Nieuws

Richard Krajicek komt tegemoet aan klagende toppers: tennisbaan wordt sneller

Is het de bal of is het de baan? In tennis zijn dat de twee knoppen waaraan een toernooidirecteur kan draaien. De bal blijft de komende jaren hetzelfde, dus wordt de baan van het ABN Amro-tennistoernooi sneller.

De Russische Daniil Medvedev na een nederlaag tegen de Servische Dusan Lajovic in Rotterdam. Beeld AP
De Russische Daniil Medvedev na een nederlaag tegen de Servische Dusan Lajovic in Rotterdam.Beeld AP

Het klonk deze week als een klaagzang van een tennisser die niet tegen zijn verlies kan. ‘Elk jaar zijn hier de omstandigheden voor mij zo ontzettend moeilijk’, jammerde de Duitse nummer zeven van de wereld, Alexander Zverev, toen hij woensdag werd uitgeschakeld in zijn eerste partij in het ABN Amro-tennistoernooi. ‘Ik weet niet of ik hier ooit nog kom: de baan is traag en de ballen stuiten bijna niet.’

Zverev noemt daarmee de twee knoppen waaraan toernooidirecteur Richard Krajicek elk jaar kan draaien: de bal en de baan. Beide kunnen snel zijn of langzaam, beter gezegd: ‘minder snel’. Maar voordat de toernooiorganisatie besluit aan die knoppen te draaien, moet het zich eerst afvragen: wat willen we? Lange wedstrijden, met spannende, eindeloze slagenwisselingen om het publiek waar voor zijn geld te geven? Of willen we tevreden tennissers die volgend jaar terugkomen, omdat ze in Rotterdam zo spectaculair hard en snel kunnen tennissen, zonder al te veel inspanning, omdat de rally’s kort blijven?

Krajicek is duidelijk: ‘We doen het voor het publiek, al is dat er nu even een jaartje niet. Op tv wil je ook gave potten zien: spannende, lange partijen liefst van de volle drie sets. We willen niet het verwijt krijgen dat we een pats-boem-show zijn.’ Dat sluit een snelle baan in combinatie met snelle ballen uit. Wil een partij gedurende langere tijd het publiek vermaken, dan moet de baan of de bal wat trager zijn.

Eerst de tennisbaan. In Rotterdam wordt altijd op een houten vloer gespeeld, daaraan zal nimmer iets veranderen. Het gaat om de verf die op het hout wordt gesmeerd. Naarmate daar meer zand aan is toegevoegd, wordt de baan als steeds grover schuurpapier en dus langzamer. ‘Officieel zijn er vijf gradaties’, legt Krajicek uit, ‘van langzaam naar snel. Maar in de praktijk zijn er tien standen. Onze baan is nu een drie: medium. Voor 2011 zaten we op vier: medium-fast.’

Dat jaar was een eyeopener voor Krajicek en zijn medeorganisatoren. De finale tussen de Zweed Robin Söderling en de Fransman Jo-Wilfried Tsonga ging gelijk op, toch was die na 50 minuten al bijna afgelopen. ‘Het ging veel te snel.’ Dat jaar gebruikte ‘Rotterdam’ voor het eerst de huidige bal van Tecnifibre, die sneller is dan de zware Wilson-bal waarmee tot dat jaar in Ahoy getennist werd. Om die trage bal te compenseren, was de baan altijd al snel. ‘Dus ook in 2011 nog. Maar de nieuwe bal was ook sneller’, herinnert Krajicek zich. De finale werd gelukkig voor het publiek nog een driesetter van anderhalf uur. ‘Maar we besloten toen wel: de baan moet langzamer.’ Sindsdien gaat er meer zand in de verf.

Dan de bal. Dat was de exclusieve schuldige aan zijn uitschakeling, mopperde Zverev woensdag, niet de trage baan. Dat begrijpt Krajicek, maar het is onterecht. ‘Voor een speler is het puur de bal. Logisch, daar slaat hij tegen, daar speelt hij mee, dat geeft hem het gevoel. Maar het is echt de combinatie bal-baan.’

Want afhankelijk van de snelheid van de baan en dus de hoeveelheid zand, wordt ook de bal trager in de loop van de, eerst zeven en dan negen, games waarmee er gespeeld wordt. Doordat de baan als schuurpapier het vilt van de bal pluiziger en groter maakt totdat het, overdreven gezegd, een knuffelbeest wordt, ondervindt de bal steeds meer luchtweerstand. De bal wordt zo langzamer, stuitert minder op en voelt al met al ‘zwaarder’.

‘Zverev is niet de enige die – terecht – klaagt’, zegt Krajicek. ‘Ik hoor het nu al langer van spelers, ook van tennissers, en dat vind ik veelzeggend, nadat ze een wedstrijd gewónnen hebben. ‘We moeten er steeds harder voor werken, Richard’, zeggen ze over die zwaarder wordende ballen.’

Dus nam de toernooidirecteur deze week een besluit: de baan van zijn tennistoernooi wordt volgend jaar sneller. Niet zo snel als hij voor 2011 was, maar precies tussen toen en nu in. ‘We kwamen van vier, nu is het drie en we maken er 3,5 van, dus tussen medium en medium-fast in.’

Waarom geen andere ballen? ‘De bal is gewoon goed, we hebben een goede partner aan Tecnifibre en ook het toernooi dat altijd na ons komt, Marseille, speelt daarmee. Ik vond het vroeger altijd vervelend als ik elk toernooi aan een ander merk bal moest wennen. Dus we houden dezelfde bal, ook als service aan de spelers.’

Meer over