Siciliaanse chaos treft Giro-peloton

Na drie dagen fietsen op Sicilië heeft het peloton van de Giro d’Italia maandag het vasteland bereikt. Maar niet zonder een zucht van verlichting te slaken....

Marije Randewijk

Dat was vooral tijdens de pinksterdagen moeilijk genoeg. De wedstrijdleiding bleek bij het schetsen van het parcours het spektakel weer eens boven de veiligheid van de renners te hebben verkozen. Als de renners niet voor spanning zorgen, moet de organisatie dat maar doen, redeneerde de legendarische Giro-directeur Vicenzo Torriani jaren geleden al.

Zijn adagium heeft altijd standgehouden. Het is in de Italiaanse ronde een oude kwaal. Liever een extreem steile helling of een miraculeuze bocht aan de finish, dan een gezond peloton.

Ook op Sicilië stond op voorhand vast dat de permanente staat van chaos, gecombineerd met de niet verwachte regen, op het eiland slachtoffers zou eisen. Wielrennen op het eiland is gevaarlijk. De Sicilianen Giovanni Visconti (Quickstep) en Vincenzo Nibali (Liquigas) hadden hun collega’s vooraf gewaarschuwd.

Zo slaagde de wielerploeg van Rabobank er voor de ploegentijdrit bijvoorbeeld nauwelijks in het parcours te verkennen. De weg werd niet afgezet en aan fietsers hebben ze in de mierenhoop van Palermo, een stad zonder verkeersregels, geen boodschap.

Het is niet voor niets dat de twee Siciliaanse talenten al op jonge leeftijd het eiland ontvluchtten. Dat had niets te maken met de slechte reputatie van hun geboortegrond. ‘Als ik zeg dat ik uit Messina komt, dan zeggen ze vaak: Ah, maffia! Ik word daar altijd een beetje moe van’, vertelde Nibali in de aanloop naar de Giro. Want juist op Sicilië lijken de tekenen in de strijd tegen de Cosa Nostra hoopvol.

Nibali en Visconti vertrokken omdat het zuiden traditioneel geen vruchtbare grond is voor grote kampioenen. Die komen in Italië vaker uit het industriële noorden of uit Toscane.

Nibali, die een grote toekomst wordt voorspeld als ronderenner, besloot op 17-jarige leeftijd dat hij daarnaartoe moest. ‘Op Sicilië waren te weinig wedstrijden en zodoende kon je jezelf er ook niet in de kijker rijden.’

Visconti, die opgroeide in Palermo, deed vanaf zijn dertiende samen met zijn vader elk weekeinde met een tot minicamper omgebouwde Fiat het vasteland aan, op zoek naar wedstrijden. Op dezelfde leeftijd als Nibali nam de huidige Italiaanse kampioen zijn intrek bij een pleeggezin in Toscane. ‘Dat was veel trainen en afzien. Ik miste mijn familie enorm.’

Op hun geboortegrond probeerden ze de afgelopen dagen de aandacht te trekken. Visconti deed het in Agrigento. Nibali een dag later in de buurt van Messina, de plek waar hij opgroeide. Het leverde weinig op. Uiteindelijk waren zelfs de twee Sicilianen blij dat ze heelhuids hun eiland konden verlaten.

Niet alle renners waren net zo fortuinlijk. Maandag verdwenen de Australiërs van CSC, Bradley McGee en Stuart O’Grady, uit de wedstrijd met een gebroken sleutelbeen. Een dag eerder gaf David Zabriskie, op weg naar de Vallei van de Tempels, na een zware val op. De excentrieke tijdrijder, zaterdag met Slipstream nog de sterkste in de ploegentijdrit in Palermo, kampt met problemen aan de rug.

Of de ritwinnaar van zondag, Riccardo Riccò, dinsdag van start gaat, is onzeker. Hij sloeg in de slotfase van de derde etappe tegen de grond en brak daarbij waarschijnlijk een vinger. De 24-jarige Italiaan gold als een van de belangrijkste outsiders voor de eindzege.

Het malheur dat overigens ook klimmer Mauricio Soler en Rabobank-sprinter Graeme Brown trof, maakte de licht ontvlambare Riccò woedend. ‘Ik geef er de voorkeur aan niets te zeggen over het parcours, anders zal het misschien grof worden. Ik zeg alleen dat wat we vandaag hebben meegemaakt, met wegen die plotseling versmallen, met sporen in de wegen, en meer van dat... Men had een ander traject moeten kiezen.’

De etappewinnaar van maandag haalde de schouders op. De eerste dagen van een grote ronde zijn altijd hectisch, zei Daniele Bennati. ‘Goed, de laatste kilometers waren wel erg slecht’, gaf ook hij uiteindelijk toe. ‘Ik probeerde voorin te blijven om uit de chaos weg te zijn, achter me moet het een gekkenhuis zijn geweest.’

Het was de eerste Giro-zege voor Bennati. Eerder won hij etappes in Tour en Vuelta. ‘Voor een Italiaan is het geweldig in de Giro te winnen, zeker ook omdat die ronde nog ontbrak op mijn palmares.’

Meer over