Ramaala voorkomt crisis in Peperstraat

Precies drie weken geleden ging het hem op de olympische marathon allemaal te langzaam. Hendrick Ramaala ergerde zich aan het langzame tempo en ging er vandoor....

Vijf maanden lang concentreerde Ramaala zich volledig op de marathon op het klassieke olympische parcours. Sinds maart liep hij niet één wedstrijd. Maar toen de grote dag eenmaal was aangebroken, was hij te ongeduldig - en dat is een slechte eigenschap op de 42 kilometer lange race.

Daar in Attica liep hij de eerste kilometers op met atleten uit Mongolië en andere `rare' atletieklanden, in een tempo waar de toppers zich bij een snelle stadsmarathon voor zouden schamen. We gaan er vandoor, riep Ramaala tegen de andere Afrikanen, als we zo blijven lopen, wint er straks nog een Europeaan.

Het was praten tegen dovemansoren en Ramaala moest alleen op pad. Hij faalde en de marathon kreeg een dramatisch slot. Ramaala werd gepasseerd door de Braziliaan Vanderlei de Lima, die later door een gestoorde Ierse ex-priester tegen het wegdek werd gelopen. De profetie van Ramaala kwam uit: een Europese loper, de Italiaan Stefano Baldini, werd olympisch kampioen.

`Ik had wel vier weken kunnen huilen', zei Ramaala gistermiddag in de Zaanse Peperstraat, na zijn overwinning op de tien Engelse Mijlen. `Maar ik heb het niet gedaan. Ik ben weer gaan trainen. Ik ben dankbaar dat ik hier kon winnen. Anders was ik wellicht in een langdurige depressie geraakt.'

Ramaala gaf de wedstrijd tussen Amsterdam en Zaandam kleur, samen met Bernard Barmasai en William Kipsang. Sprintend kwamen ze op de eindstreep af, waar Ramaala de beide Kenianen het nakijken gaf (45.58). Bij de vrouwen was Susan Chepkemei (53.06) oppermachtig, bij afwezigheid van Lornah Kiplagat. Ze heeft last van een oorontsteking.

Als de Nederlandse atlete van Keniaanse afkomst dinsdag van haar huisarts toestemming krijgt om te vliegen, vertrekt ze naar Boulder in Colorado. Daar zal ze zich voorbereiden op de marathon van New York, op 7 november. Tijdens de race door de vijf wijken komt ze onder meer Susan Chepkemei tegen, zondag de winnares in Zaandam.

Door de afwezigheid van Kiplagat én de met een lichte voetblessure kampende Kamiel Maase werd de klassieker tussen Amsterdam en Zaandam een Afrikaans onderonsje. Bij de vrouwen was de jonge, getalenteerde Selma Borst met een zesde plaats de beste Nederlandse, op drie minuten van Chepkemei. Bij de mannen was Koen Raymaekers de snelste Nederlander, op de tiende plaats.

De student aan de Johan Cruyff University loopt al een tijdje vooraan in Nederland. `Maar als Kamiel erbij is, wint hij natuurlijk.' Zo werd hij dit jaar tweede bij de NK halve marathon en de NK veldlopen, achter Maase.

Raymaekers is 24 jaar. Er wordt hem vaak naar zijn marathonplannen gevraagd. Hij heeft geduld. 'Op z'n vroegst in 2006.' De student economie is een van de weinige jonge, getalenteerde wegatleten die Nederland rijk is.

Raymaekers kan zijn sport beoefenen omdat zijn ouders hem financieel bijstaan. Toelages van NOC*NSF en KNAU krijgt hij nauwelijks. Hij vreest dat de inkomsten de komende jaren nog verder zullen dalen.

Met spaargeld en het weinige prijzengeld dat hij verdient bouwt hij nu zelfs, samen met zijn Keniaanse vriendin Florence, een huis in Iten, de bakermat van de hardloopsport in de Rift-Vallei. `Daar train ik het lekkerst. De hoogte doet mij goed.'

Lachend, met een schuin oog naar de zes Keniaanse toppers die hem zondag in Zaandam ruim voor bleven: `Nee, ik word geen Keniaan, ik ga niet voor Kenia lopen. Lijkt me geen goed idee.'

Meer over