Schamele oogst judoka's in 'pokkentoernooi'

'Getver, wat een pokkentoernooi', zei Marjolein van Unen hartgrondig. De judobondscoach liet niet na haar ongenoegen uit te spreken over de stroef verlopen en zeer tegenvallende Europees kampioenschappen....

De magere medailleoogst was de slechtste prestatie van de Nederlandse ploeg sinds de samenvoeging van het mannen- en vrouwentoernooi in 1988. De diskwalificatie van Edith Bosch was slechts een van de vele tegenvallers die de judoka's in Düsseldorf moesten incasseren.

Deborah Gravenstijn had niet haar dag, Daniëlle Vriezema trof een zware loting, Guillaume Elmont miste scherpte en Claudia Zwiers wist evenmin een welhaast zekere medaille te bemachtigen. Slechts de broers Dennis en Elco van der Geest en Mark Huizinga, nog niet eens volledig hersteld van een blessure, bleven met respectievelijk twee keer zilver en brons bij de les.

Vooral de zilveren plak van Elco van der Geest werd met vreugde begroet, al kon het de sombere stemming nauwelijks verbloemen. Zelf was de jongste Van der Geest (24), die drie maanden geleden nog een meniscusoperatie onderging, helemaal niet zo te spreken over zijn verloren finale. Goud was voor detitelverdediger (-100 kilo) haalbaar geweest als hij zich aan het tactische plan had gehouden, zo zei hij na afloop gedesillusioneerd.

De zorgvuldig met vader Cor en broer Dennis doorgesproken tactiek was echter vergeten zodra hij zijn Israëlische tegenstander Zeevi bij de kraag had vastgepakt. 'Ik had veel langer moeten wachten en moeten sleuren. Dit is zo'n sluwe vos. Hij geeft je het gevoel dat je hem kan gooien, terwijl je weet dat het niet zo is.'

Toch liet Van der Geest zich daardoor beetnemen. Zijn te weifelend ingezette schouderworp strandde op de onverzettelijkheid van de Israëliër, waarna hij zelf bij de benen werd genomen en door de lucht vloog. 'Zo zie je dat ik er dus nog steeds niet helemaal ben. Dat laatste stukje moet ik nog leren', aldus Van der Geest die een knappe reeks neerzette. Op drie EK's behaalde hij achtereenvolgens brons, goud en zilver.

Voor Huizinga betekende zijn bronzen plak in de klasse tot 90 kilo de negende medaille in tien EK's. Achteraf kon hij zichzelf verwijten iets te voorzichtig aan zijn tweede partij tegen de Est Budolin te zijn begonnen. Die schroom was het gevolg van weinig wedstrijdritme en een nog niet geheel genezen gebroken vinger.

De vraag is zelfs of het ooit weer helemaal goed komt met zijn wijsvinger die hij niet volledig kan buigen. 'Ik heb iets minder grip met die hand, maar een paar maanden geleden dacht ik nog dat ik er helemaal niks meer mee zou kunnen. Ik kan er nu gelukkig creatief mee omgaan. Helaas heb ik mezelf vandaag een beetje onderschat', aldus Huizinga.

Nochtans was hij blij met brons, dat hem vertrouwen gaf in de aanloop naar de WK over vier maanden in Japan. Nog nooit won de Vlaardinger (29) een medaille bij een wereldkampioenschap. 'De concurrentie heeft hier kunnen zien dat ze straks in Japan heel erg rekening met mij moeten houden.'

In het vrouwenkamp was dat vertrouwen volledig weggeslagen. Deborah Gravenstijn (-57 kilo), twee jaar geleden zilveren medaillewinnares bij de wereldtitelstrijd in München, werd in haar tweede partij verrast door een overname. Ze had de partij tegen de Russische Sonina met een koka voorsprong rustig uit kunnen judoën, maar liet zich na een aansporing van coach Jan de Rooij tot een actie verleiden. Woedend stoof Gravenstijn naar buiten om, eenmaal weer tot bedaren gekomen, haar coach in bescherming te nemen. 'We doen dit samen. En ik heb het gewoon niet goed gedaan.'

Van de schouderblessure, die haar aan het begin van het seizoen maandenlang van de mat hield, had Gravenstijn geen last meer gehad. De winst in de Britse Open had haar juist vertrouwen gegeven dat ze haar bronzen EK-plak van vorig jaar een mooi vervolg kon geven. 'Ik had hier in de halve finale kunnen staan, maar dit was echt mijn dag niet.' Dat gold eigenlijk voor bijna alle vrouwenjudoka's, hoewel de pas 20-jarige Natascha van Gurp (-52 kilo) daarop een uitzondering maakte.

Bondscoach Marjolein van Unen zei zich de komende weken te zullen beraden over drastische maatregelen. Eerder liet ze al weten een intensievere begeleiding van de judoka's op Papendal voor te staan.

Meer over