbeen en extra kilo's door de gedwongen zag Alex Zülle de toekomst somber in. Hij keek bij de start van de Vuelta al vooruit naar de wintermaanden waarin achterstallig trainingswerk voor de boeg lag. In Spanje meende hij alleen in dienst van Laurent Jalabert van nut te kunnen zijn.

Maar de Fransman moest in de Sierra Nevada te veel terrein prijsgeven, terwijl de Zwitser in de eerste tijdrit na een week fietsen de eerste plaats in het klassement greep. Sindsdien is het amarillo door geen andere coureur meer gedragen. Zülle bekende het achteraf moeilijker te hebben gehad dan de concurrentie vermoed zal hebben. 'Maar gelukkig heb ik dat verborgen weten te houden voor mijn rivalen.'

Een van die rivalen was landgenoot Laurent Dufaux. Volgend jaar zijn ze ploeggenoten en Alex Zülle bekende deze week in Sport Zürich dat wel een raar idee te hebben gevonden. 'Elke keer als ik Bruno Roussel, mijn toekomstige ploegleider, tegenkwam, feliciteerde hij mij.' Niet zo vreemd natuurlijk. Roussel kan nu rekenen op een werknemer met zelfvertrouwen die bovendien een karrevracht aan UCI-punten meeneemt.

Zülle zelf was vooral blij dat hij met opgeheven hoofd afscheid kon nemen van ploegleider Saiz die hem al die jaren naar zijn huidige niveau begeleidde. Alex Zülle heeft zich ontwikkeld tot een ronderenner die in de tijdritten toeslaat.

Van zijn 53 zeges waren er 31 een individuele strijd tegen de klok. Over anderhalve week verdedigt hij in San Sebastian zijn wereldtitel en zaterdag was Alex Zülle ook de snelste in de 43 kilometer lange tijdrit rond Alcobendas.

De horlogefabrikant zal er volgend jaar vast nog wel eens zijn voordeel mee doen. En anders kan hij bij valpartijen in een ravijn nog wel eens wijzen op de onverwoestbaarheid van zijn product.

Bart Jungmann

Meer over