Raadsels rond Nederlands elftal

Op de tiende halte van de lange weg naar Euro 2000 is het Nederlands elftal vervallen in chaos. Nederland rekende bijna achteloos af met de onder bondscoach Frank Rijkaard verworven reputatie van moeilijk scorende ploeg, maar het riep tegelijkertijd nieuwe raadsels op door de Belgen vrije doorgang naar het doel...

Het scoreverloop van het oefenduel der EK-organisatoren, van 0-2 naar 3-2, via 3-4 en 5-4 naar ten slotte 5-5, de schoonheid van sommige doelpunten, de defensieve chaos en de soms gemene hardheid die resulteerde in negen gele kaarten alsmede de uitsluiting van Wilmots, deden de halfvolle Kuip snakken naar adem, verbijsterd opveren of schaterlachen.

Naderhand heette het dat Nederland was verrast door de aanvalslust van de Belgen, die voor het eerst onder leiding stonden van bondscoach Waseige. In dat licht bezien was het onverklaarbaar dat de gewaarschuwde ploeg in de eerste acht minuten van de tweede helft wederom twee doelpunten weggaf en zichzelf als gevolg daarvan tot een krampachtige inhaalrace dwong.

Misschien was het allemaal anders gelopen als Patrick Kluivert al in de eerste minuut, vrij voor doelman Vande Walle, gewoon had gescoord in plaats van bijna de hoekvlag te raken. Dergelijke nonchalance is onlosmakelijk verbonden met Kluivert, die zich revancheerde door uit te groeien tot uitblinker.

Hij verdiende die status niet alleen door zijn drie doelpunten. De spits van Barcelona stelt Bergkamp in de schaduw. Kluivert gebruikte het enige gepaste middel om een oude rekening te vereffenen met de Belgische defensie onder leiding van routinier Staelens. Deze smeerde hem tijdens het WK in Frankrijk een rode kaart aan. De technische perfectie naderend was Kluivert de ware aanvalsleider.

Van Kluiverts compaan werd weinig vernomen. Hoewel Bergkamp geregeld ontbrak in voorgaande oefenduels, wacht Oranjes topschutter aller tijden al sinds het WK op een doelpunt. Hij heeft vooral moeite om in keiharde duels overeind te blijven en oogt soms afwezig.

Het meest viel Bergkamp op door een schandelijke wraakactie op Staelens die, net als een vergelijkbaar vergrijp op het WK tegen de Joegoslaaf Mihajlovic, onbestraft bleef.

De Belgische openingstreffer na tien minuten was geen verrassing, want na de kans van Kluivert brak een fase van Belgische overheersing aan. De lepe Strupar en de snelle Mpenza stookten voortdurend onrust. Ze wisselden telkens van positie en wisten zich gesteund door opstomende middenvelders als Wilmots, Verheyen en Goor. De Nederlandse verbindingslinie, waarin Cocu de problemen voor Rijkaard op de as symboliseerde, werd overlopen.

Het eerste doelpunt van de onlangs genaturaliseerde Kroaat Strupar was wonderschoon bovendien. Mpenza verlengde een voorzet kunstig met de hak, waarna Strupar doelman Van der Sar kansloos liet met een geplaatste inzet. De combinatie Mpenza (voorzet) en Strupar (kopbal) stond twintig minuten later ook garant voor 0-2.

Het lukte aanvoerder Frank de Boer en Stam niet om de defensie te sluiten. Mogelijk hebben zij in dit zeer drukke seizoen moeite om optimaal geconcentreerd te zijn tijdens dit soort oefenpartijtjes. Op de vleugels deelden Reiziger en Van Bronckhorst in de defensieve malaise.

Als positief aspect merkte Rijkaard na afloop de vechtlust op, die vorige maand in Denemarken had ontbroken. Net als in juni in Brazilië werkte de ploeg een achterstand van 2-0 weg en net als toen speelden Davids en Kluivert hoofdrollen. Edgar Davids, de barometer voor de mentale weerstand, bracht de zwalkende ploeg terug in de bizarre race.

Eerst scoorde de middenvelder van Juventus, die een speciale bril droeg om zijn door een aandoening kwetsbare ogen te beschermen, na een afgeketste vrije trap van Bergkamp. De solo waarmee de reserve-aanvoerder de gelijkmaker inleidde, was de mooiste individuele actie van de wedstrijd. Slalommend wervelde hij langs Wilmots, Deflandre, Verheyen en Staelens, om de ingevallen doelman Herpoel kansloos te laten met een puntertje.

Voor rust werd het zelfs nog 3-2. Ronald de Boer speelde Bergkamp vrij, wiens mislukte boogballetje via de handen van Herpoel blij Kluivert belandde. Kluivert had alle tijd om te scoren en provoceerde door vlak voor de doellijn even halt te houden, met de handen in de zij.

Als vervolg op de sterke fase voor rust was het onbegrijpelijk dat Nederland erna weer zo slap begon en simpel uitgespeelde treffers van Goor en Wilmots incasseerde. Het was de inleiding voor een fase waarin de wedstrijd ontspoorde. Staelens nam wraak op Bergkamp hetgeen resulteerde in, eerst, een opstootje en, even later, een reeks gele kaarten. Nadat de rook was opgetrokken scoorde Kluivert twee keer, na lachwekkend verdedigen van Peeters en na een voorzet van Ronald de Boer. Maar geheel in de geest van dit spektakelstuk kroonde een doelpunt van Mpenza de Belgen uiteindelijk tot morele winnaar.

Meer over