Serie strafschoppen wordt vermoeid Oranje fataal

Op een adembenemende avond in Marseille heeft het Nederlands elftal de grootste aller voetbalfinales gemist. De noodzakelijke reeks strafschoppen, nodig na een eindstand van 1-1 na 120 minuten, bleek de ploeg fataal....

Van onze verslaggever

Willem Vissers

MARSEILLE

Clarence Seedorf was als eerste bij Ronald de Boer, die de vierde Nederlandse strafschop gestopt zag door Taffarel, waarmee de beslissing was geforceerd. De doelman was ook sterker gebleken dan Cocu. Seedorf miste twee jaar geleden tijdens de kwartfinale van het EK tegen Frankrijk en kent de gevoelens dus als geen ander.

Nederland kampte in de verlenging met grotere conditionele problemen dan de Brazilianen, die steeds vaker profiteerden van de zwakke Nederlandse rechterflank. De geblesseerde Reiziger was vervangen door Winter, die totaal geen vat had op de ingevallen dribbelaar Denilson. Ronaldo kreeg wat meer ruimte en etaleerde zijn klasse vooral in dat maximaal halve uur extra.

Bij een doelpunt zou een abrupt einde zijn gekomen aan de wedstrijd. Patrick Kluivert had het gouden doelpunt op de schoen, maar schoot na een voorzet van Van Hooijdonk over. Sommigen in Oranje kregen het ene been nauwelijks meer voor het andere in die fase.

Nederland mocht zich beklagen om dat moment in de blessuretijd na negentig minuten, toen Van Hooijdonk werd neergelegd door Junior Baiano. In plaats van een strafschop kreeg hij de gele kaart.

De eerste helft van de reguliere speeltijd was, net als tijdens de kwartfinale van vier jaar geleden in Dallas, een tactisch spel. Na rust en in de verlenging bruiste en golfde de wedstrijd als maar weinige in het toernooi. Uitgerekend Ronaldo en Kluivert, jongelingen die in de zomer van 1994 hun opwachting maakten in de Nederlandse competitie, scoorden.

Was het opvallend dat Nederland lange tijd aanviel en Brazilië counterde? Nee, want eigenlijk is dat bekend.

Nederland koesterde, tot de verlenging, ook meer balbezit, maar ook dat is geen nieuws meer. Indrukwekkend was de wijze waarop Frank de Boer zich ontfermde over het Braziliaanse wonderkind Ronaldo, die zijn grote moment vlak na rust kende.

De Boer bleef overeind met sportief spel en zag ook nog kans om zijn defensie te leiden. Bovendien redde hij Nederland verschillende malen, onder meer door in de verlenging een omhaal van Ronaldo van de lijn te koppen.

Zoals verwacht had bondscoach Hiddink de geschorste Numan op de linker verdedigingsflank vervangen door Cocu, die op dit WK aan een rondreis door het elftal bezig is. Zenden was de aanvallende pion aan de linkerkant.

De 21-jarige Limburger startte pas voor de tweede keer in het basiselftal van de nationale ploeg. Zenden stond model voor de nervositeit aan Nederlandse kant, die pas gaandeweg de eerste helft uit de ploeg vloeide.

Toch stond Zenden aan de basis van twee van de drie gevaarlijke momenten voor de rust. Uitblinker Kluivert kopte net over na een voorzet van de flank, Ronald de Boer zag de bal weggegleden door Roberto Carlos. De enige doorbraak van de Brazilianen voor rust, van Ronaldo, werd geblokkeerd door Stam.

Het ene moment van onoplettendheid in de eerste minuut na de pauze werd Nederland fataal. Rivaldo gaf de bal diep op Ronaldo, die opeens alleen Cocu bij zich wist. De oud-PSV'er tikte de bal onder Van der Sar door.

Voor Brazilië was dat doelpunt het teken om zich voor het eigen doel te verschansen en te gaan gokken op de snelheid van Ronaldo en Rivaldo. Nederland zette de Brazilianen vast, met redelijke kansen tot gevolg. Na een hoekschop van Jonk en doorkoppen van van Kluivert schoot Frank de Boer van dichtbij in met rechts. Taffarel redde met een reflex.

Nederland viel aan, maar deed dat met te veel balverlies om het duel in de greep te krijgen. Elke keer dat de bal verloren ging, stonden Ronaldo, Rivaldo en later Denilson klaar om te counteren.

Van der Sar redde voor Ronaldo, ten koste van een blessure. Terwijl Ed de Goeij al warmliep, bracht koud water Van der Sar weer op de been. Kluivert kopte net voorlangs. Davids, die eerst de gele kaart kreeg voor een charge op Sampaio, ontsnapte aan rood toen hij Ronaldo torpedeerde.

Ronaldo mocht op de rand van buitenspel doorgaan, maar Davids was net op tijd terug om hem een tikje te geven. De wedstrijd golfde op en neer en riep ook na rust herinneringen op aan het spektakelstuk van vier jaar geleden.

Van der Sar redde met een reflex op een inzet van dichtbij van Rivaldo en net als tegen Joegoslavië en Argentinië scoorde Nederland vlak voor tijd. Cocu onderschepte de bal, Ronald de Boer gaf de voorzet, Kluivert kopte in. Het was Kluiverts verdiende beloning voor zijn gave spel.

Het moment in de blessuretijd zal nog vaak ter sprake komen, net als de bal van Rensenbrink op de paal twintig jaar geleden in de finale van het WK in Argentinië. Wat, als Nederland toen een strafschop had mogen nemen?

Meer over