InterviewEran Zahavi

PSV-spits Zahavi en de nasleep van de roofoverval: ‘Mijn vrouw heeft een groot offer gebracht’

Eran Zahavi: 'In de zomer hebben mijn vrouw en ik er rustig over nagedacht. We geloven erin dat alles wat wij doen onze kinderen zal beïnvloeden. Dat staat voorop: onze rol als ouder. We besloten te blijven.’ Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Eran Zahavi: 'In de zomer hebben mijn vrouw en ik er rustig over nagedacht. We geloven erin dat alles wat wij doen onze kinderen zal beïnvloeden. Dat staat voorop: onze rol als ouder. We besloten te blijven.’Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Als hij nu voetbalt, is Eran Zahavi weer de spits van PSV. Dat gevoel was in het voorjaar na een overval op zijn gezin weg en een vertrek uit Nederland leek aanstaande.

Terwijl zijn privéchauffeur zijn koffer aangeeft, vertelt PSV-spits Eran Zahavi dat het hier, aan de bosrijke rand van Eindhoven waar PSV traint, twee graden kouder is dan in het stadscentrum. ‘Check het maar, het is echt waar.’

Hij huivert als hij denkt aan de Hollandse winter. In zijn lange carrière, die zich vooral in Israël en China afspeelde, kende hij dergelijke kou niet. Toch speelde Zahavi in zijn eerste seizoen bij PSV met korte mouwen. Hij wil zo min mogelijk aan zijn lijf hebben, gelijk een klimspecialist uit het wielerpeloton streeft hij ernaar zo licht en aerodynamisch mogelijk te zijn. Zelfs zijn kapsel lijkt geknipt om sneller en wendbaarder te zijn.

IJsbad

Vandaag is er een trainingssessie van anderhalf uur, maar Zahavi zal zeven uur op de club zijn. ‘Voorbereiding, behandeling, eten, krachtwerk, herstellen op de fiets of in een ijsbad. Voetbal stopt niet bij anderhalf uur voetballen, het is 24/7 ermee bezig zijn.’

Zahavi werd op 25 juli 34 jaar, maar zijn leeftijd houdt hij liever stil. Grijnzend: ‘Toen de coach me feliciteerde, zei ik: nee, nee, niet doen. Mijn ploeggenoten zijn 19, 20, 22. Toen Noni Madueke twee was, speelde ik al professioneel voetbal.’

Een jaar geleden, na een lang seizoen in China, kwam hij aan in Eindhoven. Hij maakte indruk, zelfs zonder voorbereiding met de spelersgroep (‘ik speelde de eerste wedstrijden zonder de namen van mijn ploeggenoten te kennen’), ondanks reizen naar Israël voor interlands, een coronabesmetting en een blessure. Die oude, onbekende Israëliër, die kon toch wel wat.

Gevreesd

Dit seizoen begon hij messcherp, met vijf treffers en vier assists voor de koploper. Vanwege zijn ervaring, werklust, positionele opstelling en uitstekende trap wordt hij gevreesd door Feyenoord, tegenstander van komende zondag.

Terwijl Zahavi loodzware tijden kende. Begin mei vond er een roofoverval plaats in zijn huis in Amsterdam, terwijl hij onderweg was naar een uitwedstrijd met PSV. Zijn vrouw en kinderen werden vastgebonden, hun monden afgeplakt met tape, en het haar van zijn vrouw afgeknipt.

Zijn vrouw wilde daarna eigenlijk direct vertrekken, zijn kinderen hadden paniekaanvallen als er iemand aanbelde. ‘Dat ik nog bij PSV speel, komt door hen. Als ze niet hadden willen blijven, dan had ik moeten vertrekken. Familie gaat boven alles.’

Nagedacht

PSV bood steun waar het kon. ‘De teammanager en sportdirecteur zijn langsgekomen, spelers en trainers belden doorlopend. In de zomer hebben mijn vrouw en ik er rustig over nagedacht. We geloven erin dat alles wat wij doen onze kinderen zal beïnvloeden. Dat staat voorop: onze rol als ouder. We besloten te blijven.’

Ze kregen bij de verwerking tijdelijk professionele hulp. ‘Natuurlijk. Wij kunnen denken dat we het goed doen, terwijl we het verkeerd doen. Maar we wilden deze situatie ook niet constant overdenken en steeds groter maken. We willen het opzijschuiven en doorgaan. Natuurlijk was het traumatisch. Maar als we er niet de hele tijd mee bezig zijn, wordt het voor de kinderen ook makkelijker.’

Ze wonen nog in hetzelfde huis in Amsterdam, gekozen vanwege de Israëlische vrienden in de buurt en omdat de kinderen zich er direct thuisvoelden. Met hulp van PSV hangt er nu een geavanceerd alarmsysteem. ‘Maar aan je gevoel kan niemand iets veranderen. Ik denk dat ze zich nooit meer zo veilig zullen voelen als vroeger.’

Zahavi in het shirt van PSV. 'Cristiano Ronaldo is een voorbeeld. 36 jaar, maar nog even toegewijd, fantastisch en gretig.’ Beeld ANP
Zahavi in het shirt van PSV. 'Cristiano Ronaldo is een voorbeeld. 36 jaar, maar nog even toegewijd, fantastisch en gretig.’Beeld ANP

Hij zucht. ‘We moeten ermee omgaan. Het is een groot offer van mijn vrouw. Als zij zegt: ik kan hier niet meer blijven, kan niemand daar iets van zeggen. Natuurlijk zijn er nog dagen dat ze het moeilijk heeft. Maar we kunnen het aan.’

Als hij een kans mist, ligt de overval en de nasleep daarvan al niet meer in het collectieve geheugen. Dan heeft hij gewoon gefaald. Zahavi vindt dat logisch. ‘Als we het veld opgaan, moeten we alles opzijzetten. Geen excuses. Is niet altijd makkelijk. Maar dat moet, want de toeschouwers betalen voor kaartjes en die willen prestaties zien.’

Zijn mentale kracht is zijn sterkste punt, zegt hij. Hij dankt er zijn mental coach Igal Hillel voor. Hillel overleed twee weken voor de overval. ‘Een zware tijd. Ik had twee dagen vrij en ben nog naar Israël gevlogen. Ik had slechts vier uur, hij was 65, doodziek, kon al niet meer praten. Maar ik wilde hem laten weten hoeveel hij voor me betekend heeft. We hadden al sinds mijn vijftiende geweldige gesprekken over oplossingen voor bepaalde situaties, over dat er geen excuses zijn als je op dat veld staat en dat alleen jijzelf de controle hebt over je toekomst.’

Oververhit

Als jonge speler verloor Zahavi geregeld zijn concentratie, soms raakte hij oververhit. Hij gooide een keer de aanvoerdersband weg, nadat toeschouwers hem na een interland hadden uitgefloten, en raakte slaags met een toeschouwer nadat hij een gevoelige overstap had gemaakt.

Bij PSV oogt hij in balans, zelfs na alles wat er in het voorjaar is gebeurd. ‘Ik kan nog met veel mensen praten; mijn moeder, mijn broer, mijn vrouw, mijn fitnesscoach die soms invliegt. Ik eer Igal door ‘zonder excuus’ te voetballen.’

Al sinds de seizoenstart op 21 juli is zijn speelschema moordend met drie voorronden Champions League, de Johan Cruijff-schaal, interlands op de Faeröer eilanden, in de bloedhitte van Haifa en in Kopenhagen in zes dagen tijd, met de Johan Cruijff-schaal, de competitiestart en de intense wedstrijd in de Europa League tegen Real Sociedad (2-2), drie dagen voor de topper tegen Feyenoord.

Zonder de vertrokken Donyell Malen is hij de blikvanger in de punt van de aanval. De laatste duels heeft Zahavi moeite zich te onderscheiden, er is een nieuwe spits, Vinicius. Maar een keer op de bank beginnen, wil hij liever niet. ‘Als ik me goed voel, speel ik het liefst alles. Over drie, vier jaar heb ik alle tijd om uit te rusten. Ik zit nu op een geweldige plek, daar wil ik alles uithalen.’

Obsessief jaagt hij op succes. Hij investeert in specialisten, in een eigen chauffeur die hem dagelijks op en neer naar Eindhoven rijdt. Zelfs op vakantie traint hij drie uur per dag. ‘Het komt vooral uit mezelf. Maar je kan tegenwoordig precies volgen hoe de topspelers leven via documentaires en sociale media. Cristiano Ronaldo is een voorbeeld. 36 jaar, maar nog even toegewijd, fantastisch en gretig.’

Domper

Enige sportieve domper dit seizoen was de laatste voorronde tegen Benfica waarin PSV de Champions League misliep en hij een grote kans miste. Hij voelde zich schuldig. ‘Maar na elke wedstrijd moet je direct denken aan de volgende. Soms vraag ik om slaap ondersteunende medicatie aan de medische staf. Je kunt het je niet veroorloven slaap te missen in zo’n periode.’

Hij is blij dat hij nog bij een Europese club met het statuur van PSV terechtgekomen is. Hij probeerde het op zijn 24ste bij het Italiaanse Palermo, maar keerde na anderhalf jaar terug naar Israël. ‘De goede Israëlische spelers hebben uitstekende contracten, omdat Israëlische clubs maar vijf buitenlanders mogen hebben in hun selectie. Dat is eigenlijk niet goed, daardoor blijven de toppers in Israël en missen ze weerstand.’

De aanbieding uit China van vijf jaar terug kon hij niet weigeren. ‘Serieus, als je dat aanbod zag, dat was onmogelijk. Ik heb er een geweldige tijd gehad, ook professioneel.’

PSV-coach Schmidt werkte ook in China en haalde hem naar PSV. ‘Zo gaat het leven, raar. Nu krijg ik alsnog de kans te laten zien dat Israëlische spelers de top aankunnen.’

Nationaal record

In eigen land is hij de grootste speler van het moment, en nog maar twee goals verwijderd van het nationale doelpuntenrecord. ‘Dat zou erg mooi zijn. Maar ook in dat team wil ik vooral laten zien hoe je je moet gedragen op en naast het veld om een topspeler te zijn.’

Soms is er discussie over de te verrichten trainingsarbeid. Ook bij PSV. ‘Maar als ze zien dat Mario Götze of ik er alles aan doen, dan werkt dat stimulerend. Je moet allemaal die lijn volgen, anders klopt de teamspirit niet.’

Hij prijst het Belgische talent Yorbe Vertessen. ‘Erg nederig, werkt elke dag keihard en is daardoor nu al heel sterk en snel. Zo moet een jonge speler zijn. Je kunt ook heel erg shiny en populair zijn. Maar daarmee alleen red je het niet.’

Mohamed Ihattaren werd verweten er niet alles uit te halen en mocht vertrekken. ‘Een van de meest getalenteerde jongens met wie ik heb gespeeld,’ zegt Zahavi. ‘Maar je moet begrijpen dat voetballer zijn een enorm pakket is. Het is niet: de bal pakken en alleen maar je eigen ding doen. Zelfs Messi en Ronaldo werken voor het team. Jij moet je gedragen zoals de club en de coach dat willen. En altijd naar jezelf kijken als je niet speelt.’

Houding Ihattaren

Zahavi vroeg Ihattaren zijn houding richting de trainer te verbeteren, constanter te worden. ‘Hij had ons enorm kunnen helpen, had ook twee heel goede maanden. Maar in deze wereld moet je er altijd staan. De coach heeft echt wel geprobeerd hem te helpen, zich in te leven in hem. Maar ja, als er nog zes talenten klaar staan om hun kans te grijpen, dan is het simpel: dan gaan zij voor. Zo werkt het overal.’

Zelf is hij een selfmade speler. Zijn traptechniek is geen kwestie van talent, maar van training. Soms maakt hij bijna ruzie met trainers, omdat hij na trainingen nog een half uur staat te trappen, terwijl zij willen dat hij zijn rust pakt. ‘Maar ze begrijpen dat ik het nodig heb. Zeker tweemaal per week moet ik voelen hoe die bal tegen het net slaat.’

Dit seizoen wil hij kampioen worden met PSV. Hoe zijn club wordt ingeschaald? Zahavi wuift voorspellingen weg. ‘Een titelstrijd is geen sprintje, het is een marathon. Wie gaat het best om met de mindere momenten? Wie kan blijven gaan op én naast het veld? Geloof me, dat wordt cruciaal.’

CV Eran Zahavi

Geboren 25 juli 1987, Rishon Lezion, Israël

2008*-2011 Hapoel Tel Aviv

2011-2013 US Palermo (Italië)

2013-2016 Maccabi Tel Aviv

2016-2020 Guangzhou City (China)

2021-heden PSV

* Door militaire dienst begon Zahavi pas op zijn 21ste als prof.

67 interlands, 31 doelpunten

Meer over