Sanne Wevers komt tweemaal ten val, maar dat deert haar niet

Olympisch turnkampioen Sanne Wevers is zó efficiënt op de balk, dat jury's haar als norm nemen voor strengere waarderingen. Maar ook zij verliest soms haar evenwicht: zondag zelfs twee keer.

Sanne Wevers passeert balend vader en coach Vincent Wevers en krachttrainer Ton Leenders. Beeld Jiri Buller / de Volkskrant
Sanne Wevers passeert balend vader en coach Vincent Wevers en krachttrainer Ton Leenders.Beeld Jiri Buller / de Volkskrant

Nog nooit in haar serieuze turnleven viel Sanne Wevers tweemaal van de balk. 'Ja, in training. Maar in één wedstrijd, nee. Nog nooit gebeurd', sprak de olympische balkkampioen van Rio na de invitatiewedstrijd van Duiven, waarin ze zondagmiddag tweemaal van de evenwichtsbalk (10 centimeter breed) donderde.

De eerste valpartij zag er vervaarlijk uit. Het was bij de opsprong, een arabier flikflak met halve draai vanaf de springplank. Het is een nieuw element. De wedstrijdeisen in het turnen worden per traditie per olympische cyclus aangepast. De hooggewaardeerde halve draai betekent dat de turner geen zicht heeft op de landing.

Zo gleed Wevers met gespreide benen van de balk. Even later vloog ze nog een keer van het met stof beklede hout. Dat was na een losse overslag, waar de balans verloren ging. De turner, die volgende week zondag 26 wordt, leek met haar voorlaatste plaats (12,167 punten) erg teleurgesteld, maar de slechte score had geen consequenties voor haar deelname aan de WK turnen, volgende maand in Canada. Er zijn geen betere balkturners dan zij en haar zus Lieke, de winnares van het onderdeel (13,667 punten).

Sanne Wevers komt ten val tijdens haar oefening op de evenwichtsbalk. Beeld Jiri Buller / de Volkskrant
Sanne Wevers komt ten val tijdens haar oefening op de evenwichtsbalk.Beeld Jiri Buller / de Volkskrant

Het plan van Sanne Wevers reikt tot en met de Olympische Spelen van 2020 in Tokio, waar ze haar titel van Rio wenst te verdedigen. Om dat te kunnen - ze is dan 28 - moet een nieuw pad worden uitgestippeld. Dat behelst in haar geval een nieuw geschreven oefening die uiteindelijk een uitgangswaarde van 7,0 dient te bezitten. De mislukte oefening van Duiven was goed voor 6,1.

Vader Vincent Wevers blijft de coach. Krachttrainer Ton Leenders stond in Gelderland weer langs de lijn. Tweelingzus Lieke, de allrounder die wegens een zere voet ('een pechje met het botvlies') haar perspectief momenteel ook beperkt tot de balk, is opnieuw van de partij.

Ook het meerjarenplan van Lieke Wevers behelst een nieuwe olympische cyclus, maar zij heeft de voorbije maanden een time-out genomen. Ze was leeg na de Spelen van Rio de Janeiro. 'Ik voelde me opgebrand. Ik was aan rust toe.' Ze vertrok in haar eentje naar Nieuw-Zeeland en Vietnam, waar zij turntrainingen gaf. Om het niet helemaal te verleren.

Voor Sanne Wevers, net zo'n trainers-type als vader en zus, was er geen rust. Een olympisch kampioen moet opdraven, overal en altijd. Zaterdag en zondag stonden de kinderen in Duiven in de rij. De meet & greet, de selfie en de handtekening, ze horen bij turnen.

Wevers is de turner van 'het schriftje', waarin ze elke oefening uitschrijft. Ze heeft buitengewoon veel gevoel over wat ze heeft gedaan en hoe de jury dat heeft beoordeeld. Wordt een element niet geteld, dan is ze pas geneigd een protest in te dienen als dat uit haar eigen schrijfdrift naar voren komt.

Turner Lieke Wevers, winnaar van de invitatiewedstrijd in Duiven, met 13,667 punten. Ze versloeg haar zus olympisch kampioen Sanne Wevers die ten val kwam: 12,167 punten. Beeld Jiri Buller / de Volkskrant
Turner Lieke Wevers, winnaar van de invitatiewedstrijd in Duiven, met 13,667 punten. Ze versloeg haar zus olympisch kampioen Sanne Wevers die ten val kwam: 12,167 punten.Beeld Jiri Buller / de Volkskrant

De nieuwe technische code van de FIG, de wereldgymnastiekfederatie, heeft ze zich al behoorlijk eigen gemaakt. De waardering van de uitvoering, de E-score, is een half punt lager gesteld. De jury is aangespoord streng te zijn. Sanne: 'Elk stapje zonder betekenis is direct eentiende aftrek.'

Ze heeft dat zelf veroorzaakt, is de analyse. De reglementschrijvers van de technische commissie hebben naar de balkoefeningen van de olympisch kampioen gekeken. Elke stap in haar kür op de 10 centimeter brede balk heeft inhoud en is de aanzet tot een fraaie pirouette of een draai met geheven been. Alleen maar springen en stampen op de balk is niet meer goed voor een forse score.

'Ze zoeken blijkbaar naar een turner die een combinatie is tussen Simone Biles en mij', sprak Wevers. Zij versloeg in Rio de tot dan ongenaakbare Amerikaanse wereldkampioen Biles, toen die half vallend de handen aan de balk sloeg in Rio. De puntenaftrek voor dat vergrijp legde de weg open naar het olympisch goud voor de zelfverzekerde Nederlandse, die de mooiste dag uit haar leven in de schoot geworpen kreeg.

De kleine Wevers is van de gratie en de elegantie. Zij werd daarvoor in de herfst van 2016 omstandig geprezen door de toen vertrekkende voorzitter van de FIG, de Italiaanse professor Bruno Grandi. Hij zei dat de stijl van Wevers een voorbeeld voor de rest van de wereld hoorde te zijn. Haar tegenvoeter, de overigens nog kleinere Biles, is de powerturner bij uitstek. Je hoort de balk als het ware kraken, als zij eroverheen davert. Amerika is door de laatste decennia heen toonaangevend geweest met dat type turners.

In Montréal, bij de WK, zal blijken hoe de nieuwe waarderingen uitpakken. Biles doet niet mee. Ze heeft de training nog maar juist hervat. Dat lijkt voor een open strijd te zorgen, met daarin de waarschijnlijke hoofdrol voor de Europees kampioen Catalina Ponor. Zij sloeg toe bij de EK van april in haar eigen land, waar Sanne Wevers vijfde werd.

Het doel bij de WK is voor Wevers een finaleplaats. Ze zal daartoe een conservatieve oefening uitvoeren in de kwalificatieronde. In de finale gaat ze voor de riskante opsprong die haar zondag in Duiven naast de balk deed belanden. Ze was laconiek. 'Je moet beide kanten van de score eens beleven.'

Meer over