Sorry Edgar

EDGAR DAVIDS heeft de afgelopen zes jaar zes woorden tegen mij gesproken, als wrrrah wordt meegerekend...

1. 'Wat moet je?' (toen ik hem na een Europacupwedstrijd van Ajax op de rechterschouder tikte en hij zich omdraaide.)

2. 'Nee' (toen ik hem, nadat hij zich had omgedraaid, vroeg of ik hem iets mocht vragen.)

3. 'Wrrrah' (toen hij van Ajax naar AC Milan was getransfereerd en in een Amsterdamse hotel antwoord gaf op de vraag of hij enkele minuten wilde praten met de Nederlandse pers.)

4. 'Hallo' (toen we elkaar na de wedstrijd Juventus - Real Madrid passeerden op het zogenoemde Vip-dek van de Amsterdam Arena.)

Wat mij betreft mag hij zich de komende 25 jaar tot deze zes woorden beperken.

De afgelopen vijf weken heeft een vijftal collega's geprobeerd Davids te verleiden tot een vraaggesprek. Misschien waren het er wel meer, maar dan zijn de onderhandelingen me ontgaan.

Ik bewonder hun doorzettingsvermogen zeer, en oprecht. Als ik iets van de gesprekjes verstond, was het negen van de tien keer het woord 'nee'.

Davids heeft andere dingen te bieden. De wijze waarop hij door de mixed-zone laveert, is van een bijna ontroerende schoonheid. Met de ogen op de grond gericht passeert hij hongerige journalisten met ferme tred.

Als hij wordt aangesproken, loopt hij zonder iets te zeggen door, verder, en verder, tot hij de deur heeft bereikt waarachter de vrijheid lonkt. Een uitzondering maakt hij soms voor Italiaanse journalisten of Frits Barend.

(Nóg fraaier is overigens de manier waarop Bogarde door de gemengde zone loopt. Hij draagt vaak een pet en een zonnebril en heeft, als we geluk hebben, ook nog eens een walkman om zijn hoofd geklemd. Bovendien kijkt hij nog bozer dan Davids. Schitterende voetballer, Bogarde.)

Het is niet goed, het is niet professioneel en misschien heeft deze bekentenis een vermaning van de hoofdredactie tot gevolg, maar nooit zal ik Edgar Davids nog een keer vragen of hij mij te woord wil staan.

Als een collega er in slaagt hem te interviewen, zal ik het artikel met belangstelling lezen en vurig hopen dat Davids' idiote gedrag in 1996 in het exclusieve gesprek ter sprake is gekomen.

Maar ik wil Edgar Davids niet interviewen.

Sorry Edgar.

Paul Onkenhout

Meer over